|
Przewodniki, porady, informacje
ANGOLA - przewodnik, porady, informacjekontynent: Afryka
Ważne informacje dla podróżnych z Polski:Uwaga: W związku z wystąpieniem w niektórych prowincjach Angoli przypadków zachorowań na marburską gorączkę krwotoczną i Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP zaleca obywatelom polskim szczególną ostrożność przy podejmowaniu podróży do tego kraju. WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Władze angolskie wymagają od obywateli RP, bez względu na rodzaj paszportu, wizy pobytowej lub wizy na przejazd tranzytem. Paszport powinien być ważny przez minimum 6 miesięcy. Wizę pobytową na pobyt tymczasowy do 30 dni oraz wizę tranzytową można otrzymać w Ambasadzie Angoli w Warszawie lub w innych licznych placówkach dyplomatycznych i konsularnych tego kraju. Po przyjeździe do Angoli czas pobytu można dwukrotnie przedłużać o kolejne 30-dniowe okresy, do 90 dni pobytu. Pobyt nielegalny bez ważnej wizy jest karany wysoką grzywną i nakazem natychmiastowego opuszczenia kraju. Wniosek o wizę na pobyt z prawem do pracy należy składać poza Angolą, w jednym z jej konsulatów; jest on rozpatrywany w dłuższej procedurze. Procedury uproszczone i skrócone są stosowane jedynie w stosunku do osób zatrudnianych w sektorze naftowym i diamentowym. Przy wjeździe do kraju nie jest konieczne okazanie biletu powrotnego. Obowiązkowe jest posiadanie 100 USD na każdy dzień pobytu. PRZEPISY CELNE. Wolno wwieźć i wywieźć do 5000 USD bez deklarowania. Nie wolno wywozić angolskiej waluty. Wywożone środki płatnicze należy okazać na granicy (ścisła kontrola pasażerów). Przepisy celne zbliżone są do standardów międzynarodowych. Nie wolno wywozić kości słoniowej, wyrobów ze skóry krokodyla i węża oraz skorup żółwi. W przypadku wywozu wyrobów rękodzieła artystycznego z drewna, obrazów i innych dzieł sztuki wymagana jest każdorazowo zgoda Ministerstwa Kultury oraz wniesienie opłaty skarbowej. Niektóre sklepy z pamiątkami sprzedają wyroby z odpowiednią naklejką zezwalająca na wywóz. Próba przewiezienia nawet najmniejszego, symbolicznego przedmiotu z drewna bez wymaganego zezwolenia może się skończyć kosztownym mandatem, a nawet utratą połączenia lotniczego przez pasażera. Ograniczenia co do przywozu mieszczą się w standardach międzynarodowych (broń, narkotyki itp). Zwolnienia z cła dotyczą tylko rzeczy osobistych oraz ilości niehandlowych. MELDUNEK. Cudzoziemiec winien zgłosić służbom imigracyj-nym swój pobyt i informację o miejscu zamieszkania (na formularzu przekroczenia granicy). Obowiązek dokonania meldunku cudzoziemca spoczywa na hotelu lub osobie prywatnej udzielającej mu gościny. Rekomendowane jest, wzorem innych państw Unii Europejskiej oraz Stanów Zjednoczonych, aby obywatele polscy, ze względu na własne bezpieczeństwo, po przybyciu do Angoli zgłaszali Ambasadzie RP w Luandzie swój pobyt w tym kraju. Władze Angoli wręcz wymagają zaświadczenia o rejestracji konsularnej w przypadku starania o wizę z prawem do pracy. UBEZPIECZENIE. Nie ma obowiązku posiadania ubezpieczeń osobowych i komunikacyjnych. Polisy polskich i zagranicznych towarzystw ubezpieczeniowych nie są uznawane jako forma gwarancji zapłaty, np. kosztów leczenia. Zaleca się posiadanie polisy w celu uzyskania refundacji poniesionych wydatków - najlepiej takiej, która obejmuje też koszty ewakuacji chorego. Można wykupić miejscowe ubezpieczenie medyczne. SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWI A. Wymagany jest dowód ważnego szczepienia przeciw żółtej febrze. Powinien być okazany straży granicznej przy wjeździe do kraju. W razie braku szczepienia osoba wjeżdżająca zostanie zaszczepiona na lotnisku. Pomoc medyczną na odpowiednim poziomie świadczą jedynie prywatne kliniki. Standardowa cena wizyty u lekarza wynosi od 40 do 60 USD, dzienny pobyt w szpitalu kosztuje od 500 do ponad 2000 USD. Prywatne szpitale i ośrodki zdrowia żądają wniesienia opłaty z góry, czyli przed podjęciem leczenia. Dostęp cudzoziemca do państwowej służby zdrowia jest trudny, a jej możliwości udzielania skutecznej pomocy są ograniczone. Nie istnieje pogotowie ratunkowe. Ryzyko dla zdrowia wynika ze złego stanu sanitarnego otoczenia, z tropikalnego klimatu, wypadków z minami i niewypałami oraz wypadków drogowych. Malaria występuje w zasadzie na całym terytorium Angoli przez cały rok. Jest przyczyną bardzo wielu zgonów. Przed wyjazdem do Angoli można zacząć zażywać leki przeciwmalaryczne zalecone przez lekarza. Na miejscu, w przypadku wysokiej gorączki, bólu mięśni, głowy oraz objawów przypominających zatrucie pokarmowe należy zgłosić się do kliniki na badanie pod kątem malarii. Nie wolno bagatelizować niebezpieczeństwa! Aby zmniejszyć ryzyko ukąszeń komarów przenoszących malarię, należy unikać przebywania na zewnątrz po zapadnięciu zmroku lub używać odzieży zakrywającej ramiona i nogi. Podczas snu należy stosować moskitierę. Można stosować kremy lub aerozole zawierające odpowiednie substancje (tzw. repellenty). W Angoli notuje się także wysoką zachorowalność na paraliż dziecięcy, żółtaczkę, śpiączkę, cholerę, gruźlicę, trąd. Rośnie liczba nosicieli wirusa HIV i osób chorych na AIDS. Zatrucia pokarmowe są bardzo częste. Nie wolno pić wody nieprzegotowanej. Zaleca się picie wyłącznie napojów sprzedawanych w butelkach lub puszkach. INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Ruch prawostronny. Przy pobycie ponad 3-miesięcznym obowiązkowe jest posiadanie miejscowego prawa jazdy. Polskie prawo jazdy może być podstawą do jego uzyskania. Funkcjonariusze policji bardzo rzadko honorują międzynarodowe prawo jazdy i żądają od cudzoziemców okazania dokumentu angolskiego; podobnie firmy wynajmujące samochody. Angolskie prawo jazdy nowego typu jest ważne na obszarze państw grupy SADC. Lokalne ubezpieczenie OC jest obowiązkowe. PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Drogi, mosty oraz wiadukty są w trakcie odbudowy po wieloletniej wojnie domowej. Poruszanie się po kraju wymaga samochodu terenowego lub o podobnej charakterystyce. Należy jechać przynajmniej w dwa samochody. Głównym środkiem komunikacji między Luandą a stolicami prowincji są samoloty. Autobusy i mikrobusy kursujące na niektórych trasach są wysoce awaryjne, przeładowane pasażerami. Nie istnieje pasażerski transport morski. Nie ma bazy hotelowej stosownej do potrzeb i wymogów turystyki. BEZPIECZEŃSTWO W KRAJU. Po blisko 30-letniej wojnie domowej od ponad dwóch lat utrwala się stan pokoju. Jednakże traumatyczne skutki obcowania z przemocą, rozregulowanie mechanizmów kontroli społecznej, bieda, bezrobocie oraz wielkie ilości broni palnej, jaka pozostała w rękach ludności, rodzą przestępczość pospolitą. Zagrożenie przestępczością występuje szczególnie w peryferyjnych dzielnicach dużych miast oraz na szlakach komunikacyjnych. W małych miasteczkach jest stosunkowo bezpiecznie. Poważnym niebezpieczeństwem (zwłaszcza w interiorze) są miny, pozostałość z okresu działań wojennych. Jest ich jeszcze kilkaset tysięcy, a może nawet kilka milionów. Nie wolno zbaczać z regularnie uczęszczanych dróg. W ropono-śnej prowincji-enklawie Kabinda utrzymuje się stan głębokiego, zadawnionego konfliktu na tle secesjonistycznych dążeń części ludności. Wzmocniona obecność armii angolskiej w Kabindzie nie czyni jednak tego regionu bezpiecznym. PRZYDATNE INFORMACJE: Angola jest krajem o zaskakująco wysokich cenach towarów i usług (dotyczy to zwłaszcza restauracji, hoteli, wynajmu domów lub mieszkań). Z wyjątkiem kilku największych hoteli nigdzie nie są akceptowane płatności kartą kredytową. Nie ma też bankomatów międzynarodowych sieci i nie stosuje się czeków podróżnych. Dość powszechne jest płacenie banknotami dolarowymi; akceptowane są tylko banknoty wydane w roku 1996 lub później (tzw. duże głowy). Zakaz fotografowania budynków rządowych i wojskowych przenoszony bywa na całą sferę obiektów publicznych. Osoby odpowiedzialne za ich ochronę są często nadgorliwe i nieprzejednane. Można stracić kamerę, aparat lub film. Podstawowym środkiem komunikacji miejskiej są prywatne mikrobusy, zwane myląco taksówkami lub pejoratywnie candongueiro ('przemytnik, oszust'), pozostające często w fatalnym stanie technicznym, ryzykancko prowadzone, przeładowane. Ze względów bezpieczeństwa nie jest to rekomendowany środek transportu. W Luandzie istnieje też ograniczony transport autobusowy. Taksówek w klasycznym znaczeniu jest niewiele, są bardzo drogie i nie zawsze punktualne (Ma-con-taxi, tel. 470520). Najczęściej nie ma ich na lotnisku. W Luandzie i w innych miastach występują trudności z zaopatrzeniem w wodę, energię elektryczną i paliwa. Hotele i zamożniejsze domy prywatne mają własne zbiorniki na wodę i agregaty prądotwórcze. Telefonia komórkowa jest w powszechnym użyciu; w Angoli działa dwóch operatorów, przy czym zasięg ich sieci obejmuje tylko duże miasta - stolice prowincji. Korzystanie w Angoli z telefonu komórkowego zarejestrowanego w Polsce nie jest obecnie możliwe. Znaczny procent ludności angolskiej zna urzędowy język kraju, czyli portugalski. Natomiast bardzo rzadka jest znajomość języka angielskiego. Przedstawicielstwa dyplomatyczne i konsularne w Polsce:Ambasada Republiki Angoli ul. Balonowa 20, 02-635 Warszawa tel. 646 35 29, 646 72 72; fax (0) 3912 19 46 e-mail: embaixada@emb-angola.pl Polskie placówki dyplomatyczne i konsularne:Ambasada RP Rua Comandante N´zaji 21/23, Alvalade, Luanda; CP. 1340 tel. 00 244 222 323 088; tel./fax 00 244 222 323 086 tel. komórkowy 00 244 912 502 315 www.embpolonia-ang.info e-mail: embpol@netangola.com ANGOLA - galerie i zdjęcia z podróży:
ANGOLA - forum, opinie, porady i informacje
ANGOLA - artykuły i relacje z podróży
ANGOLA - pozostałe materiały w serwisie
Komentarze:
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Nowości
01-30 | Konkurs Fotograficzny Radia WWW
Odbywałeś w podróż w 2011 roku? Uwieczniałeś swoje wyprawy na zdjęciach? Weź udział w konkursie fotograficznym „Podróże w subiektywie”, organizowanym przez Radio WWW i audycję podróżniczą „Droga na skróty”, i wygraj cenne nagrody!
01-24 | Dallol i solne cuda
Kto ma ochotę na wyprawę do Dallolu? Zapraszamy :-)
Ostatnio Komentowane
Milutka: Ładne miasteczko.... (02-08 16:31)
lelo57: Wybacz ale to nie tylko Chorwacki motylek także Polski a nazywa się DOSTOJNIK MALINOWIEC (... (02-08 16:21)
zbynio: bardzo wyczerpujący komentarz... (02-08 16:00)
Aj Na: Park Vigelanda jest jednym z najpopularniejszych miejsc w Oslo. Na ogromnej przestrzeni od... (02-08 15:24)
Rzok: a MOŻE COŚ WIĘCEJ NA TEMAT TEGO MIEJSCA.... (02-08 14:39)