![]() |
![]() |
|
strona główna -
artykuły -
galeria zdjęć -
drogowskaz -
księgarnia -
przewodnik -
globforum -
forum zdobywcy -
ogłoszenia | |
| strona główna Szlak Średniowiecznych Polichromii ![]() A może chcesz opublikowac własną wycieczkę? NAPISZ! Jeżeli zauważysz w naszym serwisie błędy, nieaktualne informacje NAPISZ! ![]() |
Żubry w Wolińskim Parku Narodowym
W trakcie pobytu na zachdnim wybrzeżu polskiego Bałtyku warto poświęcić choć jeden dzień na odwiedzenie Wolińskiego Parku Narodowego.
W całości jest on położony na największej polskiej wyspie - Wolin (265 km kwadratowych). W krajobrazie dominują wzgórza morenowe,
których najwyższa kulminacja osiąga 115 m npm (Grzywacz). Innymi elementami rzeźby polodowcowej są jeziora rynnowe, położone we
wschodniej części Parku.
Właściwą wycieczkę rozpoczynamy w Międzyzdrojach (na stacji PKP). Ponieważ naszym celem jest Park - zwiedzanie samego miasta
pominiemy. Od stacji kolejowej kierujemy się w dół ul. Kolejową, następnie w lewo w kierunku centrum. Na skrzyżowaniu z ul. Leśną
dostrzeżemy duży, drewniany drogowskaz "Do żubrów ->". Skręcamy w prawo i podchodzimy pod górę (możemy dotrzeć do tego skrzyżowania
także z centrum Międzyzdrojów, gdzie również znajdują się stosowne drogowskazy).
Rezerwat zajmuje powierzchnię 16,85 ha. Ze względu na ubogie możliwości pokarmowe wolińskich borów i buczyn, żubry muszą przebywać
w hodowli zamkniętej. Mają do swojej dyspozycji dwie kwatery : letnią, o powierzchni 4 ha i zimową, o powierzchni 14 ha, pomiędzy
którymi zbudowano drewnianą paszarnię. Za ogrodzeniem ustawiono tarasy widokowe, a wejścia strzeze ozdobna brama. Na tak
przygotowany teren przywieziono w lipcu 1976 roku cztery żubry z Borek i Białowieży: krowę "Pominę", byka "Podskakiewicza" oraz
dwie jałówki "Pompeję" i "Podwyżkę". Obecnie większość zwierząt żyjąca na terenie żubrowiska tu właśnie się urodziła. Przeciętnie
co roku rodzi się 1-2 cieląt. W różnych okresach liczba żubrów wahała się od 6 do 12. Obecnie wynosi 6. Co pewien czas sprowadza
się żubry z zewnątrz, aby uniknąć tzw. hodowli wsobnej, czyli zbyt bliskiego pokrewieństwa między osobnikami. Żubry nizinne, do
których zaliczane są także żubry wolińskie, są wpisywane i specjalnie oznaczane w Księdze Rodowodowej Żubrów. Ich imiona w
Polsce zaczynają się na sylabę "PO". Jak ustalono, ostatni żyjący na wolności żubr z tej linii zginął w Puszczy Białowieskiej
w 1919 roku, do czego w dużej mierze przyczyniła się I wojna światowa (działania wojenne, kłusownictwo). Do restytucji
wykorzystano 12 żubrów, ocalałych w ogrodach zoologicznych i zwierzyńcach Europy (5 byków i 7 krów).
Niestety drugiego podgatunku żubra, kaukaskiego (górskiego) nie udało się odtworzyć, ponieważ ocalał tylko jeden osobnik. Byk ten
jednak z białowieskimi żubrzycami dał liczne potomstwo, stąd wyróżniamy obecnie linię żubrów białowiesko-kaukaską. Osobniki z tej
linii otrzymują imiona w polskich rezerwatach zaczynające sią na sylabę "PU".
Po opuszczeniu rezerwatu mamy kilka możliwości kontynuowania wycieczki. Możemy wrócić tą samą drogą do centrum Międzyzdrojów, przejść
w kierunku klifu nad brzegiem Bałtyku lub wędrować dalej zielonym szlakiem do jezior polodowcowych w okolicach Warnowa. Powrót do
miasta jest oczywisty: spowrotem zielonym szlakiem - nie żadnymi innymi ścieżkami, to teren Parku Narodowego!
Aby dojść do klifowego brzegu Bałtyku należy wrócić kilkaset metrów zielonym szlakiem, do węzła ze szlakiem czarnym, który
poprowadzi nas nad urwisko. Jest to charakterystyczny element Parku: rozciągające się na przestrzeni 15 km wysokie do 95 m wybrzeże
klifowe. Niszczone jest ono przez sztormy, wiatry i słońce w wyniku czego cofa się rocznie o ok. 80 cm. Najwyższym wzniesieniem
morenowym (ich geneza sięga ostatniego zlodowacenia) na terenie Wolińskiego Parku Narodowego jest wzgórze Grzywacz, którego
wysokość wynosi 115 m n.p.m.
My, po opuszczeniu rezerwatu żubrów, kierujemy się zielonym szlakiem w głąb Parku. Podążamy piaszczystą drogą na wschód. Na tym terenie
dominują lasy bukowe, bukowo-dębowe i sosnowe. Głównym gatunkiem w lasach jest jednak sosna, która zajmuje 68% lądowej powierzchni
Parku. Buk zajmuje 23%, dąb 7%, a inne gatunki (świerk, modrzew, daglezja, brzoza) pozostałą część. Wśród zespołów leśnych szczególnie
dobrze zachowały sie lasy bukowe, których struktura zbliżona jest do lasów naturalnych.
tekst i zdjęcia:
Dzięki uprzejmości Wolińskiego Parku Narodowego w powyższej relacji wykorzystano materiały zamieszczone na stronach
internetowych Parku: www.wolinpn.pl
Zobacz na
mapie Polski, gdzie znajduje się opisywany powyżej teren.
|
![]() |
![]() |
- reklama - kontakt - o globtroterze - |
![]() |