Korea - kraj u¶miechniętych ludzi > KOREA POŁUDNIOWA

Ludzie – Pierwsze wrażenie po przybyciu do Korei to nieustannie u¶miechnięci ludzie. Dla nas to co¶ niecodziennego. Kolejna ich cecha to niezwykła uczynno¶ć i chęć niesienia pomocy. Niejednokrotnie zdarzało się, że obsługa kas kolejowych podchodziła do nas, niemal natychmiast po pojawieniu sie na dworcu, służ±c pomoc± w odszyfrowaniu rozkładów jazdy.

Żywienie – sprawy zwi±zane z jedzeniem przez miesi±c pobytu napawały nas szczególnym niepokojem. Jednakże informacje zebrane w Polsce okazały się mocno przesadzone. Kuchnia koreańska, jakkolwiek do¶ć specyficzna jest dla nas do¶ć przyswajalna :). Cech± charakterystyczn± jest przyprawianie wszystkiego (szczególnie zup) duż± ilo¶ci± pikantnej, czerwonej papryki. Chwilami można odnie¶ć wrażenie że jest to jedyna stosowana tutaj przyprawa. Największ± trudno¶ć stanowi zamawianie potraw, lokalne menu całkowicie nieczytelne, obsługa zwykle po angielsku potrafi powiedzieć “OK” a ceny w restauracji potrafi± zszokować. Strach wybierać. Pewien komfort żywieniowy daj± miejsca gdzie możemy zje¶ć w amerykańsko/europejskim stylu. W każdym z większych odwiedzanych miast znaleĽli¶my Pizza Hut, KFC, Mac Donalds czy w końcu piekarnie z francuskim pieczywem.

Wymiana gotówki – pierwsza nadarzaj±ca sie możliwo¶ć jest juz na lotnisku. Szybko, bezproblemowo i z rachunkiem dostajemy w zamian za nasze dolary kopertę z lokaln± walut± (1$ to 912,68 won). Kolejnym miejscem gdzie możemy dokonać wymiany to recepcje większych hoteli (np: Grand Hotel – 4 gwiazdki w Po hang). Niestety dostępne ilo¶ci gotówki s± mocno ograniczone i wymiana powyżej 200$ jest praktycznie niemożliwa. Największe rozczarowanie natomiast można przeżyć próbuj±c podj±ć gotówkę z bankomatów – całe menu jest wył±cznie po koreańsku, bez możliwo¶ci wyboru innego języka. Tragedia, zwłaszcza że zakres ¶wiadczonych usług bankomatowych jest dużo szerszy niż u nas i nie można stosować analogii do krajowych bankomatów. Na dokładkę zdecydowana większo¶ć bankomatów nie przyjmuje kart VISA i MASTERCARD a jedynie karty wystawione w Korei. Po długich poszukiwaniach tylko w jednym banku (“kbstar”) udało mi się znaleĽć bankomat obsługuj±cy “obce”, niekoreańskie karty.

Ceny – WYSOKIE, dla przykładu ceny kilku towarów i usług:
1. Obiad koreański dla 2 osób (wołowina i boczek z grilla + warzywa) w restauracji klasy IV – 20$
2. Obiad koreański dla 2 osób (wołowina i owoce morza + warzywa) w restauracji klasy II – 50$
3. Kostka masła – około 3$
4. Bagietka – 1,3$
5. Piwo (lokalne Hite 0,6l) – około 2$
6. Chleb tostowy – około 4$
7. Kawa espresso w kawiarni – około 2,5$
8. Nocleg hotel 4 gwiazdkowy – 130$/dobę
9. Nocleg hotel/motel nadmorski dobrej klasy – około 50$/dobę

Transport – lec±c do jakiego¶ miasta w Korei z przesiadk± w Seulu, trzeba pamiętać że ruch lokalny odbywa sie głównie z lotniska Gimpo a lec±c z Europy l±dujemy na lotnisku Incheon. Na pokonanie drogi między tymi lotniskami trzeba zarezerwować minimum godzinę, czasami uda się krócej, ale po co ryzykować? Pomiędzy lotniskami kursuj± autobusy, niemal od drzwi do drzwi lotniska. Przejazd takim autobusem to koszt 6000 won. Do poruszania się po mie¶cie najwygodniejsze s± oczywi¶cie taksówki (stosunkowo drogie) ale trzeba pamiętać że trafienie kierowcy mówi±cego po angielsku to jak trafiona w totka, a dogadanie się z innym praktycznie nie wchodzi w grę – nie potrafimy wymawiać lokalnych nazw w sposób dla nich zrozumiały. Tańszym rozwi±zaniem s± przejazdy autobusowe od 1000 do 6000 won, zależnie od trasy. Trzeba jednak mieć dobrze rozpracowane trasy którymi one kursuj±. I co najważniejsze trzeba pamiętać że na przystankach często nie ma rozkładu jazdy (choć czasami wisi w pobliskim sklepie) a jedynie informacja ile razy dziennie autobus będzie jechał. Zdecydowanie najlepszym ¶rodkiem komunikacji jest kolej. Tanio, szybko, czysto i w niemal komfortowych warunkach. Dodatkowo na stacjach w większych miastach zawsze znalazł się kto¶ z obsługi mówi±cy po angielsku i chętny do pomocy.

Informacje turystyczne – kilka luĽnych uwag i wskazówek.
Przy większo¶ci stacji kolejowych można znaleĽć informację turystyczn±. Cenne miejsce, aczkolwiek nie można zbyt często liczyć na obsługę w języku angielskim (trafili¶my na tak± tylko w Gyeongju). Bardzo chętnie natomiast,obsługa dostarcza wszelkie wydawnictwa turystyczne i mapy – s± to bardzo dobrze opracowane materiały i dostajemy je gratis. Miłe i użyteczne jest staranie sie obsługi tych punktów w dostarczeniu informacji pomimo istniej±cej bariery językowej. Zdarzyło mi się otrzymać wskazówki turystyczne od ... profesora lokalnego uniwersytetu, będ±cego bratem kobiety pracuj±cej w informacji turystycznej, która zdesperowana zadzwoniła do niego aby wspomógł swoj± wiedz± dwóch “białych barbarzyńców” z Europy :).

Szczególnie ważne jest posiadanie mapy z napisami koreańsko/angielskimi. Niestety kierowcy taksówek albo autobusów nie potrafi± dojechać do miejsca wskazanego na mapie z “naszymi” literkami w opisach a znowu z map koreańskich my nie potrafimy nic odszyfrować. Nieocenion± pomoc± służ± recepcjoni¶ci w hotelach. Na anglojęzycznej mapie b±dĽ planie miasta pokazujemy gdzie chcemy jechać a oni na kartce (warto mieć notes i ołówek w kieszeni) pisz± “krzaczkami” nazwy dla kierowców.

Nie ma problemów z zasilaniem naszych elektronicznych zabawek i ładowaniem akumulatorów. Napięcie w gniazdkach jest zgodne z europejskim a standard wtyczek/gniazdek niemal identyczny jak w Polsce.

Poważny problem jest z używaniem telefonów komórkowych. Pomimo tego że nasi operatorzy maj± Koreę w swoich spisach roamingowych o ł±czno¶ci w większo¶ci przypadków można zapomnieć. System ł±czno¶ci komórkowej jest zupełnie inny jak w Europie czy w Stanach. W moim przypadku zarówno Nokia 6021 jak i Sony-Erricson T68i służyły tylko jako budziki.