zamki polskie

zdjęciemapa

Pierwotna rezydencja w postaci wieży obronnej znajduj±ca się na terenie istniej±cego dzi¶ założenia, zbudowana została prawdopodobnie przez ród Pileckich i jest datowana na 2 poł. XVI wieku. Zamek około 1610 roku został rozbudowany przez Stadnickich i jego plan przybrał kształt podkowy. Najpoważniejsza rozbudowa wg projektu którego autorem był Maciej Trapola nast±piła w latach 1629-1641 gdy jego wła¶cicielem był wojewoda Stanisław Lubomirski. St±d często stosowana nazwa Zamek Lubomirskich w Łańcucie. Zamek został wtedy otoczony potężnymi fortyfikacjami bastionowymi, które uchroniły zamek przed zdobyciem przez Szwedów w 1655 i Węgrów w 1657 roku. W roku 1745 wła¶cicielem zamku w Łańcucie został marszałek wielki koronny Stanisław Lubomirski, którego żon± była Izabela Lubomirska z Czartoryskich (powszechnie nazywana księżn± marszałkow±). Po ¶mierci Stanisława Lubomirskiego pełne władanie nad zamkiem uzyskała jego żona, która po 1783 roku tereny fortyfikacji ziemnych zamieniła na ogrody. Po jej ¶mierci w roku 1816 Łańcut przeszedł w ręce jej wnuków Alfreda i Artura Potockich. W roku 1830 Łańcut stał się ordynacj± z Alfredem Potockim jako pierwszym ordynatem. Artur Potocki otrzymał Krzeszowice.
Potoccy w czasie II wojny ¶wiatowej nie byli prze¶ladowani przez Niemców, a w zamku mie¶cił się sztab Wehrmachtu. Przed wkroczeniem Armii Czerwonej 1 sierpnia 1944 roku, Alfredowi Potockiemu udało się uciec na Zachód, bardzo wiele dóbr zamkowych za pozwoleniem Niemców wywieĽć. W czasie działań wojennych II wojny ¶wiatowej zamek nie ucierpiał.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Zamek_w_%C5%81a%C5%84cucie