Ajrag na powitanie

zdjęciemapa

Zdjęcie zmieniłem ponieważ pamiętam, że poprzednie nie podobało Ci się :)

no dlaczego nie jestem zdziwiona:)))

Miałem trochę szczę¶ćia, ponieważ wybrałem się na stopa po Gobi, hahaha... taka ułańska fantazja. Okazało się, że to był super wybór, nowiutki terenowy Lexus sprawował się wy¶mienicie

pozazdro¶cić! Ale - hahaha - nie na koniu:)))

Na tym zdjęciu? Dzięki temu go¶ciowi znalazłem się na tej farmie, a póĽniej z jego ekip± przez 3 dni przejechali¶my ponad 1000 km po pustyni :)

taki kumys to marzenie! Piłam w Kirgizji. W górach kliamty podobne. A na zdjęciu nareszcie jeste¶ podobny do siebie:)))

To, że dano mi konia też było form± uhonorowania go¶cia, za¶ zdjęcie dałem by sprawić niektórym przyjemno¶ć :)

Oj warto, warto :-))) Ale cóż me oczęta widz±? Wst±piłe¶ do 1 cudzoziemskiego regimentu kawalerii (bynajmniej nie pancernej)?

Powiem nieskromnie, że miałem t± przyjemno¶ć wielokrotnie. To jest ten urok poznawania kraju zwykle niedostępnego dla przeciętnych turystów, kiedy zdecydujesz się na obcowanie z ich codzienno¶ci±. Sam dobrze wiesz, że warto...

Doznałe¶ tego w praktyce? :-)

W ger, tzn. jurcie najważniejszy go¶ć sadzany jest w czę¶ći honorowej, czyli północnej jurty. Następnie podawana jest zielona herbata z mlekiem, ajrag, czyli kumys, póĽniej archi - niskoprocentowa wódka z destylowanego kumysu. Na przek±skę podawane s± sucharki i aaruul - suszony twaróg