Uroczy ¶mierdziel.

zdjęciemapa

jak już wspominamy dawne czasy, to przypomniała mi się anegdota jak pewien rosyjski arystokrata tak się zachwycił Wersalem, że postanowił taki sam pałac wybudować po powrocie do domu na swoich wło¶ciach. Okazało się jednak, że po wszelkich pracach wykończeniowych brakowało mu specyficznego i charakterystycznego zapachu francuskiego pierwowzoru. Dopiero gdy ilu¶ koniuszy i innej służby przez jaki¶ czas załatwiało swoje potrzeby fizjologiczne z rogach salonów, a zapach się pięknie wżarł w ¶ciany i utrwalił z hm...patyn±... wła¶ciciel kopii był usatysfakcjonowany.

Dokładnie, tak jak piszesz. Odczucie aromatu jest bardzo względne, czę¶ć moich znajomych ogarnia obrzydzenie od zapachu rasowego camemberta, nie wspominaj±c już o innych "¶mierdziuchach", a mi natomiast leci wówczas ¶linka. Podobnie jest z durianem, dla mnie zionie psuj±c± się kiełbas±, inni ze spokojem go zajadaj±.

Durian jest OK. My¶lałem że będzie to jaka¶ olfaktoryczna masakra...ale relacje podróżników s± przesadzone. W 1889 dwóch chemików we Freiburgu przeprowadzało pewien eksperyment chemiczny. Zapach który wydzielał się w laboratorium a następnie wydostał się na zewn±trz spowodował, że mieszkańcy tego miasta wpadli w panikę, wymiotowali i mdleli. Zapach skunksa to fiołki w porównaniu z tym co w±chali mieszkańcy Frieburga...Wszystko jest względne. A z zapachów polecam piękny opis smrodu XVII w Paryża zamieszczony w Pachnidle p.Suskinda. Perełka:-)

no i z tym zapachem duriana też mnie rozczarował, spodziewałam się co najmniej siarkowodoru, a tu tylko mocny ser... De gustibus...

O proszę! Ja kompletnie się nie przełamać nie mogłem, odór zdzierał mi skórę z twarzy :)

a mnie durian miło zaskoczył. Taki serowy budyń z wygl±du, w smaku budyniowaty nie wiadomo co, ale wiadomo, że owoc:)

Ro¶lina zwodnicza, tak jak i durian. Podziwiać tak, pow±chać nie.

Widok polecam:)

Niestety - bardzo nawet! Wydaje zapach padliny, zgniłego mięsa.

prze¶liczna! I naprawdę tak ¶mierdzi???