Fallen Roof

zdjęciemapa

kurcze, robi wrażenie

bardzo ciekawe... kurcze... kiedy ja znajde czas zeby to wszystko pozwiedzac...

to ja ci tam nadmuchalem tego badziewia z Texasu :-)) a Sand Dunes ja tez przyjechalem o 6 i czekalem az mnie wpuszcza na bramie cop przyuwazyl u mnie na dashboard radar detector a w parku jest 25 MPH i musialem sluchac przez 15 min jego wykladu o poruszaniu sie w parku i z jaka szybkoscia :-((

W NM byłem, ale jeszcze muszę wrócić. Do White Sand Dunes przyjechałem
o 6 rano tuż przed wschodem słońca, ale brama była zamknięta na kłódkę,
bo otwieraj± dopiero o 7, więc nie za bardzo mi się podobało.
Obok Bosque Apache tez przejeżdżałem, ale po drodze wyczytałem
w przewodniku, że najciekawiej jest tam w styczniu, lutym, najwięcej
wtedy ptaków przylatuje i wybiorę się tam w zimie.
Najciekawszy był Bisti Badlands, ale byłem tylko 1 dzień, bo nadeszły
deszcze z Teksasu. Żeby zobaczyć całe Bisti potrzebuję jeszcze 2-3 dni.

GPS albo przynajmniej kompas bardzo się przyda, szczególnie je¶li kto¶
niema do¶wiadczenia w orientacji w terenie, albo gdy niebo jest
całkowicie zachmurzone i nie można okre¶lić stron ¶wiata za pomoc± słońca.
Współrzędne ruin Fallen Roof: N: 37°23'46" E: 109°52'21"
współrzędne pocz±tku szlaku: N: 37°23'27" E: 109°53'16" (parking)

nice .. ale czy zamiast opisu ze za trzecim krzakiem przy piatej kupie przykrytej papierem skrecic w lewo.... nie latwiej zapodac GPS namiary :-)) dotarles do NM w koncu ?

ciekawy opis jakze pomocny !:)))

Do Fallen Roof można się dostać z drogi stanowej 276 w Utah.
Około 13 mil na południe od skrzyżowania z drog± 95, w okolicy
słupka milowego 20 należy wjechać w drogę gruntow± CR 239 -
- Cigarette Spring Road.
Droga jest przejezdna dla samochodów osobowych, tylko gdy jest sucha.
Po ujechaniu około 1 mili jest tablica informacyjna i skarbonka, do której
należy wrzucić 2$ w specjalnej kopercie. Koperty s± w pojemniku obok.
Trzeba teraz wyzerować licznik i jechać dalej 2.4 mili. Trzeba tam znaleĽć
po lewej stronie nieoznakowan± boczn± drogę i po 30 metrach zostawić
samochód na placu ubitej ziemi.
Następnie trzeba i¶ć wydeptan± ¶cieżk± na północny wschód.
Po stromym zej¶ciu w dół kanionu należy się skierować w prawo.
Należy bardzo dokładnie zapamiętać to miejsce, żeby w drodze powrotnej
tu zacz±ć wychodzenie z kanionu. Zwykle s± tu usypane kopczyki z kamieni,
ale po większej burzy woda wszystko zmywa. Je¶li nie ma kopczyków,
można tu zostawić jak±¶ dobrze widoczn± czę¶ć bagażu, abo usypać kopczyk.
Dalsza trasa prowadzi korytem wyschniętego strumienia. Po drodze
jest kilka zwałowisk z wielotonowych głazów, ale zawsze można znaleĽć
jakie¶ obej¶cie. Po 45 minutach marszu po lewej stronie będzie widoczny
wysoki Hoodoo. Około 200-300 metrów dalej kanion staje sie bardziej płaski
i pojawia się więcej ro¶linno¶ci. Należy i¶ć dalej i wypatrywać
po lewej stronie na wysoko¶ci ponad 30 metrów przyklejonych do skały ruin.
W miejscu, w którym po raz pierwszy zobaczymy ruiny skała jest pionowa,
trzeba się wrócić kilkadziesi±t metrów i poszukać łatwiejszej drogi
do wej¶cia na górę.
W żadnym wypadku nie wolno schodzić do kanionu, gdy w okolicy kilkunastu
kilometrów pada deszcz, lub zanosi się na burzę. W połowie drogi pomiędzy
skrzyżowaniem z drog± 95, a wjazdem w drogę Cigarette Spring Road
jest biuro BLM, gdzie można sprawdzić prognozę pogody.