Najwyższy czas uciekać

zdjęciemapa

Też nie wierzę w racjonalne zachowanie w takich sytuacjach. Chyba, że jest to racjonalne zachowanie naszego organizmu i przybiera formę "gastryczn±" ;-)

Teoria słuszna o ile masz plecak wyprawowy, trudno wiać maj±c na plecach na¶cie lub więcej kilo, ja miałem tylko techniczny, a czasu wyj±tkowo mało. A tak na marginesie nie wierzę w racjonalne zachowanie w takich sytuacjach. Nie przypominam sobie abym rozważał zagadnienie naukowo: np. rzucić plecak, żeby go zainteresować, uciekać w dół, ponieważ niedĽwiedĽ ma krótsze przednie łapy i mu nieporęcznie, albo położyć się i udawać nieżywego itp. Może jacy¶ komandosi, albo traperzy wychowani w puszczy, ale nie mieszczuchy ha, ha. (-:

No to nieĽle. Podobno najlepiej zostawić na ziemii plecak prze ucieczk±. Mi¶ wtedy zajmie się plecakiem. Tyle teoria, a w praktyce, pewnie jest tak mało czasu, że mało kto my¶li, żeby ¶ci±gać plecak.

Nooo… Najbliżej było na Wołoszynach. Zrobiłem Turnię nad Dziadem i w drodze powrotnej schodziłem sobie takimi fajnymi upłazami i potoczkami w stronę Starej Roztoki. W pewnym momencie drogę przegrodził mi większy fragment kosówki. Omin±łem go bokiem (i całe szczę¶cie). Po drugiej stronie potoczku wsuwał sobie borówki ogromny misio. Naprawdę był wielki. Stał tyłem. Było może 20/30 metrów. Najpierw zbaraniałem, przykucn±łem i postanowiłem sobie go poobserwować . On najwyraĽniej miał inne plany. Nagle znieruchomiał, obrócił się, stan±ł na tylnych łapach i z niesamowitym rykiem run±ł w moj± stronę. W życiu nie rozwin±łem takiej szybko¶ci. Ciężko mi powiedzieć jak długo wiałem, ale jak się obróciłem on wiał w drug± stronę. To był w ogóle ciekawy dzień. Wcze¶niej, na grani Wołoszynów przez kilkana¶cie minut towarzyszyło mi widmo brockenu.

Jak blisko od niego byłe¶? Gonił za tob±?

Dwa razy miałem bliskie spotkanie III stopnia z podaniem tyłów i życiówk± na krótkim dystansie, ale ani razu nie miałem szansy odbezpieczyć aparatu. Gratuluję spotkania.