Popękany

zdjęciemapa

Szpicbergen to kraina lodowców, należy również pamiętać że to kraj wielko¶ci połowy Polski, z czego dziewięćdziesi±t procent to tereny parków narodowych, na które wstęp jest ¶ci¶le limitowany. Nie tylko zreszt± limitowany, także trudno dostępny, nie ma tam bowiem żadnych dróg i aby się gdziekolwiek dostać należy wynaj±ć statek, samolot (NY Alesund, SveaGruva) b±dĽ helikopter. Wiosn±, od połowy marca do końca maja, można próbować skutery ¶nieżne ale do tego trzeba przewodnika (depo paliwo, zezwolenie Gubernatora). Wolny wstęp jest tylko na ograniczony teren dookoła Longyearbyen i Barentsburga, odległo¶ci do pokonania s± wielkie, latem często spotyka się turystów z Polski, którzy po przylocie ze zdumieniem się dowiaduj±, że do najbliższego lodowca trzeba wynaj±ć statek. Miałem tam kiedy¶ taki, malutki. Generalnie zachęcam do korzystania z oferty miejscowych przewodników, którzy maj± i możliwo¶ci i wszelkiego rodzaju zezwolenia.

Opowiadacz - i to jest super! Odk±d zobaczyłam lodowiec Perito Moreno zakochałam się w lodowcach. Mój przyjaciel namawiał mnie na Spitsbergen od dawna, a mnie latem ci±gle wypada co¶ innego. Teraz znowu w planie inne destycnacje, ale tym zdjęciem kusisz!
Tylko wyprostowałabym horyzont ;)

Dlaczego lodowce się cofaj±?
Bo się boj± Chucka Norrisa...
Lodowiec Hans (Hans, syn hrabiego Wilczka, sponsora głównego pierwszej kartograficznej wyprawy w te okolice) ze szczytu Ptasiej Góry, co¶ jakie¶ 800 metrów nad poziom morza, które tutaj bardzo nieodległe. Jest lato, zatem widać jak na dłoni wszystkie szczeliny lodowca, który praktycznie teraz jest nie do przebycia, gdyby chciec i¶ć w poprzek. Za jakie¶ dwa tygodnie szczeliny zasypie ¶nieg, który wiatr ubije na kamień, bedzie można po tym swobodnie jeĽdzić skuterem ¶nieżnym z prędko¶ci± sze¶dziesięciu, i więcej, kilometrów na godzinę.