W w±wozie Höllentalklamm > NIEMCY

Höllentalklamm – jedna z głównych atrakcji bawarskiego regionu Garmisch-Partenkirchen, to malowniczy w±wóz, położony w potężnym przełomie skalnym między Blassenkamm und Waxensteinkamm. Wędrówka przez Höllentalklamm dostarcza mnóstwo niezapomnianych wrażeń i stanowi naturalny spektakl, zapieraj±cy dech w piersiach. W±wóz dostępny jest tylko w miesi±cach letnich. W zależno¶ci od pogody otwiera się go w maju i zamyka pod koniec paĽdziernika. Powodem tak krótkiego otwarcia kanionu jest bardzo wysokie zagrożenie lawinami i ogromne masy zalegaj±cego ¶niegu, sięgaj±ce nawet do 70 metrów. Ciekawostk± jest, że corocznie przed zim± wszystkie kładki i mostki, wiod±ce przez w±wóz s± rozbierane, a wiosn± ponownie konstruowane.

Do w±wozu wiod± różne szlaki. Naszym punktem wyj¶ciowym jest płatny parking w Hammersbach (cały dzień 2 Euro), który jest dzielnic± Grainau, s±siedniego miasteczka Garmisch-Partenkirchen. Pocz±tkowo strumyk, wzdłuż którego wiedzie ¶cieżka wydaje się niepozorny, a trasa łatwa i szeroka. Jednak dolina Höllental staje się coraz węższa, a nasz szlak coraz trudniejszy i bardziej stromy. Po około 3 kilometrach docieramy do drewnianej chaty, w której można posilić się przed wej¶ciem do płatnego w±wozu (doro¶li 3 Euro, dzieci i członkowie Niemieckiego Klubu Alpinistycznego 1 Euro). Je¶li chcemy wracać t± sam± drog± musimy zachować bilety wstępu. W przeciwnym razie musi się ui¶cić opłatę na nowo, ponieważ niektórzy tury¶ci wchodz± do w±wozu z drugiej strony.

Nowo¶ci± tu jest muzeum, opowiadaj±ce o historii doliny. Uroczyste otwarcie kanionu nast±piło w roku 1905. Obecnie przez w±wóz wiedzie szlak na Zugspitze 2962 m n.p.m. – najwyższy szczyt Niemiec. Bardzo długo szlak ten uchodził za niedostępny z powodu stromych ¶cian, ostro opadaj±cych w dolinę. Sama dolina słynęła z bogatych złoży molibdenu i rudy żelaza. Ruiny kopalni, zbudowanej w 1888 roku rozpoznać można do dzi¶. W czasie I wojny ¶wiatowej, kiedy to złoża molibdenu zyskały ogromnie na warto¶ci, kopalnie intensywnie rozbudowano i poł±czono z Grainau kolejk± linow±. Po wojnie została ona zamknięta z powodu nieopłacalno¶ci. Ruiny kopalni wraz z jej podziemnymi korytarzami pomimo zakazu ¶ci±gaj± nierozważnych turystów, szukaj±cych przygody. Jest to bardzo niebezpieczne z powodu spróchniałych konstrukcji, groż±cych zawaleniem.

Höllentalklamm rozci±ga się na długo¶ci około 700 metrów i wiedzie wzdłuż z ogromnym hałasem rw±cego potoku górskiego Hammersbach. Huk spadaj±cej wody prawie uniemożliwia normaln± konwersację. Aby się porozumiewać trzeba gło¶no krzyczeć. ¦ciany w±wozu sięgaj± około 150 metrów, a droga przez ni± czę¶ciowo wykuta jest w skałach, tworz±c zawiłe tunele i przej¶cia. W±wóz to mokra przyjemno¶ć! Ze wszystkich stron s±cz± się strugi wody. Na każdym kroku spotykamy liczne wodospady, w±skie półki i drewniane mostki. W tunelach jest bardzo chłodno, mokro i ¶lisko. Warto mieć nieprzemakaln± kurtkę i górskie buty.

Na końcu w±wozu możemy zdecydować, czy idziemy dalej do schroniska Höllentalangerhütte 1387 m n.p.m., czy zawracamy. Polecam dalsz± drogę do schroniska, ponieważ rozpo¶ciera się z niego przepiękny widok na olbrzymi masyw Zugspitze, na brzegach pas± się górskie owce, a sama chata oferuje pyszne przek±ski i bawarskie dania. Schronisko to jest doskonał± baz± wyj¶ciow± na Zugspitze, lub inne ciekawe szczyty jak Osterfelderkopf, czy też na moim zdaniem najpiękniejszy szczyt niemieckich Alp – Alpspitze. W okolicach Garmisch-Partenkirchen jest także jeszcze jeden ciekawy w±wóz, o którym już pisałam: Partnachklamm. Na mnie jednak większe wrażenie zrobił Höllentalklamm. Je¶li kto¶ ma czas i chęć może oczywi¶cie zobaczyć obydwa!