Greece Behind the Scene - przed rozpoczęciem podróży > GRECJA

Ile to już razy byli¶cie w Grecji i wylegiwali¶cie się na jej plażach? Który to już raz wpatrywali¶cie się w Partenon? Nie możecie się doczekać, kiedy znowu na Waszym stole pojawi się moussaka? Grecja kojarzy się Wam przyjemnie, ale również trochę banalnie jako cel podróży? Dla nas to pierwsza wyprawa w tamte rejony, lecz nie to czyni j± wyj±tkow±. Chcemy zobaczyć Grecję, jakiej tury¶ci nie znaj±.

Greece Behind the Scene, GRECJA

Wraz z pocz±tkiem wrze¶nia ruszymy szlakiem młodych uchodĽców przybywaj±cych na greckie wyspy z Azji i Afryki. Udamy się w miejsca, gdzie przebywa ich najwięcej. Spróbujemy poznać przeciętny tryb dnia tych młodych ludzi. Sprawdzimy, czym się zajmuj±, dok±d się udaj±. Gdzie jedz± i ¶pi±. Przede wszystkim jednak interesuje nas, o czym my¶l±, jakie maj± nadzieje i pragnienia.

Z wysp, które s± pierwszymi miejscami w Europie, do których docieraj± uchodĽcy, pod±żymy do Aten. Ateny nigdy nie s± dla uchodĽców miastem docelowym – stamt±d maj± nadzieję udać się do państw Europy Zachodniej i Północnej. Wi±że się to z długimi procesami uzyskania azylu i wiz, a coraz czę¶ciej również z ucieczk±, przemytem, prób± nielegalnego przedostania się przez granice Grecji.

Dlaczego po¶więcimy miesi±c studenckich wakacji na włóczenie się za uchodĽcami? Bo chcemy lepiej zrozumieć przyczyny opuszczania ich ojczystych krajów, poznać oczekiwania zwi±zane z przedostaniem się do Europy oraz warunki życia, z jakimi zetknęli się w Unii. Pragniemy skonfrontować obrazy przedstawiane przez media z rzeczywisto¶ci±.

Zależy nam na wysłuchaniu historii osób w naszym wieku i przekazaniu ich dalej – do Polski. Zdajemy sobie sprawę z tego, że naszym rówie¶nikom trudno utożsamić się z uchodĽcami. Chciałyby¶my podzielić się z nimi nasz± wiedz± na temat konfliktów zbrojnych w Azji i Afryce i ich wpływie na życie przeciętnych obywateli. Ukazać, że decyzje o opuszczeniu ojczystych krajów s± trudne i nie wi±ż± się z kwestiami ekonomicznymi, tylko obawami o utracenie życia. I w końcu – pokazać, że dramat tych ludzi, wbrew ich oczekiwaniom, nie kończy się wraz z przekroczeniem granicy europejskiej.