Jawa w Pigułce > INDONEZJA

WIZA - na 30 dni kosztuje ok. 30 USD (obowi±zuj±ca cena w 2007 roku) i można j± zdobyć na lotnisku. UBEZPIECZENIE - wyjeżdzaj±c do Indonezji na pewno warto wykupić ubezpieczenie zdrowotne ze względu na wysokie koszty prywatnego leczenia w Indonezji i kiepsk± jako¶ć leczenia państwowego. Przed zakupem odpowiedniej polisy dobrze jest sprawdzić czy dany ubezpieczyciel ma swojego przedstawiciela, agenta na terenie Indonezji, albo z jak± jednostk± medyczn± ma podpisan± umowę, ponieważ nie wszystkie prywatne kliniki respektuj± polskie polisy.

CHOROBY - zmiana strefy klimatycznej zwi±zana jest oczywi¶cie ze zmian± srodowiska bakteryjnego co często obfituje w różnego rodzaju dolegliwo¶ci ze strony układu pokarmowego. Z podstawowych ¶rodków wiadomo, że trzeba zaopatrzyć się w tabletki na biegunkę i silne ¶rodki na moskity. Jeden z Indonezyjczyków mówił, że niegroĽne s± komary, które gryz± w nocy, ale niebezpieczne s± te, które k±saj± w dzień. Najczę¶ciej możemy załapać nieproszonych (nie)przyjaciół układu pokarmowego, dlatego warto jadać w sprawdzonych miejscach, poza tym może warto zaszczepić się na dur brzuszny. Zachorowalno¶ć zwiększa się w porze deszczowej (paĽdz-kwie). Poza Jaw± i Bali jest do¶ć popularna ptasia grypa, ale jak wiadomo wirus ginie w temp. powyżej 70 stopni C i jest wrażliwy na wszelkie detergenty. Zasady higieny obowi±zuj± takie jak w Azji.


PODRÓŻOWANIE - je¶li kto¶ ma pomysł podróżowania po Indonezji swoim samochodem warto wiedzieć, ze na czas pobytu trzeba auto zarejestrować w indonezyjskim biurze rejestracyjnym i musimy się poruszać na ichniejszych tablicach. Jednak zdecydowanie najlepiej korzystać z taksówek. Dostępne s± również wypożyczalnie samochodów, ale warto wiedzieć, że prawo drogowe jest bezlitosne dla obcokrajowców i jest tak skonstruowane, że winę zawszę ponosi przyjezdny. Dlatego obcokrajowcy, którzy stacjonuj± w Indonezji na dłużej z reguły maj± wynajęte samochody z kierowcami.


TAXI - najsensowniejszy ¶rodek transportu, ale ważne jest żeby jeĽdzić taksówkami firmowymi BLUE BIRD. Firma ta daje gwarancję, że w razie jakichkolwiek zastrzeżeń można złożyć reklamację. W Dżakarcie s± płatne drogi i co paręna¶cie kilometrów s± bramki za które płaci pasażer, więc albo można dawać pieni±dze na bież±co przy każdej bramce albo taksówkarz płaci ze swojej gotówki doliczaj±c to do rachunku na koniec. Taksówkarze korporacyjni też próbuj± naci±gać, więc trzeba być czujnym przez cały czas. Kierowcy s± przyzwyczajeni do napiwków.

JĘZYK – niestety indonezyjski, do¶ć słabo mówi± po ang. nawet w centralnych miejscach, hotelach czy restauracjach. Nie spotkałam też ani jednego taksówkarza mówi±cego po ang., więc często trzeba być przygotowanym na język migowy lub język ciała.
Bardzo przydatna wskazówka je¶li chodzi o wymianę pieniędzy! Oczywi¶cie najlepiej mieć ze sob± dolary amerykańskie i wymieniać je w bankach lub w autoryzowanych kantorach. Jednak możemy mieć problem z wymian± je¶li banknot będzie zgięty - złożony na pół etc. Nie chodzi tu o to, że banknot jest wymięty i nieczytelny, ale je¶li tylko jest delikatnie złożony nie chc± go wymienić i w zasadzie niewiadomo dlaczego. Niestety przydażyło mi się to parokrotnie, więc póĽniej przed wizyt± w kantorze prasowałam banknoty albo trzymałam w grubej ksi±żce ;-)