Gdzie jest Winnetou? > EKWADOR

Przeciętny czytelnik w trakcie czytania nie zastanawia się nad tym na ile fikcja literacka bliska jest prawdy, a na ile jest wył±cznie fikcj±, jak sama nazwa wskazuje. Szczególnie je¶li przeciętny czytelnik ma kilkana¶cie lat.
Jako kilkunastoletni, przeciętny czytelnik popadłam w wielkie tarapaty miłosne zakochuj±c się w nieziemsko przystojnym i nadzwyczaj męskim Winnetou. Uwierzyłam Karolowi May, który jak się okazuje nigdy w Ameryce nie był i nigdy Indian nie widział. Maj±c ¶wiadomo¶ć tego, że Winnetou pochodził z Ameryki Północnej (i to oszczędza resztki moich złudzeń na temat dziecięcej miło¶ci) chce napisać o tym jak na podstawie moich południowo amerykańskich do¶wiadczeń Karol May mnie zawiódł.
Indianin był dla mnie uosobieniem zasad, uczciwo¶ci, męstwa i bohaterstwa. Szczególnie w Ekwadorze moje wyobrażenia o nieziemsko przystojnych, pow¶ci±gliwych w okazywaniu emocji, nadzwyczaj odważnych i zabójczo męskich czerwonoskórych mężczyznach legły w gruzach.
Trudno wypowiadać się na temat tego na ile s± przystojni, bo to zwykle rzecz gustu, wydaje się jednak że kwestia zasad od gustu jest niezależna. Zaledwie wjechałam do Ekwadoru, tego pełnego uczciwych Indian kraju i zostałam okradziona. Nie w niebezpiecznej Wenezueli, nie w najniebezpieczniejszym kraju Ameryki Południowej w Kolumbii, ale w Ekwadorze. W zasadzie nawet wiem kiedy to się stało więc pretensje mogę mieć wył±cznie do siebie. Strata niewielka bo tylko paskudnie brzydka i zniszczona przez czas maskotka. Dla mnie maskotka miała spor± warto¶ć emocjonaln± a dla -uczciwego Indianina.....chyba, że jest koneserem i kolekcjonerem staroci ;).
W moich wyobrażeniach Indianin był esencj± męskich cech: siły, odwagi, zdecydowania i szybko¶ci działania. W jednym z hoteli w Riobambie, w Ekwadorze w recepcji przywitał nas szerokim u¶miechem jowialny Indianin. Nie był może pow¶ci±gliwy w okazywaniu emocji ale tym tylko zyskiwał sympatie. W hotelu był taki tłok, że obsługa na która składał się wła¶nie Indianin z recepcji nie nad±żała ze sprz±taniem pokoi. Zreszt±, jak miała nad±żać skoro w TV był kolejny odcinek jednej z najpopularniejszych, łzawych telenowel, a sprz±tanie uniemożliwiłoby Indianinowi ogl±danie tego pełnego dramaturgii odcinka.
Baaaaaaaaaaaardzo długo Jarek nie mógł się doprosić sprz±tnięcia pokoju i łazienki. Zaangażowany w akcje serialu Indianin nie reagował na ponawiane pro¶by. Roziskrzone z w¶ciekło¶ci oczy i stanowcze -MUSISZ posprz±tać pokój i łazienkę. Teraz.- w moich ustach przyniosły efekt w ci±gu kilku najbliższych minut. Z pewno¶ci± męski i odważny Indianin Macho uległ pro¶bom kobiety ze zwykłej pobłażliwo¶ci i lito¶ci wobec jej bezradno¶ci.
Macho ma swoje zasady. Ekwadorski Macho sprz±ta kiedy tupniesz gło¶niej nog± a Argentyński Macho rozstał się ze swoja żon± bo ta więcej od niego zarabiała. Nie szukał innej pracy, przecież nie będzie się upokarzał i biegał na spotkania kwalifikacyjne. A co, Macho ma przecież zasady ;)
Indianin z moich dziecięcych wyobrażeń żył w ciszy. Zyskiwał dzięki temu tajemniczo¶ć ale też byłam pewna, że to nawyk z polowań. Widać tak ekwadorscy jak i peruwiańscy Indianie od dawna polować nie musieli bo wszyscy od hałasu wydaj± się być głusi. Samochody tr±bi±, sprzedawcy wrzeszcz± a s±siad w hotelowym pokoju tak gło¶no ogl±da telewizję, że mogę razem z nim ¶ledzić zwroty akcji.
Dzi¶ nie wiem czy moja podróż zrujnuje całkowicie moje dziecięce wyobrażenia na temat Indian czy jednak trafię do miejsca które pozwoli ocalić choć resztki złudzeń ;).