Carhenge > USA

Nebraska. Płyniemy w oceanie kukurydzy wąską nitką pnącą się po horyzont. Za oknem minivana przesuwają się monotonne krajobrazy z czasem urozmaicane niewielkimi wzgórzami, z rzadka jakąś strzelistą skałą braną kiedyś w pionierskich czasach za znak drogowy na tej bezludnej niemal prerii. „Do licha, myślałem ,że jestem martwy, a byłem po prostu w Nebrasce” tak miał powiedzieć Gene Hackman w filmie „Unforgiven”...

Treść:

Zachodnia część tego stanu zwana Panhandle jest nieco bardziej urozmaicona choć nadal to tylko pagórki porośnięte uschłymi trawami i jedyna wspólna myśl, która nas dziś łączy z dawnymi pierwszymi osadnikami przemierzającymi ten rejon w okresie gorączki złota, to przebyć ten nudny odcinek prerii najszybciej jak się da.

Oczami wyobraźni przywołujemy dawnych Indian prerii polujących na bizony, krwawe wojny z armia amerykańską, wydarzenia w Forcie Robinson gdzie zamordowano wielkiego przywódcę powstania Crazy Horse (Szalony Koń). Szlak Oregoński wiodący poszukiwaczy złota i amatorów lepszego życia na zachodnie wybrzeże. Pierwsi osadnicy którzy, zdecydowali się tutaj osiedlić na tej niezbyt gościnnej ziemi, ze względu na brak drzewa w tych okolicach,mieszkali w prymitywnych ziemiankach i walczyli nie tylko ze słabo urodzajną glebą ale i niewiarygodnymi klęskami żywiołowymi jak burze pyłowe (dust bowl), tornada, huragany czy ...szarańcza z Gór Skalistych, które odbierali jak biblijne plagi...* Dzisiejsza rzeczywistość z okna samochodu to doskonale prosperujące farmy, ospale pasące się bydło , silosy zbożowe , koleje i maleńkie miejscowości z garstką mieszkańców, parę domów , kościół...

...i nagle pośród surowej prerii porośniętej sucha trawą pojawia się coś zupełnie abstrakcyjnego, przejaw mieszanki czarnego humoru i współczesnego pop-artu, wyklinany przez ortodoksyjnych chrześcijan upatrujących tu świątynię szatana – Carhenge samochodowa replika Stonhenge. Wyskakujemy z samochodu, co prawda jesiennie i nieco chłodnawo ale mamy w końcu „angielska pogodę”na zawołanie..
Zachmurzone niebo potęguje wrażenie abstrakcji jak z serialu „Twilight Zone”(„Strefa mroku” ) – może i my się przeniesiemy w jakiś inny wymiar lub przylecą znienacka kosmici?

Pomysł ustawienia na kukurydzianym polu starych pomalowanych na szaro samochodów został zapoczątkowany podczas zjazdu rodzinnego w 1987 r przez Jima Reindersa ku pamięci swego ojca, który studiując w Anglii fascynował się kamiennymi blokami Stonehenge. W ruch poszły stare cadillac, plymouth, chevrolet, które niemal dokładnie odzwierciedlają oryginał. Średnica kręgu 29 m i 38 sztuk pojazdów – można nawet przeprowadzać obserwacje astronomiczne.
Przedstawiciele departamentu komunikacji stanu Nebraska była jednak innego zdania i nie zobaczyli w tym pomyśle niczego zabawnego i nakazali władzom miejskim pobliskiego Alliance usunięcie tej „kupy złomu”. I tak powstało Towarzystwo Przyjaciół Carhenge (Friends of Carhenge), które wbrew przeciwnościom zapewniło miejsce na turystycznej mapie temu niezwykłemu przedsięwzięciu. Obecnie często odwiedzane nie tylko przez turystów, ale i realizatorów teledysków , filmów, programów podróżniczych czy reklam (Nissan Pathfinder 2006)


Podsumowanie:

Zimno i głucho wszędzie,żegnamy się z abstrakcyjnym obrazem Carhenge, wjeżdżamy na znajomą wąską nitkę asfaltowej drogi, która nas znów poniesie w otchłań kukurydzianego morza...