Pagody po horyzont || Bagan, Birma > MYANMAR

Podróż autobusem okazała się całkiem zno¶na. Klimatyzacja działała bez zarzutów, fotele rozkładały się do pozycji półleżacej a każdy z pasażerów otrzymał litrow± butelkę wody oraz szczoteczkę i pastę do mycia zębów. Co 3 godziny kierowca stawał, by można było co¶ zje¶ć lub skorzystać z toalety. Autobus dowiózł nas na miejsce przed 5 nad ranem. Podczepili¶my się pod grupkę poznanych Japończyków, więc po okazyjnej cenie udało nam się dotrzeć konn± riksz± do guesthousu, w którym mieli zarezerowane pokoje. Jednak było tam dla nas za drogo, więc nieopodal znaleĽli¶my inny, w którym warunki były do¶ć skromne, ale za to zaoferowano nam ¶niadanie. I co najważniejsze – nie było robaków. Pozwolono nam zaj±ć pokój nad ranem co też uczynili¶my i spali¶my do południa. Podróżowanie z plecakiem (choć w sumie nosi go jedno z nas) jest do¶ć męcz±ce, więc zgodnie uznali¶my że czas na odpoczynek. Następnie wypożyczyli¶my rowery i rozpoczeli¶my zwiedzanie. W Bagan zabytków jest całkiem sporo (ok. 400) więc z map± w ręku, nie spiesz±c się, jeĽdzili¶my piaszczystymi ¶cieżkami wstępuj±c tylko tam, gdzie podobało nam się najbardziej. Panuje tu całkiem inny klimat niż na południu Birmy i w Tajlandii – w dzień bywa wietrznie, lecz żar leje się z bezchmurnego nieba zmieniaj±c krajobraz na pustynny, a fakt, że akurat jest pora deszczowa nijak nie znajduje potwierdzenia za oknem. Noce natomiast przynosz± lekki chłód i orzeĽwienie wszystkim utrudzonym całodzienn± prac± lub jak nam zwiedzaniem.

Tak spędzili¶my dwa dni naszej wyprawy – włócz±c się bez celu między kolejnymi ¶wi±tyniami strefy archeologicznej Bagan i mimowolnie nabieraj±c br±zowej opalenizny. Na naszej drodze spotkali¶my wielu miejscowych, którzy podobnie jak w Rangunie, reagowali na nas bardzo entuzjastycznie. Na pewno miłym zaskoczeniem był fakt, że Birmańczycy w odróżnieniu od Tajów całkiem dobrze posługuj± się angielskim, tak więc z wieloma z nich mogli¶my zamienić więcej słów niż „hello”. Oni z zaciekawieniem słuchali o Europie, my natomiast o ich życiu i sytuacji w kraju. Wielu sklepikarzy oprowadzało nas po pobliskich ¶wi±tyniach nawet, gdy podkre¶lali¶my, że nie mamy pieniędzy ani miejsca w plecaku nawet na mał± dodatkow± rzecz, któr± mogliby¶my w zamian u nich kupić. Jedna z młodych dziewczyn (nie potrafimy rozróżniać ich wieku – byli¶my przekonani, że ma 15, a w rzeczywisto¶ci miała 27 lat) przywitała nas po polsku, a jej zasób słownictwa nie ograniczał się jedynie do podstawowych zwrotów, ale umiała nawet złożyć kilka zdań i odpowiedzieć na pytania. Rewelacja!

Cech± rozpoznawcz± mieszkańców Birmy jest thanaka, makijaż na twarzy przypominaj±cy zeschnięta maseczkę. Wykonuje się go z utartej kory drewna i jest on czę¶ci± birmańskiej tradycji i służy ozdobie twarzy oraz ochrania przed słońcem i wczesnym starzeniem się. MężczyĽni nosz± charakterystyczne długie spódnice wi±zane pod pępkiem oraz ciagle żuj± betel, który potem w do¶ć niesmaczny spób wypluwaj± w każdym możliwym miejscu. Ma to sprawiać orzeĽwienie i oczyszczenie organizmu (oraz czerwono-czarne, popsute zęby) .

Po przejechaniu każdego dnia ponad 40 km ma rowerze byli¶my bardzo zmęczeni i głodni, tak więc za porad± naszego ulubionego przewodnika udali¶my się na birmańskie jedzenie do niezwykle uroczej knajpki. Zielona oaza, fotele z wikliny, palmy, kwiaty, trawa oraz wszędzie wyleguj±ce się koty. Jedzenie oczywi¶cie przepyszne.

***
Birma zachwyciła nas do tej pory o wiele bardziej niż Tajlandia. To nadal dziewiczy, niezadeptany przez turystów kraj, w którym możemy poczuć się jak odkrywcy i znaleĽć ciszę i spokój, których wielokrotnie brakowało nam podczas pobytu u wschodniego s±siada. A to dopiero półmetek. W sobotę rano ruszyli¶my nad jezioro Inle.

Informacje praktyczne:
- autobus przyjeżdza do Nyaung U, miejscowo¶ci oddalonej o jakie¶ 6 km od Old Bagan, gdzie znajduje się większo¶ć tanich guesthousów i gdzie wieczorem dzieje się najwięcej
- konna riksza o 5 nad ranem 1000 kyat od osoby, choć na pocz±tku chciano nawet 3000 kyat
- guesthouse, do którego trafili¶my razem z grupk± 5 poznanych w autobusie osób 15 USD za pokój z łazienk± bez ¶niadania i wifi, guesthouse obok, View Point Inn, 27 USD za dwie noce ze ¶niadaniem, klimatyzacj± i wifi, choć z łazienk± na korytarzu, ogólnie standard bardzo skromny, dom nieremontowany od dawna, ale wła¶ciciele bardzo mili i pomocni, a pokój ogromny
- wypożyczenie roweru w guesthousie na pół dnia 750 kyat, na cały dzień 1500 kyat
- teoretycznie za wstęp do całego historycznego parku Bagan obowi±zuje opłata 15 USD dla junty wojskowej, kiedy¶ pobierana od wszystkich turystów przy wjeĽdzie autobusem, wydaje się, że co¶ w tej kwestii się zmieniło, albo po prostu o nas zapomniano, od nas chciano jej tylko przy wstępie na pagodę zachodz±cego słońca, ale widz±c tłumy ludzi i tak odpu¶cili¶my i wybrali¶my inn±, na której byli¶my zupełnie sami
- restauracja o której mowa to Black Bamboo, ukryta w jednej z uliczek Nyaung U