Walka o Indiańskie dusze > ARGENTYNA

Wiek, XXI, rok 2009. Wchodzimy do "tajemniczego ogrodu". Na rozgrzanym tropikalnym słońcem kamieniu wygrzewa się jaszczurka, która nie reaguje na szelest poruszanej ludzkimi krokami trawy a olbrzymia ropucha tarasuje drogę w kierunku cmentarza. Poro¶nięte mchem mury, rozpadaj±ce się kamienie, miażdżone przez bluszcze kolumny i rozrywane przez kiełkuj±ce trawy schody. Dzi¶ dżungla upomina się o to co jej odebrano wiele lat temu.
Niewiele zachowało się materiałów na temat misji jezuickich bo historia chętniej mówi o wielkich tego ¶wiata a ta historia opowiada o mnichach i ubogich Indianach.

Wiek, XV. Indianie Guarani żyj± w swoich "komunach" ciesz±c się wolno¶ci± ale też często do¶wiadczaj±c głodu. Dżungla nie troszczy się o swoich mieszkańców dlatego Indianie żyj± z tego co złowi±, upoluj±, znajd±. Je¶li w okolicy brakuje jedzenia Indianie przenosz± się do innego rejonu dżungli, który znowu daje możliwo¶ć utrzymania około 200 osobowej społeczno¶ci. Cała społeczno¶ć składaj±ca się wielu rodzin żyje w jednym domu a przywódca z racji posiadanej siły ale też przywilejów ma prawo do poligamii.

Wiek XVI.. Na kontynent południowoamerykański przybywaj± hiszpańscy konkwistadorzy wraz z mnichami. Hiszpanie mimo wcze¶niejszych sukcesów militarnych maj± poważny problem z podbiciem ceni±cych sobie wolno¶ć Indian Guarani co owocuje ogromn± nienawi¶ci± wobec nich a docelowo bardzo brutalnym traktowaniem.
Indianie Guarani nie maj± wizerunków swoich bogów. Jezuici my¶l±c, ze Guarani swoich bogów nie maj±, rozpoczynaj± wędrówkę w celu nawrócenia "zagubionych dusz" . Ucz± się języka guarani i wędruj± po dżungli rozmawiaj±c z Indianami i nawracaj±c ich. Z czasem ilo¶ć Indian jest tak duża że zakonnicy tworz± misje tzw. reducciones. Coraz więcej Indian decyduje się na pozostanie w misji bo dzięki temu mog± schronić się przed Hiszpanami a czę¶ć z nich widzi wymierne korzy¶ci dla swojej społeczno¶ci.

Jezuici ucz± Indian uprawiania ziemi, stolarstwa, murarki i innych rzemiosł. Każdy uczestnik społeczno¶ci pracuje na zaspokojenie własnych potrzeb ale w wybrane dni pracuje na rzecz całej społeczno¶ci. Je¶li komukolwiek, czegokolwiek brakuje to wymienia wyprodukowane przez siebie dobra na dobra wyprodukowane przez innych mieszkańców społeczno¶ci. Cen± za ten raj było porzucenie poligamii która miała wieloletnie tradycje w¶ród Indian Guarani.
Indianie wiod± spokojne życie w jezuickich misjach zaledwie przez około 150 lat.

Wiek XVII. Hiszpańscy osadnicy coraz bole¶niej odczuwaj± jezuickie wpływy. Potrzebuj± siły roboczej a Ko¶ciół potępia stosowan± przez nich przemoc i niewolnictwo groż±c gniewem bożym i mękami piekielnymi a tym którzy nie uwolni± Indian ekskomunik±. To zaostrza konflikty pomiędzy hiszpańskimi osadnikami a Jezuitami. Osadnicy tworz± zatem ideologię wg której niewolnicza i mordercza praca Indian na ich encomiendas miała być najskuteczniejsz± drog± ich nawrócenia. Jezuici najaktywniej występuj± przeciw takiemu traktowaniu Guarani a to powoduje odcięcie im dostaw żywno¶ci itp. ¦wi±tynie pustoszej± a Jezuici i Indianie maj± zakaz kontaktowania się pod groĽb± ¶mieci.

Dzi¶ opustoszałe mury milcz±. Szelest trawy, szmer poruszanych wiatrem drzew......i tylko papugi wydaj± się wrzeszczeć tak jakby chciały zbudzić umarłych, którzy opowiedzieć maj± t± niezwykł± historię.