Artykuły i relacje z podróży Globtroterów

Fajnie tu > GRUZJA


Aska198 Aska198 Dodaj do: wykop.pl
relacje z podróży

Zdj cie GRUZJA / brak / Tbilisi / Widok na stare miasto spod pomnika Wachtanga IIIChciałabym tym artykułem zachęcić wszystkich do odwiedzenia Gruzji. W dalszych wypowiedziach będę podawała bardziej konkretne i przydatne informacje podczas gruzińskich wojaży.

Nieprzewidywalno¶ć, emocjonalno¶ć Gruzji, a wła¶ciwie Gruzinów wprowadza czasem w osłupienie. Ten naród kompletnie nie potrafi ukryć swoich emocji. Ze wszystkich narodów ¶wiata, Gruzini najmniej nadaj± się do prowadzenia intryg. Swoje uczucia maj± wypisane na czole. Albo kochaj± po grób, albo nienawidz± z całego serca.
A żyj± tak, jakby jutro miał się skończyć ¶wiat. Helena Amiradżibi – Stawińska w swojej „Ksi±żce antykucharskiej” mówi, że zawsze, gdy w Gruzji nastawały ciężkie czasy, ludzie zaczynali żyć jakby kompletnie nieadekwatnie do sytuacji – bawili się do utraty tchu. Porównała to do tańca na brzegu wybuchaj±cego wulkanu. Chyba trafniej się nie da. Mój kolega Beso tłumaczy to w bardzo prosty sposób: „Je¶li nic się już nie da zrobić, to nerwy i tak nie pomog±, lepiej wina się napić”.
My¶lę, że najgorętsze odczucia wzbudza w Gruzinach sama Gruzja. Boże, jak oni kochaj± t± swoj± Kartlis Dedę, wiecznie pogr±żon± w wojnach, a w czasach pokoju wyczekuj±c± na kolejny atak. Gruzja nigdy nie atakowała jako pierwsza – samo Tbilisi było rujnowane 40 razy. Dlatego jednym z najważniejszych toastów wznoszonych tutaj jest toast za zwycięstwo. Kolejny toast jest zawsze za Gruzję (rzecz niezwykła – nie brzmi to ani odrobinę patetycznie). Gruzini maj± ¶wira na punkcie swojej ojczyzny, s± przekonani o niepowtarzalno¶ci swojego kraju, niektórzy mogli by to porównywać do narodowego szowinizmu. Jest to jeden z nielicznych narodów, który nigdy nie emigrował, je¶li nawet ludzie wyjeżdżali, to tylko na chwilę (na zarobki, odwiedzić przyjaciół) i zawsze wracali. Mówi±, że i tak nie znajd± nigdzie takich gór, takiego morza i takiego wina. Jedna z gruzińskich legend opowiada o tym dlaczego Bóg wybrał dla nich akurat takie miejsce na Ziemi, posłuchajcie…
Gdy Bóg stwarzał ¶wiat, wszystkie narody kłóciły się o najlepsze miejsce na Ziemi. Gruzini, znudzeni czekaniem rozłożyli kobierce, wystawili wina, sery i mięsa i zaczęli ucztować. Zapadł zmrok, a oni wci±ż ¶piewali i rozmawiali. Zmęczony rozdawaniem miejsc Stwórca zauważył to i spytał jednego z aniołów: „A co to za jedni, zawołaj mi ich tu”, a wtedy przemówił do Gruzinów: „Gdy inni walczyli ze sob± o ziemię, wy¶cie się bawili i pili wino. Podzieliłem już cały ¶wiat i został mi tylko jeden mały, ale najpiękniejszy kawałek. Chciałem go zostawić dla siebie, ale spodobali¶cie się mi i dlatego wam go oddam”.
Następnym toastem jest zawsze toast za rodzinę. Gruzini maj± rodzinę rozsian± po całym kraju. I nie wygl±da to tak jak w Polsce, że większo¶ć ciotek spotykamy na czyim¶ weselu. Oni utrzymuj± ze sob± ¶cisły kontakt. To jest bardzo ważne w kraju pogr±żonym w ci±głych wojnach – wujek Dato z Suchumi zawsze wie, że może liczyć na pomoc swojego siostrzeńca Irakliego w Batumi, mocne więzi rodzinne s± naprawdę kwesti± przetrwania. Drzwi gruzińskich mieszkań s± zawsze otwarte, a w ¶rodku zawsze jest pełno ludzi rozmawiaj±cych przy stole i wznosz±cych kolejne toasty…
Bo Gruzini uwielbiaj± spotykać się przy tych suto zastawionych stołach, jednak dzbany wina czy półmiski z khinkali to tylko pretekst do rozmowy. Podczas takich spotkań dla ukierunkowywania rozmów jest wyznaczany Tamada, czyli osoba wznosz±ca toasty, które mog± trwać od pięciu minut do godziny (z autopsji wiem, że da się to przeżyć, ale nie oszukujmy się – nasz polski sposób picia „a’la pan Zagłoba” jest znacznie prostszy do „przełknięcia”). Ucztuj±c± Gruzję wyj±tkowo wiernie odtworzył Niko Pirosmanashvili. Jeden z malarzy gruzińskich XIX wieku (taki nasz Nikifor). Zastawione stoły, lej±ce się rzek± wino i ¶piewaj±cy Gruzini na tle dzikiego Kaukazu…
Przy takim stole godziny upływaj± niepostrzeżenie, czas przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie. Tutaj nic się nie robi w po¶piechu, a ci±głe spóĽnienia to standard (zauważyłam, że ja też zaczęłam przychodzić na spotkania wyznaczone na 14 o 15-ej). Gruzini mawiaj±, że ten, kto się spieszy, zazwyczaj się spóĽnia. Tak więc nie przykładaj± do punktualno¶ci najmniejszej wagi, może i dzięki temu żyje się tu inaczej, w jakiej¶ dziwacznej czasoprzestrzeni.
Ech… miał rację Kapu¶ciński kiedy pisał: „Gruzja powinna być zakończeniem, a nie pocz±tkiem. Wszystko tu stwarza wrażenie przybicia do przystani, dotarcia pod dach. Wszystko - klimat, krajobraz i obyczaje - namawia, żeby przysi±¶ć w cieniu, łykn±ć wina, odetchn±ć i pomy¶leć: fajnie tu.
Piękny to kraj, Gruzja.”

Zdjęcia

GRUZJA / brak / Tbilisi / Widok na stare miasto spod pomnika Wachtanga III

Dodane komentarze

hersy dołączył
04.01.2010

hersy 2010-01-04 15:44:06

ciekawe.. wstepnie planuje odwiedzenie Gruzji w te wakacje.. za wszystkie info z gory dziekuje. pozdrawiam Jurek

Przydatne adresy

Brak adres w do wy wietlenia.

Strefa Globtrotera

Bezpieczne logowanie na czas sesji

Dział Artykuły

Dział Artykuły powstał w celu umożliwienia zarejestrowanym użytkownikom serwisu globtroter.pl publikowania swoich relacji z podróży i pomocy innym podróżnikom w planowaniu wyjazdów.

Uwaga:
za każde dodany artykuł otrzymujesz punkty - przeczytaj o tym.

Jak dodać artykuł?

  1. Zarejestruj się w naszym serwisie - TUTAJ
  2. Dodaj zdjęcia (10 punktów) - TUTAJ
  3. Dodaj artykuł (100 punktów) - TUTAJ
  4. Artykuły s± moderowane przez administratora.

Inne Artykuły

X

Serwis Globtroter.pl zapisuje informacje w postaci ciasteczek (ang. cookies). S± one używane w celach reklamowych, statystycznych oraz funkcjonalnych - co pozwala dostosować serwis do potrzeb osób, które odwiedzaj± go wielokrotnie. Ciateczka mog± też stosować współpracuj±cy z nami reklamodawcy. Czytaj więcej »

Akceptuję Politykę plików cookies

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2001 - 2026 Globtroter.pl