Kaliningradzki Obwód - bałtycka enklawa Rosjii > ROSJA

Po przekroczeniu bez większych problemów rosyjskiej granicy, bo w okresie ¶wi±tecznym było pustawo udałem się na północ. Tegoroczna wiosna kojarzyła mi się z bursztynem. Zawitałem więc m.in. także w rosyjskim odpowiedniku naszego Jantaru czyli w Jantarnyj. Jednak zanim tam dotarłem poznałem niegdysiejszy polski Królewiec, przez Niemców zwany Konigsberg, a przez Rosjan do¶ć przypadkowo nazwany Kaliningradem od imienia sowieckiego bohatera, który nota bene nigdy nie był nawet w tym mie¶cie.

W okresie ¶wi±tecznym na granicy było spokojnie, dlatego tylko ok. 30 minut zajęło mi załatwienie formalno¶ci celnych, wypełnienie deklaracj, karticzek i dokumientow. Oficjery pytali kto ja takoj, a gdy odpowiedziałem że żurnalist, zażartowali tylko że to znaczitsa szpion (szpieg). Gdy pytali szto ja budu diełat ja im skazał że ja budy diełat foty, chacziu posmotrit kak krasiwaja jest kaliningradzka obłast a potem ja wsjo opiszu. Celnik stwierdził że w takim razie ja hudożnik (pisarz) i mnie pu¶cił bez problemu ;)

Kaliningrad to miasto bez ładu architektonicznego. Obok obskurnych, socrealistycznych mrówkowców, stoj± resztki zabytkowych bram, baszt, fortyfikacji i całkiem nowe budynki ze szkła i aluminium.

Jednak widać że z trudem, ale jako¶ miasto zaczyna się zmieniać na lepsze. To zapewne zasługa pieniędzy głównie niemieckich inwestorów.

Droga do Zelenogradska, miejsca wypadowego do Parku Narodowego "Kurskaja Kosa" była całkiem przyzwoita, a ostatnie kilometry wręcz mijałem ¶wietn±, nowowybudowan± szos± z fantazyjnymi lampami. Niestety zatrzymała mnie milicja, pokazuj±c film z kamery zamontowanej przy skręcie z tej drogi w stronę Zelenogradska (ku przestrodze), na którym widać jak sobie jadę setk± przy ograniczeniu do 50 km/h na dwupasmowej drodze.

Milicjancji oszacowali moje przewinienie na 1500 rubli (ok. 150 zł), a gdy poinformowałem ich że nie mam tyle kasy, wzięli do ręki ile miałem czyli 500 rubli (ok. 50 zł). Jednocze¶nie zaproponowali mi biznes bym sobie zarobił, skoro nie mam dienieg mówi±c "bieri sabaku". Bez obiekcji sugerowali mi sprzedaż psa za 1000 roubli, wartego wg nich w Polsce ok. 15.000 rubli, czysty zysk. Wystarczy pozwonit do druzjej w Polsze by przelali diengi na konto, wypłata z bankomata i wsjo w pariadkie. Mieli czekać w tym samym miejscu jak będę wracał z Zelenogradska do Kaliningradu i dać im odpowiedĽ. Wracałem jednak inn± drog± ;)

Mierzeja Kurońska jest piękna. Z jednej strony spokojne morze, wydmy, kamyczki na piasku, drewniane falochrony, zero ludzi. Z drugiej strony Kurskij Zaliw. Szuwary, lasy, urokliwe bagienka, przyroda, ptactwo. Wszędzie błogosławiona cisza i spokój, którego tak szukałem...

Po wyciszeniu się na Mierzei Kurońskiej postanowiłem objechać Półwysep Sambijski. Zajrzałem m.in. do miejscowo¶ci Pionierskij i Jantarnyj. Zwłaszcza to drugie miasteczko warto zobaczyć, choćby ze ględu na Muzeum Bursztynu w którym oprócz kolekcji wyrobów z jantaru znaleĽć można ekspozycje "Ku pamięci komunizmu", a w podziemiach katownie.

Niestety drogi w tej czę¶ci Obwodu pozostawiaj± wiele do życzenia. W rejonie Kumacziewa były takie odcinki, że traktor jechał slalomem, a ja miejscami musiałem się zatrzymywać, wysiadać i zastanawiać się jak omin±ć półmetrowe doły przez cał± szeroko¶ć drogi.

Baltyjsk i jego okolice to ponoć najbardziej zmilitaryzowana strefa w Europie. Przez 50 lat po II wojnie ¶wiatowej miasto było niedostępne dla turystów, jak zreszt± cały Obwód Kaliningradzki. Dzisiaj można tam wjechać, choć na Polaka z aparatem fotograficznym patrz± podejrzanie.

W miasteczku pełno marynarzy, same koszary i zakazy wjazdu. Niedaleko Baltijska zajrzałem też do Swietlyj. W każdym z tych miasteczek stoi pomnik Lenina, mimo że komunizmu w Rosji już dawno nie ma.

Koło Primorska wzdłuż drogi płonęły całe połacie traw, tak że przez dym nie dało się bezpiecznie jechać. Ciekawie też wygl±dały nadrzeczne budy, chyba garaże dla łódek.

Przy drogach można kupić od ludzi ziemniaki, mleko i jajka. Ja w wiejskim sklepiku, gdy byłem zgłodniały zaryzykowałem zwykł± kiełbasę i czieburek z mięsem oraz do popicia kwas chlebowy. Okazało się że to była całkiem smaczna kompozycja smakowa, ale głodny człowiek ponoć zje wszystko ;)

Przed powrotem do Polski kupiłem sobie piwo "Żyguli", miodow± wódkę, trochę suchej kiełbasy, krabowe paluszki, pastę kawiorow± (pychota), ichnie słodycze, pieczywo i w drogę.

Na granicy spokój, ale polscy celnicy nie mogli uwierzyć że nie mam papierosów i więcej alkoholu oraz trefnego paliwa. Celnik chciał już rozkręcać lampy, ale pozagl±dał we wszystkie możliwe schowki, dziury, podwozie etc. i bez przekonania oddał mi paszport.

Graniczne mrówki na samym zatankowanym do pełna zbiorniku paliwa maj± ponad 100 złotych, bo benzyna jest w Rosji dwa razy tańsza niż u nas.