Pakistan 6 > PAKISTAN

Po powrocie do Karimabadu Japończyk zaproponował wspóln± jazdę dalej. Był to ciekawy
kole¶, który pracował w Toshibie i to na wysokim stanowisku. Tak więc miał |aptopa z
ł±czno¶ci± satelitan±. Zaczoł mi opowiadać o' mie¶cie Chitral. Chciał mnie tam wyci±gn±ć. To
.iest już w kierunku na Hindukusz, czyli tak, jakby się odbijało w prawo w stronę granicy z
Afganistanem. My¶lę sobie, że skoro jest listopad , a ja już jestem po stronie pakistańskiej czyli
mam cały miesi±c wolnego, to czemu nie?
Wyruszyłem z Polski 14 sierpnia, a do Pakistanu dotarłem już na pocz±tku listopada. Okazało
się, że podj±łem ¶wietn± decyzję. Tu może kilka słów wspomnę o słynnej Karakoram
Droga ta była budowana przez górników, których opuszczano po skałach na linach. Trzeba było
wyryć drogę w stromym zboczu górskim, więc nie dziwię się, że Chińczykom zajęło to w sumie
20lat. Można sobie wyobrazić, ile tam trudu włożyli, ile tam ludzi zginęło.
Wchodzimy do autobusu, który miał koła ¶rednicy przeciętnego człowieka' Cało¶ć konstrukcji
wysoko zawieszona i jak się póĽniej okazało, całkiem słusznie. Oprócz tego szerokie koła.
Póżniej nie iednokrotnie podczas pokonywania karkołomnych odcinków pół koła wystawało nad
przepa¶ci± a pół pozostawało na jezdni.
W newralgicznych miejscach pomocnik wyskakiwał z autobusu i biegł tuż przed nim. Trzy jego
uderzenia o blachę oznaczły skręt kół w prawo' a dwa - w lewo. Trzeba dodać, Że autobus miał
podwójne koła zarówno z przodu jak i z tyłu. Zdarzało się, że jedno z nich wisiało iuż nad
przepa¶ci±' a drugie balansowało na grani cy przyczępno¶ci. A w dole, kilkadziesi±t metrów
niżej' sterczały wraki autobusów i ciężarówek, którym pomocnik ,,za póżno zastukał,'. Czułem
się, jakbym miał wej¶ć pod niezabudowany chodnik w kopalni, kiedy nię wiadomo, czy też
nie spadnie ci na głowę kilka ton kamienia, a ty nie masz na to żadnego wpływu.