Dzień z autostopowej wędrówki po Karakorum Highway > PAKISTAN

Samotno¶ć, długie spacery, rozrzedzone powietrze, zmienne temperatury i pal±ce za dnia słońce sprawiły, że lekko mi główkę przygrzało i przez mózg płyn±ł mi gwałtowny strumień my¶li. Postanowiłem zapamiętać niektóre. Poniższy tekst to czysty ekstrakt skopiowany z mojej głowy więc czasem (przeważnie) nie da się go czytać.


Cholera już rano
Jeszcze trochę
Albo nie.
Nic mnie nie pogryzło.
Ciekawe czy mogę tu zrobić kawę.
O, fajnie.
Mmmmm pycha.
Porca....
Trzeba się zacz±ć zbierać.
Spacer.
Kawa.
Ale fajnie grzeje.
Jeszcze jedna.
Super jest ten kole¶.
No to mnie zmartwił.
Trzeba wytrzepać. Dobra żadnych pluskiew.
Torba, plecak. No to vamos.
Nie ma miejsca.
Ale cieplutko.
Nic nie jedzie.
Pójdę drog±, najwyżej się gdzie¶ rozbiję na noc.
O ciekawe kto to.
Super. To idę tam.
NiedĽwiedĽ?
Pr±d leci tamtędy.
Będę szybciej niż pr±d.
Ciekawe kiedy uda mi się co¶ złapać.
Nic nie jedzie.
OK. woda.
Za gor±co. Ale dobrze.
Mogłem kupić więcej wody.
Przerwa.
Mógłbym tutaj zostać dłużej.
Ciekawe która godzina.
Albo nie wł±czam. Słońce jeszcze ¶wieci.
W Sost będę jutro.
Ale laska.
Albo pojutrze.
Kurde, nic nie jedzie.
Usi±dę tam.
Albo nie.
Kamyczek.
Porysuję sobie.
Idymy dalej.
Za zakrętem.
Gdzie s± znaki?
Halo, jest tu kto?
Pusto.
Kto ukradł dach?
Ciekawe gdzie jest lodówka.
Fajka.
Dobrze, że mam fajki.
Woda się kończy.
Jestem cztery godziny od najbliższej wsi, od trzech godzin nic nie jechało, za chwilę mi się skończy woda a jedzenia mam do wieczora.
Najwyżej pospijam wodę z drzew.
Kurdę za gor±co.
Nigdzie dalej nie idę.
Powinienem się ruszyć.
Jakie¶ 3.500 metrów.
Nie dobrze, zaczynam się odwadniać.
Fajnie tu jest.
Podoba mi się.
Te widoki rekompensuj± wszystko.
Nigdzie nie idę.
Wypadałoby się ruszyć.
Jeszcze troszeczkę.
Postrzelałbym z kałasza.
Ale nudy.
Muzyka.
Bateria.
Po¶piewam sobie.
Nie pamiętam dalej.
Jak wrócę, zgłoszę się do Idola.
Wiem. Zrobię znak drogowy.
Marker.
W drogę.
O, znak drogowy.
Może się zatrzyma.
200 rupii? Tyle mi zostało do końca dnia.
Kurdę, mogłem z nimi jechać.
Ciekawe ile można przeżyć bez wody.
Czemu nie wybudowali tej drogi prosto?
Ale ładne lodowce.
Zagadam do niej.
Tfu, to chyba benzyna.
Jak ona to może pić?
PojeĽdziłbym sobie na nartach.
Narty.
Sk±d mam wzi±ć narty?
Merda.
uno, due, tre, quattro...... co ja liczę?
Maliny?
Bleee, gorzkie.
Co by tu porobić.
Muszę zrobić zdjęcie.
Hu¶tawka?
Poskaczę sobie.
Anioł? Dżin?
O zatrzymał się.
Może do Sost mnie dowioz±.
Ciekawe czy mnie zabior±.
Zapytam póĽniej.
No to transport do Chin zorganizowany.
Szkoda, Ľe nie znam niemieckiego.
Chodz±cy przewodnik.
Może maj± czas wieczorem.
Jak? Jak smakuje jak?
Ale super.
Kolacja.
Tylko żeby nie zaspać jutro.
Tu jest chyba zbyt drogo.
Tu też.
5 dolarów?
Spróbuję do 1.
Yes, yes.
Ciekawe czy s± pluskwy.
O, łazienka.
Jest.
Kawa.
Wypiję do połowy.
Lodowcowa powinna być czysta.
Taaaa i jeszcze parę ¶cieków z wyższych wiosek.
W sumie. Wioski s± w dolinach.
Dolina dolinie nie równa.
Na zdrowie.
Już wiem co napiszę.
Strumień ¶wiadomo¶ci.....
Jakby to ugryĽć.
Idę.
Woda.
Drogo.
Soczek?
Proszek.
Zaraz, gdzie ja mam kasę.
Jest.
Komputer.
Stolik.
O jest pr±d.
Nie chcę mi się.
Zapalimy.
Ale szybko piszę.
Jestem z siebie dumny.
Nie no, bzdury mi wyszły.
Tego się nie da czytać.
Co by tu zmienić.
Dobra, wrzucę na stronę.
Ile kilometrów do następnej kafejki?
PóĽniej się pomartwię.
Idę na miasto.