Pakistan12 > PAKISTAN

Złożyłem jedynie ręce jak do modlitwy i próbuję przepraszać. Bo co więcej mogłem zrobić
Chodz± z tymi kałasznikowami, jeden pokazuje mi drzwi spalone, drugi rozebrane łózko, za
głowę się chwyta, wrzeszczy, ryczy. Godom se _ no pięknie. Zobaczymy, co się będzie działo.
Minęło może pół godziny tego bulgotania, jedynym oparciem był ten kole¶ od rożańca, który
ci±gle się ino ¶miał. Przyprowadzili konia i wsadzili mnie na niego. Pierwszy raz l w Życiu na
koniu jechałem. Wsadzili mi nogi w strzemiona' jeden mnie trzymał i tak jechałem: w jednej
ręce lejce, a u, drugiej - aparat. Udało mi się nawet na tym koniu kilka zdjęć zrobić. Ale potem
ieden zauważyŁ, że robię foty, więc od razu mi plecak zabrali wraz aparatem' Nie wykonywali
co prawda żadnych nieprzyjaznych gestów, a|e cały czas trzymali mnie pod kałasznikowerrr.
Pojechali¶my za jezioro na drug± stronę gór, ta jazda na koniu mogła trwać z pięć godzin.
Wyjechali¶my za lodowiec, a potem skierowali¶my się do wioski położonej na zboczu góry.
Zaprowadzili mnie do leciwego dziadka. Pytam się, czy kto¶ tu po ludzku gada _- a tu zapomnij
I tak bł±kali¶my się przez cztery dni z jednego domu do drugieg o, cały czas kto¶ Za mn± chodził
z karabinem na sznurku. My¶lę Se' no to piękna jazda, z nikim się nie da dogadać
Ale tak naprawdę byli to bardzo mili. Co ciekawe' większo¶ć mieszkańców wioski zajmowała
się produkcj± amunicję. Przywozili na mułach całe wory łusek, mieli ołów sztance. Ręcznie to
wszystko było robione' sypali proch do łusek, zakładali naboje, zaciski.
cdn