Wywiad z Aleksandrem Dob±- Magazyn Globtroter.pl Inspiracje nr 9 > POLSKA

---, ---, Wywiad z Aleksandrem Dob±, POLSKA

- Panie Aleksandrze, przede wszystkim gratulujemy nagrody- został Pan Podróżnikiem Roku 2015! Jest to międzynarodowe wyróżnienie przyznawane w plebiscycie publiczno¶ci National Geographic.
Proszę powiedzieć jak to jest teraz przed kolejn± wypraw±? Wiemy, że w maju 2016 wyrusza Pan w kolejn± podróż. Cieszy się Pan teraz domowymi pieleszami czy raczej my¶li kr±ż± wokół nowego projektu?

- Teraz, po powrocie i zdobyciu wyróżnienia National Geographic, rozmawiaj±c z ludĽmi czę¶ciej oczywi¶cie powracam my¶lami do tego co już było, czyli opowiadam o ostatniej podróży, ale ja sam nastawiony jestem już na to, co przede mn±. Żyję po prostu kolejn± wypraw±! Staram się przygotować wszystko tak, aby następny rejs odbył się zgodnie z planem, przede wszystkim zabiegam o finanse, o odpowiednie wyposażenie kajaka. Można powiedzieć, że patrzę w przyszło¶ć!

- Proszę w takim razie opowiedzieć więcej o Pana nowym projekcie. Przypomnijmy tylko, że pierwsza podróż w okresie 2010-2011 to przepłynięcie Oceanu Atlantyckiego kajakiem najwęższ± drog± między kontynentami z Afryki do Ameryki Południowej, druga w latach 2013-2014- najszersz± z Europy do Ameryki Północnej. A teraz?

- Trzecia wyprawa zaplanowana jest w kierunku odwrotnym do tego jaki obrałem ostatnio, czyli w przyszłym roku będę płyn±ł z kontynentalnej czę¶ci Nowego Jorku do Europy. Jest to trasa położona bardziej na północ, a przez to zdecydowanie trudniejsza – zimniejsze wody, większe prawdopodobieństwo silnych sztormów. Będę płyn±ł tym samym kajakiem Olo, oczywi¶cie odpowiednio zmodernizowanym na potrzeby warunków, jakie teraz będ± na mnie czekały. Ja oczywi¶cie też pracuję nad tym, abym i tym razem nie był w formie gorszej od kajaka 

- No wła¶nie, proszę powiedzieć jaka jest recepta na tak doskonał± formę, w jakiej Pan jest!

- Je¶li kto¶ pyta mnie czy chodzę na siłownię, to odpowiadam zaskoczony „ale po co?”, przecież wystarczy po prostu aktywnie żyć, wykonywać codzienne obowi±zki, nie uchylać się od nich, nie siedzieć przed telewizorem przy piwie. Poza tym dzięki żonie mam sporo ruchu na działce 

- Czy już jako dziecko marzył Pan o zostaniu podróżnikiem, czy pęd do eksploracji ¶wiata pojawiła się póĽniej?

- Turystyka towarzyszyła mi od dziecka, już rodzice rozbudzili we mnie chęć poznawania ¶wiata, mieli wpływ na ukształtowanie mojego otwartego umysłu. To wszystko złożyło się na fakt, że jak tylko pojawiły się możliwo¶ci poznawania ¶wiata w dosłownym znaczeniu chętnie z tego korzystałem. Podobne zainteresowania przekazali¶my z żon± synom, oni także wraz ze swoimi rodzinami żyj± aktywnie.

- Wiem, że turystyk± zajmował się Pan wszechstronnie, dlaczego więc w pewnym momencie to wła¶nie kajak stał się Pana ulubionym sposobem na podróżowanie?

- Po prostu tak wyszło. W kajaki „wpadłem” w wielu 34 lat, moj± pierwsz± rzek± i do tej pory mam do niej sentyment, była Drawa. Kiedy¶ pływało się z całym ekwipunkiem: materace, ¶piwory, odzież, prowiant, czasami zdarzały się wywrotki, czasami trzeba było pomóc koledze, który miał problem z przepłynięciem- bardzo mi się to spodobało i pochłonęła mnie ta pasja. Mój apetyt rósł w miarę jedzenia, czyli wci±ż wyszukiwałem nowe trasy, planowałem wpłynięcie na nowe akweny. Pływałem po całej Polsce, gdzie tylko się dało. Potem otworzono Morze Bałtyckie, zacz±łem więc pływać wzdłuż naszego wybrzeża, potem opłyn±łem Bałtyk dookoła, aż w końcu przyszedł czas na Atlantyk. Naturalna kolej rzeczy.
Oczywi¶cie zawsze dobrze się przygotowywałem, jestem bardzo otwarty na szkolenie się, na nowinki techniczne, bacznie więc ¶ledziłem wszystko, co mogłoby usprawnić rejs i poprawić bezpieczeństwo.

- Pływa Pan samotnie, czy nie brakuje Panu towarzystwa, czy nie pojawia się my¶l, że miło byłoby z drug± osob± dzielić t± codzienno¶ć podczas podróży?

- Ludzie często pytaj± jak sobie radzę psychicznie … Od pocz±tku wiedziałem, że będę długo sam, miałem tego pełn± ¶wiadomo¶ć. Wcze¶niej, pływaj±c kajakiem po bliższych akwenach, byłem sam tydzień, góra dwa. Tutaj na Atlantyku sytuacja była całkowicie inna, ale nie odbywałem specjalnych treningów psychologicznych, aby przygotować się na to. Tak naprawdę, to nie czułem się samotny, bo miałem telefon satelitarny i dzięki temu ł±czno¶ć z rodzin±. Można więc powiedzieć, że tylko byłem sam, ale nie czułem się samotny.

- Jak wygl±dało przej¶cie z fazy marzeń o przepłynięciu Atlantyku do fazy projektu?

- Kiedy pojawiła się my¶l o przepłynięciu Atlantyku, najpierw zanim zacz±łem cokolwiek planować, postanowiłem rozeznać się czy jest to w ogóle możliwe, czy jest szansa na zrealizowanie tego planu.
Przede mn± w historii tylko trzy razy podjęto się takiego przedsięwzięcia: w 1928 roku Franz Romer, w 1956 roku Hannes Lindemann- obaj Niemcy przepłynęli kajakami wspomaganymi żaglami, potem w 2001 roku Atlantyk przepłyn±ł Peter Bray.
Analizowałem jaki kajak byłby potrzebny, jaki sprzęt i wyposażenie niezbędne aby projekt zakończył się pomy¶lnie, na co zwrócić uwagę, czego nie zaniedbać. Spędziłem sporo czasu na rozmowach z żeglarzami, konstruktorami. Nie wystarczyło mi, że powiedzieli, że nie dam rady bo ?fale s± duże?, dopytywałem ?ale jak duże, jak wygl±daj±?- musiałem poznać każdy szczegół! Dzięki temu wiedziałem jak ustawić kajak dziobem do wiatru, jak pokonywać fale, jak zachowywać się podczas sztormu. Starałem się przewidzieć każ± możliw± sytuację i przygotować do niej, bo jak to mówi± "wróg rozpoznany jest mniej groĽny".
Maj±c tak± wiedzę wspólnie z Andrzejem Armińskim, wła¶cicielem szczecińskiej stoczni, mogli¶my przyst±pić do pracy nad projektem kajaka. Podstawowym założeniem było to, aby kajak był bezpieczny w każdych warunkach jakie mogły mieć miejsce na oceanie.



-> dalszy ci±g wywiadu z Aleksandrem Dob± znajdziecie w najnowszym Magazynie Globtroter.pl Inspiracje nr 9

---, ---, Wywiad z Aleksandrem Dob±, POLSKA

Magazyn do bezpłatnego pobrania z konta każdego zarejestrowanego użytkownika, a dla pozostałych osób ze strony Globtroter.pl Inspiracje