Jest takie miejsce jak KUBA.. > KUBA

Między 70 letnimi twarzami autorytetów naukowych i artystycznych lansowanych w rz±dowej telewizji, a młodymi twarzami pełnymi energii jakie mija się na ulicy i tysi±cami kolejnych gotowych ryzykować życie, aby tylko dotrzeć do wybrzeży Florydy.

Między 10% PKB przeznaczanego na edukację, a dziewczyn± po 2 fakultetach, która czekaj±c na kolejnego turystę studiuje Przewodnik po sztuce masażu erotycznego.
Między klimatyzowanym wnętrzem importowanych z Chin samochodów, a stylowymi limuzynami z lat 50tych, które pięknie wygl±daj± z zewn±trz a w ¶rodku niemiłosiernie ¶mierdz± tani± rop±.
Między paczk± wybornych kubańskich cygar ze sklepu za 120 euro, a t± sam± paczk± cygar kupowan± kilka metrów dalej u zaprzyjaĽnionego ziomala za jedn± trzeci± tej ceny.
Między setkami plakatów i rewolucyjnych haseł, z którymi tury¶ci robi± sobie zdjęcia a tysi±cami smartfonów, którymi lokalni robi± sobie selfie.
Między tym wszystkim jest wielka przestrzeń ludzkiej inwencji i codziennego trudu, czyli dzisiejsza KUBA.

Havana, -Paseo del Prado, Havańska Ulica, KUBA

Kuba zawsze kojarzyła mi się z Fidelem Castro ,rewolujc±,starymi samochodami, palmami Królewskimi,cygarami,rumem, trzcin± cukrow±,lazurowym morzem,sals±,piękn± pogod± i bied±..
Ale tak naprawdę to nie tylko to co widać gołym okiem chrakteryzuje ten kraj - ale przede wszystkim latynoska rado¶ć w ludziach ,której nie zabił totalitarny ustrój .

Postanowiłam to wszystko zobaczyć..Postanowiłam wydać ostatni grosz na podróż, która pokaże mi to miejsce które samo mi powie czy tak faktycznie jest jak wszyscy mówi±.

ALL INCLUSIVE AS A FIRST

Po dwóch awanturach z mężem,kilku filmach i prawie dziesięciu godzinach lotu..w końcu dotarli¶my do celu..Po odprawie,pami±tkowej fotce i kilku pytaniach od Pana w militarnym ubraniu z min± najpoważniejsz± na ¶wiecie - moja noga wreszcie stanęła na kubańskiej ziemi.
Autokarem dostali¶my się do Naszego Hotelu SOL CAYO GUILERMO gdzie już z holu widok zapierał dech w piersiach..W oddali turkusowe morze zlewaj±ce się z niebem w jedn± cało¶ć..-TAK- tak sobie to wyobrażałam..
Dniami opalnko i spacery po gor±cym ,drobniutkim piasku wzdłuż pięknej plaży.. wieczorami zawieranie znajomo¶ci z lokaln± ludno¶cia do której miałam nieskńczon± ilo¶ć pytań,i rozdartymi wesołymi kanadyjczykami którzy chlaj± jeszcze bardziej niż polacy i angole razem wzięci..-swoisty luz blus!
Po kilku dniach błogiego wylegiwania się na plaży i bezustannego popijania piwa,pinacolady i mohito..-nadszedł czas na poznanie miejsca w którym się znalezli¶my..

Havana, -Paseo del Prado, Simple Cuban Life, KUBA

BEZ ZNAKÓW DROGOWYCH DO CELU

MORON i CIEGO DE AVILA

Wynajęli¶my samochód-hmm...ok,- najważniejsze że jechał,chociaż szału nie było..

Na kubańskich drogach obowi±zuje jedna zasada- żadnych zasad! Swobodnie omijali¶my dziury,i już nie wspomnę o GPS-sie,ale faktycznie bez żadnych znaków ,czy aktualnej mapy spokojnie dojechali¶my do małego miasteczka MORON..

Dużo czytałam o Kubie,ale co innego czytać a co innego to wszystko zobaczyć..No porostu SZOK..
Do tej poru nie potrafię wyrazić tego pierwszego wrażenia-kiey to wszystko zobaczyłam..Wal±ce się budynki, dziury w ¶cianie zamiast okien,bezdomne psy i koty na ulicach,wszędzie rowery,no brud -smrud i ubustwo..-a w¶rod tego wszystkiego jaki¶ festyn gdzie roze¶miani ludzie tańczyli popijajac jaki¶ wysokoprocentowy drink z plastikowego kubeczka,dzieci biegaj±cy samowolnie gdzie¶ w¶ród tłumu i My.. -OBCY..

Chodz±c po ulicach i przygl±daj±c się temu wszystkiemu w dalszym ci±gu jako¶ do mnie nie docierało że tu jestem.
W pewnym momencie było mi już nawet głupio robić zdięcia.
Jak już ochłonęłam i ciut zeszły ze mnie emocje,to zrobiłam się głodna.Od ¶niadania nic nie miałam w ustach.Bez większego problemu znalezli¶my fajn± knajpkę zlokalizowan± w prywatnym domu..Bardzo miła dziewczyna-na moje oko w wieku mniej więcej 23 lata,o ciemnych oczach i z wiekim u¶miechem na twarzy zaprosiła nas do ¶rodka..Karta wygładała sensownie-ceny podane w peso Kubańskim ( CUP) a klimatyzacja hulała jak ta lala.Zamówilam sobie ryż z fasol±,wieprzowinę i zestaw surówek...Nagle mój m±ż i koleżanka stwierdzili że już musimy jechać bo zaraz zrobi się ciemno i nie dojedziemy do hotelu..
No trudno..porosiłam więc ta piękn± kubankę aby spakowała nam to jedenie,i wezmiemy porostu na wynos..dziewczyna do¶ć dziwnie się na mnie popatrzyła,jako¶ głupio mi się zrobiło..-ale że co??nie można na wynos czy co?? nie zaczaiłam o co kaman w ogóle !!!??? Po chwili dziewczyna przynosi nam to jedzenie spakowane- a raczej wrzucone wszystko razem do reklamówki plastikowej ...Matko Bosko Częstochowsko !!!No tak-przecież tam nie maj± pudełeczek aby pakować jedzenie na wynos..Dopiero teraz zrobło mi ię głupio..ale wtopa..-pomy¶lalam..wzięłam t± reklamówkę,podziękowałam ładnie ,zostawiłam napiwek..i już mnie tam nie było..
Cała drogę do hotelu przeżywał±m ten incydent..jak stonka wykopki.

Na kolejny dzień zaplnowali¶my wypad do stolicy prowincji..

CIEGO DE AVILA spokojnie można nawać Dużym miastem.Spotkali¶my się tu z par± kubanczyków których pozali¶my w hotelu,i trochę się zakumplowli¶y-oni mieli akurat dzień wolny,i zaprosili nas do siebie na zwiedzanko.

Z głównego placu złapali¶my rowerowe taxi i od razu pojechli¶my na piwko do lokalnej mordowni gdzie¶ kilka ulic dalej..Mieli¶my okazje porozmawiać bardziej swobodnie niż w hotelu-miejscu ich pracy..poopowiadali jak faktycznie wygl±da tu życie..jakiej muzyki słuchaj±,co robi± w wolnym czasie..i takie tam..lużna gadka z ludzmi w naszym wieku o całkiem odmiennej mentalno¶ci jak nasza.
Zaproponowali żeby i¶ć na kręgle na dwie rundki..-Super-dlaczego nie?!Pogramy te dwie rundki,bardziej się wyluzujemy,poznamy.

Trinidad, Trinidad, Oto Ja, KUBA

Kręgielnia-za dużo powiedziane..co tu dużo gadać! Kule jak z bajki o FLINSTONACH , chyba ręcznie ciosane z kamienia,czy czego¶ podobnego-bo tak ciężkie że ja od razu za grę podziękowałam.. nawet dwoma rękami nie dałam rady tego pu¶cić w obieg.
Oprócz tego w ¶rodku pali się papierosy,bez żadnej klimatyzacji -nic !,do tego \\\\\\\'\\\\\\\'tabela\\\\\\\'\\\\\\\' wyników -Siedzi sobie pan z piwkiem i cygarem- ręcznie zapisuj±c wyniki...no tym razem to już naprawdę się pobeczałam ze ¶miechu..za dużo tych atrakcjii jak na dwa dni.Mój mózg już tego nie ogarn±ł .Teraz się nie dziwie dlaczego wpadli¶my tu tylko na dwie rundki..więcej to by tylko Pudzianowski wytrzymał.-swoist podnoszenie ciężarów.

Pózniej to już tylko zrobili¶my sobie objazd po mie¶cie..ładny ko¶ciółek,jeziorko i kilka barów dookoła,w tym jeden przerobiony z jakiego¶ strego samolotu.Pełno ludzi siedz±cych przed domem,pani jad±ca na rowerze ze ¶wieżym mięsem na bagażniku owiniętym sznurkiem-którego czepiały się muchy ,kurz i co tam tylko możliwe..Zwykłe życie tocz±ce się swoim tępem..obrazek tak inny od naszego-a tak przyziemny..taki w sumie normalny..
Zrobiło mi się tak rado¶nie ,swojsko na sercu,Nie miałam już w głowie tego co przeczytałam o Kubie..zobaczyłam i zinterpretowałam to na swój sposób..wyniosłam lekcje..i od razu się jej nauczyłam.