Artykuły i relacje z podróży Globtroterów

Tour de Tatry 2017 > POLSKA, SłOWACJA


macciej macciej Dodaj do: wykop.pl
relacje z podróży

Zdjęcie SłOWACJA / Tatry / Dolina Cicha / W dolinie Cichej LiptowskiejMała relacja z niewielkiej wyprawy rowerowej, roboczo nazwanej Tour de Tatry.

Mała relacja z niewielkiej wyprawy rowerowej, roboczo nazwanej Tour de Tatry. Namówił mnie na nią Andrzej, mój szwagier, wytrawny rowerzysta. Ja, rowerzysta raczej 'podmiejsko-stacjonarny', który czasem kręci trasy po 50-80 km, ale po płaskich terenach Mazowsza, nie miałem żadnego doświadczenia z takich górskich wypraw. Jednak cel ładny, wyzwanie jakieś jest, a do tego Andrzej miał ciekawe pomysły by zjechać gdzieś wyżej od standardowej trasy wokół Tatr. Nie wahałem się właściwie ani chwili, trzeba tylko było zgrać terminy. Termin się trafił, akurat w piątek biegłem Bieg o Nóż Komandosa w Lublińcu, więc postanowiliśmy połączyć obie imprezy w jeden wyjazd.

Niektóry spytają - po co taką turę dzielić na kilka dni, wszak są kozacy co to śmignęli na raz, w jeden dzień. Ale... robili to na ogół latem, na szosowych rowerach, są wytrawnymi cyklistami i nie robili nic innego niż przez całą dobę zawzięcie pedałowali. My postanowiliśmy zrobić trasę 'turystycznie', a nie 'sportowo'.

Bieg w piątek - dla mnie udany, poprawiłem czas w stosunku do zeszłego roku o 25 sekund. To dość ciężka przeprawa, 10-kilometrowy przełaj, z kilkoma wbiegami na bardzo strome piaszczyste wydmy. Całość w mundurze i wojskowych butach. Obecny nad Polską orkan Ksawery nie dokuczał jakoś mocno, ale co mniej więcej pół godziny przychodził ulewny deszcz. W czasie gdy ja biegłem - Andrzej urządził sobie rowerowy rajd po okolicy. Trudno by taki rowerowy maniak jak on siedział i patrzył jak kolejni faceci i kobiety w mundurach dobiegają do mety ;)

Potem jazda do Szaflar, gdzie wyznaczyliśmy sobie start pętli. Jakaś knajpka, jedzenie, zakupy na jutro. Potem spać, mamy tylko nadzieję, że pogoda dopisze.

Sobota rano - chmurki są, dość wilgotno, ale w sumie nie pada. Przepak bagaży, składanie rowerów w całość. Do bagażnika mojego samochodu wchodzą jedynie w formie ze zdjętymi oboma kołami. Ruszamy o 7 rano. I od razu ostro w górę, przez Leśnicę i Groń, w stronę Gliczarowa Górnego i Bukowiny Tatrzańskiej. Potem zjazd i znów cały czas pod górę. 10 km pod górę! Miejscami tam stromo, że ciężko jechać bez zatrzymania co jakiś czas. A ja nie mam żadnych sakw, całość bagażu w plecaku, co dodatkowo obciąża. Wreszcie zjazd na Klin w Bukowinie. Wydawało nam się, że teraz już płasko. A gdzie tam! Znów stromy i długi podjazd przez Głodówkę na Wierch Poroniec. Z Głodówki pięknie widać Tatry, choć teraz były schowane nieco w chmurach. Z Wierch Porońca pięknie prezentują się Tatry Bielskie.



Wreszcie zjazd z Wierch Porońca na Łysą Polanę. Andrzej daje czadu i tyle go widzę, mimo że sam na zjeździe trzymam 40-45 km/h, momentami przekraczając nawet 50 km/h. Ale zimno!!! Na podjeździe kurtka wystarcza, nawet jest gorąco. Jednak zjazd z taka prędkością i przy takich temperaturach... jest kilka stopni powyżej zera, to bardzo daje w kość. Od Łysej Polany jedziemy do Tatrzańskiej Jaworzyny znów nieco pod górę, by znów długo i bardzo szybko zjeżdżać do Podspadów. Wychodzi słońce, robi się nieco cieplej. Teraz mozolny podjazd na Przełęcz Zdziarską. Ufff... rowerowe okulary zaparowują, zaczyna mnie to denerwować. Wreszcie przełęcz. Teraz dłuuuugi zjazd do Zdziaru. Chwila postoju na Strednicy, podziwiamy Tatry Bielskie. Dalszy zjazd... ponad 50 km/h, muszę ostro hamować, bo bez hamulców można osiągnąć i 80 km/h, ale to jest bardzo niebezpieczne. Mijamy Zdziar, dojeżdżamy do Tatrzańskiej Kotliny. Tu jest już ścieżka rowerowa, ale jedziemy nią krótko, bo prowadzi do Kieżmarku, a my skręcamy na Tatrzańską Łomnicę. I znów upierdliwy, niezbyt stromy, ale jednak podjazd. Przez wiele kilometrów. Mijamy Białą Wodę Kieżmarską, Tatrzańską Łomnicę i wreszcie docieramy do Smokowców. Tu jemy całkiem niezły obiad w bistro-barze i zastanawiamy się co dalej. Powinniśmy gdzieś tu znaleźć nocleg, zostawić część rzeczy i 'na lekko' podjechać do Śląskiego Domu. Po kilku próbach trafiamy na całkiem fajny penzion, gdzie za 15 euro mamy całkiem miły pokoik. Jak na Smokowce (tatrzański kurort) to jest względnie tanio. Ruszamy dalej, po kilku kilometrach docieramy do Tatrzańskiej Polanki. Zaczyna się tu asfaltowa droga w górę Doliny Wielickiej, do górskiego hotelu Śląski Dom. Droga ma 6,5 km, ale na tym odcinku pokonuje ok. 650 m wzniesienia. Jest więc stroma jak jasna cholera!!! Ciśniemy, ciśniemy, pot się z nas leje, a stoimy niemal w miejscu. Co kilka minut trzeba choć na moment się zatrzymać. Ale nieustępliwie dajemy dalej pod górę. W nogach mamy ponad 70 km w górskim terenie, a na koniec tak morderczy podjazd. Ufff... ile jeszcze? Tabliczki zdają się drwić z nas. Metr po metrze zdobywamy jednak wysokość, wreszcie w oddali widać już schronisko. Niby płasko, ale jednak cały czas jest tu zdrowo pod górę, nasza prędkość to 7-8 km/h. Jak szybko maszerujący piechur... Ostatnie metry... i jesteśmy! 1670 m n.p.m. - najwyżej dostępny rowerami punkt w Tatrach! Temperatura ok. zera stopni, pada drobny śnieg. Góry powyżej są już białe. Kilka zdjęć, od razu też grubo się ubieramy. Za chwilę zjazd.



Andrzej wyrywa do przodu i szybko niknie mi z oczu. Ja jadę dość spokojnie, czyli nie więcej niż 35 km/h. Jest tu wąsko i stromo, zakręty co i rusz, a jakość asfaltu pozostawia wiele do życzenia. 7 km zjazdu mimo ciepłych ubrań wychładza i to bardzo mocno. Wreszcie parking na dole. Teraz spokojna jazda do Smokowców, jakieś zakupy w 'Potravinach', kolacja i spać! Jutro pobudka 6:30 rano. Dziś łącznie było 85 km jazdy.

W niedzielę rano pogoda nie jest już tak dobra. Tatry zaciągnięte chmurami, wieje zimny wiatr. No ale co robić? Śniadanie i ruszamy dalej. Czeka nas ok 300 m podjazdu do Szczyrbskiego Jeziora. Wysokość tą pokonujemy na odcinku ok. 18 km, ale silny i zimny przeciwny wiatr bardzo daje się we znaki. Do tego stopnia, że... windstopperową czapkę chowam sobie w... spodnie. Tak, tak... by chronić drogocenne części ciała od odmrożeń ;) innej opcji nie widzę. Teraz jest nieco lepszy komfort jazdy, ale wysiłek jest duży, a wysokość zdobywa się powoli. Wreszcie Szczyrbskie Jezioro. Do samej miejscowości nie wjeżdżamy, ale zaczynamy bardzo długi i szybki zjazd. Ale ziąb!!! Musimy się zatrzymać i grubiej ubrać. Dalsza jazda to kilka kilometrów z prędkościami powyżej 50 km/h, cały czas w dół. Wreszcie Podbańskie. Ależ skostniałem od tego pędu powietrza! Rozgrzewamy się i ruszamy w górę Doliny Cichej. To 11 km podjazdu starą, asfaltową drogą. Nachylenie wydaje się być bardzo małe, ale nasza prędkość oscyluje w granicach 10-12 km/h, ciężko szybciej. Coraz dalej i dalej w głąb Tatr. Widać Czerwone Wierchy i Kasprowy Wierch. Od tej strony jakieś inne... Uff... wreszcie koniec. Niestety, chmury skrywają większość szczytów. Sesja zdjęciowa, jedzenie i ruszamy w dół.



Okazuje się, że droga była całkiem stroma, a zjazd jest bardzo szybki. Cały niemal czas utrzymuję powyżej 30 km/h. W Podbańskiej chwila zastanowienia. Według pomysłu Andrzeja ruszamy szlakiem wzdłuż podnóża Tatr, przedłużeniem Magistrali. Po ok. kilometrze okazuje się on przejezdny wyłącznie dla mocno górskich rowerów i rowerzystów nie obciążonych bagażami. Wracamy do Podbańskiej i ruszamy w dół szosą w stronę Przybyliny. Jest tu ciągły spadek i bez problemów utrzymujemy przelotową prędkość 30 km/h i to przez dobre 15 km. Wreszcie Przybylina, szukamy jakiegoś posiłku. Nic niestety tu nie ma, jedyna knajpa czynna od 17. Dalsza jazda na zachód. W Wawrzyszowie podobnie - knajpka czynna od 17. Jedziemy dalej. Wieje silny i wychładzający wiatr. Przejeżdżamy pod autostradą. W Liptowskim Gródku najpierw remont mostu, ale potem znajdujemy czynną jadłodajnię. Jedzenie dobre, sycące, ale tracimy tam dobrą godzinę, bo strasznie długo trzeba czekać. Posileni ruszamy dalej, wiedząc jednak, że plan dotarcia do Zuberca jest mało realny. Jest już za późno, a Zuberec leży za wysoką Przełęczą Kwaczańską i to może być zbyt wiele po 100 km jazdy. Jedziemy dalej przez Liptowski Mikułasz. Miasto jest brzydkie, typowa Czechosłowacja. Zjeżdżamy na nową ścieżkę rowerową, ale kończy się ona po 2 km i musimy wrócić. Zdrowo pod górę i mijamy Tatralandię - wielki aquapark. Uff... w najbliższej miejscowości obdzwaniamy okolicę. Jest nocleg w dobrym miejscu (Liptowskie Matiaszowce). Jedziemy tam lokalną drogą, która prowadzi ostro w górę, by potem zaoferować długi i ostry zjazd. Zjazd przez błoto. Ta krótka chwila wystarcza, bym był brudny jak nieboskie stworzenie. Dojeżdżamy do Matiaszowic, nocleg okazuje się rzeczywiście bardzo fajny, mamy do dyspozycji cały dom! Luksus! Niestety, miejscowość jest niemal wymarła i nie ma możliwości by teraz zrobić jakieś zakupy lub coś zjeść. Dojadamy resztki zapasów. W moim przypadku batonik, bułka i skondensowane mleko w tubie. Dziś pokonaliśmy równo 101 km.

Poniedziałek rano wita nas znośną pogodą. Nie pada i nawet przebija słoneczko. Czeka nas długi i bardzo mozolny podjazd na Przełęcz Kwaczańską. Rano jednak jedyny sklep we wsi działa, udaje się zrobić jakieś śniadaniowe zakupy. Ruszamy w górę.



O rany... ale podjazd. Zajmuje nam to dobrą godzinę, w dodatku mży, a wyżej pada drobny śnieg. Z drogi roztaczają się piękne widoki. Aż zatrzymujemy się na moment by odpocząć i popodziwiać z góry sztuczny zbiornik na Wagu - Liptowską Marę.



Zmęczeni docieramy wreszcie na Przełęcz Kwaczańską. Ubieramy się ciepło. Teraz zjazd do Zuberca. Ale jaki zjazd! 12% nachylenia. Mimo polara pod kurtką przewiewa mnie strasznie. Andrzej wyrwał gdzieś do przodu, mimo że ja cały czas lecę ponad 45 km/h. Mijam kamieniołom, wreszcie spotykamy się w Zubercu. Uff... chwila ogrzania się. Pogoda taka sobie. Chmury, wilgoć i zimno jak diabli. Teraz w stronę Orawic. Podjazd, szybki zjazd i długi podjazd. Teraz Andrzej ma lekki kryzys, pierwszy docieram do najwyższego punktu drogi. Znów maski na twarz i jazda w dół. 45-50 km/h. Aż wszystko boli od zimnego wiatru. W pędzie mijamy Orawice i lecimy dalej, do Witanowej. Już nie mogę, tak mi zimno. Jedziemy dobre 15 km w dół! W Witanowej zatrzymujemy się. Zakładam na siebie wszystko co mam w plecaku. Drugą parę spodni i dodatkową bluzę. Całkowicie straciłem czucie w palcach lewej stopy, co mnie nie napawa optymizmem. Potem zdrowy podjazd pod górę i jeszcze bardziej zdrowy zjazd do Głodówki. Potem stromy podjazd, polna droga i... docieramy do nowej ścieżki rowerowej Trstena - Nowy Targ. Ścieżka prowadzi nasypem byłej lini kolejki wąskotorowej. Jest... idealna. Ma co jakiś czas wiaty przystankowe, jest gładziutka, ma barierki, oznaczenia kilometrów. Ponadto prowadzi leciutko w dół a potem całkowicie płasko. Po tych wszystkich słowackich drogach to wręcz ideał! Mijamy granicę, Podczerwone, Czarny Dunajec. Zostało ok. 20 km do Nowego Targu. Ciśniemy już mocno, ponad 30 km/h. Wreszcie w Ludźmierzu skręt na Zaskale. Mocny podjazd na koniec, zjazd, Zakopianka, Szaflary... nasz samochód. Dziś pokonaliśmy 72 km.

Zamknęliśmy pętlę! Łącznie 259 km ze średnią prędkością 16 km/h. Oczywiście to nie była 'czysta' wyprawa wokół Tatr, bo zajeżdżaliśmy w głąb gór i pewne odcinki robiliśmy przygodnymi drogami. Ale... była to właśnie przygoda. Przy takiej sobie pogodzie, niskich temperaturach i silnym wietrze, uważam ją za całkiem wymagającą trasę. I jakże piękną widokowo!

Przyznam jedno - szacun dla tych co robią to nawet w wersji 'czystej' ale na raz, w jeden dzień. To nie dość, że ponad 200 km odległości, to w naprawdę ciężkim terenie!

Wyjazd okazał się bardzo udany, pomimo niezbyt pięknej pogody. Polecam każdemu!

Zdjęcia

SłOWACJA / Tatry / Dolina Cicha / W dolinie Cichej LiptowskiejSłOWACJA / Tatry / Tatry Bielskie / Tatry BielskieSłOWACJA / Tatry / Dolina Wielicka / Na rowerze pod GerlachemSłOWACJA / Tatry / Tatry / Podjazd pod Kwaczańską PrzełęczSłOWACJA / Tatry / Tatry / Liptovska Mara

Dodane komentarze

brak komentarzy

Przydatne adresy

Brak adresów do wyświetlenia.

Dział Artykuły

Dział Artykuły powstał w celu umożliwienia zarejestrowanym użytkownikom serwisu globtroter.pl publikowania swoich relacji z podróży i pomocy innym podróżnikom w planowaniu wyjazdów.

Uwaga:
za każde dodany artykuł otrzymujesz punkty - przeczytaj o tym.

Jak dodać artykuł?

  1. Zarejestruj się w naszym serwisie - TUTAJ
  2. Dodaj zdjęcia (10 punktów) - TUTAJ
  3. Dodaj artykuł (100 punktów) - TUTAJ
  4. Artykuły są moderowane przez administratora.

Strefa Globtrotera

Najaktywniejsi Użytkownicy

Nowi użytkownicy

Nowości

02-03
Wymarzone Filipiny

El Nido położone w północnej części filipińskiej wyspy Palawan, od dawna było jednym z moich podróżniczych marzeń. Czy wyobrażenia znalazły potwierdzenie w świecie rzeczywistym? Jeśli chcesz znać odpowiedź na tak postawione pytanie, to poświęć kilka chwil na przeczytanie tego artykułu.

02-02
Dotknąć przyrody Afryki

Są miejsca na świecie, gdzie główną atrakcję stanowią zabytkowe budowle, ale są też takie, gdzie największą atrakcją jest przyroda. Bez wątpienia do tych drugich należy Republika Południowej Afryki.

02-01
Znikająca Wenecja...
12-28
Promuj swojego bloga na Globtrote...
12-23
Boże Narodzenie w Betlejem...

Ostatnio Komentowane

X

Serwis Globtroter.pl zapisuje informacje w postaci ciasteczek (ang. cookies). Są one używane w celach reklamowych, statystycznych oraz funkcjonalnych - co pozwala dostosować serwis do potrzeb osób, które odwiedzają go wielokrotnie. Ciateczka mogą też stosować współpracujący z nami reklamodawcy. Czytaj więcej »

Akceptuję Politykę plików cookies

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2001 - 2017 Globtroter.pl
js/custom.js"> ?>