Zjednoczone Emiraty Arabskie. Tego w przewodnikach nie ma. Taniec. > ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE

Emiratczycy maj± swoje tańce tradycyjne nazywane ogólnie razfah, a należ± do nich: yola, harbiya, aayala. Taniec yola wzi±ł swoj± nazwę od ruchu kręceniu pałk± lub karabinem o tej samej nazwie i wykonywany jest przez jedn± osobę, lub grupę, ale nie ma w nim synchronizacji. Dwa pozostałe wygl±daj± podobnie. Dwa rzędy mężczyzn stoj± naprzeciw. Do wykonania tańca aayala potrzeba minimum 15 Emiratczyków w każdym szeregu, a w harbiya wystarczy pięciu. Obie grupy ¶piewaj± utwór poetycki ułożony okazjonalnie. Gdy jeden rz±d wy¶piewa wersy, to drugi zaczyna je powtarzać. Stoj± blisko siebie i jedn± ręk± obejmuj± kolegę, a drug± wybijaj± takt i kołysz± się do przodu i na boki. Między nimi stoi przoduj±ca postać, czyli poeta nazywany al abu (ojciec) lub al ras (głowa) i pilnuje słów, jak i bębniarze zwani ahl alzana lub al yaweela wybijaj±cy rytm. Tańce wykonywane s± z okazji wesel, narodzin i z reguły bior± w nich udział kuzyni oraz przyjaciele, a w każdej rodzinie jest poeta układaj±cy wiersze okoliczno¶ciowe. Ćwicz± w domach w majlises. Taniec aayala ma na celu zachęcanie ludzi do obrony swojej ziemi i atakowania wroga. Ten taniec ludowy gloryfikuje obraz dawnych arabskich wojowników.
Aayala znaczy „napastnicy”.
https://www.youtube.com/watch?v=qS3aoTo0Yr8
https://www.youtube.com/watch?v=E87Fll3Kq5E
Jest kilka stylów tańca aayala zwanego inaczej al ayala. W Abu Zabi i w Al Ain tańczony jest bez akompaniamentu i nazywany jest ayyalat ahl albar lub razfat al-ayala. W regionie od Abu Zabi do Fudżajra nazywany jest ayyalat ahl albahr lub ardhat al ayyala i wykonywany jest przy dużej perkusji zwanej al-kaasir, małej perkusji al-rahmani, tamburynie al-defuf lub al-tous, czyli mosiężnych talerzy.
Kolejnym tańcem popularnym w¶ród Emiratczyków jest al manaheel. Wykonywany jest wspólnie przez mężczyzn i kobiety na weselach i festiwalach.
http://gulfnews.com/news/uae/general/music-of-the-heart-1.383157
Al Malid jest wykonywany podczas uroczysto¶ci religijnych, takich jak Milad-un-Nabi (Urodziny Proroka) i Al Isra Wal Miraj (¦więto nocy, gdy Bóg zabrał Mahometa w podróż z Mekki do Jerozolimy, a następnie do nieba), oraz innych ceremonii religijnych.
https://www.youtube.com/watch?v=h3vUaApr9bs
Częstym elementem używanym przy tańcu zwanym aayala i razeef jest al bunduqeeya, czyli karabin. Wykonawcy tańca ¶ciskaj±, wyrzucaj±, kręc± i czasami strzelaj± ze swojej broni w takt muzyki. Al Razzef jest zazwyczaj wykonywany, aby pozdrowić i przywitać wybitnych go¶ci, jak władców, urzędników państwowych, oraz podczas uroczysto¶ci weselnych.
Kolejnym elementem wykorzystywanym przy tańcu aayala jako podpora jest miecz i pochwa. Dekoracyjn± pochwę pokrywa srebro, posiada ona dwa kamienie, a na ostrzu miecza s± wygrawerowane wzory.
Al Manyour, czyli pas kopytny to element złożony z 307 suszonych kopyt kóz przywi±zanych bawełnianym sznurkiem do szerokiego pasa tkaniny. Jest on zawi±zywany wokół talii i wykorzystywany głównie w tradycyjnym tańcu noban, wytwarzaj±c charakterystyczny dĽwięk grzechocz±cy, gdy tancerka kręci się i porusza.
Najbardziej popularny tradycyjny taniec kobiet, al na'ashat, jest integraln± czę¶ci± każdej ważnej uroczysto¶ci w regionie. Młode dziewczęta w kolorowych strojach zwanych al mekhwar i przyozdobione złot± biżuteri± – murta’asha i murreya, kołysz± kruczoczarnymi długimi włosami z boku na bok w tak melodii piosenek arabskich, które chwal± odwagę i osi±gnięcia plemienia.
Uważa się, że taniec al na'ashat może być nawi±zaniem do wojen w czasach starożytnych. Wtedy młode kobiety wychodziły ze swoich domów i zdejmowały okrycia głowy, aby dodać odwagi mężczyznom i aby zmobilizować ich do obrony honoru plemienia.
Taniec al ayala został dodany w listopadzie 2014 roku do reprezentatywnej listy UNESCO niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzko¶ci.