Artykuły i relacje z podróży Globtroterów

EMIRAT DUBAJ. Część I > ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE


mmaJola mmaJola Dodaj do: wykop.pl
relacje z podróży

Zdjęcie ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE / Emirat Dubaj / Dubaj / Dubai MallO historii Dubaju i jego dzielnicach.

Etymolodzy wiążą pochodzenie nazwy Dubaj z kształtem zatoki. Twierdzą, że słowo daba wywodzi się od słowa yadub, co oznacza „ pełzać”, dlatego podobieństwo pomiędzy kształtem zatoki a śladem, jaki zostawia na piasku pełzająca żmija, może mieć uzasadnienie.
Emirat Dubaj graniczy z emiratem Abu Zabi na południu, z Szardża na północnym wschodzie i z Omanem na południowym wschodzie. Jego powierzchnia to 4 110 km2.
„Emirates Business” donosił we wrześniu 2008 r., że mieszkało w nim 1.22 miliona mężczyzn, a tylko 376 tys. kobiet.
Historia do 1971 r.
W XVIII wieku, przed odkryciem ropy naftowej, wybrzeże zamieszkiwali poławiacze pereł i rybacy. Rzeczą zupełnie naturalną było to, że ludność osiedlała się przy miejscach, gdzie biło źródło wody pitnej oraz istniała możliwość zdobycia pożywienia i pracy. Budowano forty dla bezpieczeństwa, a materiał, jakim dysponowano, to gips, rafa koralowa, skały morskie. Domy mieszkalne powstawały przy użyciu tych samych materiałów i wyplatanych z liści palmowych mat. Mężczyźni nosili przy sobie broń, bo walki toczyły się często między plemionami.
Zatoka Dubajska jest naturalna i wcina się w ląd na ok. 14 km, kończąc się dużym rozlewiskiem porośniętym mangrowcami. Leży na starym szlaku karawan prowadzącym z Iraku do Omanu. To tu przybijały drewniane łodzie dhow z Indii, przywożąc różne towary, a karawany złożone z ponad stu wielbłądów nosiły je w głąb pustyni. Przez setki lat docierali do tych brzegów różni ludzie z bardzo dalekich stron i dokładali do tego miejsca swoje cegiełki. Dlatego tak wiele jest tu detali pochodzących ze świata, tworzących mix architektoniczny, kulinarny, obyczajowy. Fort, meczet i domy mieszkalne otoczone były murem obronnym. Mur miał ok. 600 m długości, 2,5 m wysokości i 0,5 m grubości. Kiedy na początku XX wieku miasto zaczęło się rozwijać, mur rozebrano i teraz można zobaczyć jedynie jego pozostałości w najstarszej części miasta Bastakyii.
Na początku XIX wieku nie było na tym terenie szejkanatu Dubaj. Ten obszar wchodził w obszar rządów szejka z Abu Zabi, aż do 1833 r., kiedy to plemię Al-Bufalasa złożone z 800 osób pod wodzą Maktouma Bin Butti odłączyło się i osiadło w osadzie obecnego Dubaju. Ludzie ci zamieszkiwali początkowo tereny wokół fortu na zachodnim brzegu zatoki w Bur Dubai. Z biegiem czasu osiedlali się również na przeciwległym brzegu w Deira i na niewielkim półwyspie Shindagha uformowanym u wejścia zatoki. Brytyjczycy w 1853 r. uznali oficjalnie odrębność nowego emiratu, a Maktouma Bin Butti stał się założycielem dynastii panującej do dziś.
Sytuacja ekonomiczna Dubaju i jego znaczenie wzrosły po roku 1892, kiedy szejk Maktoum Bin Hasher Al Maktoum podpisał z Brytyjczykami umowę o wyłączności korzystania przez nich z portów zatoki, a potem zwolnił z opłat obcych kupców przybywających do jego miasta. Szybko zwiększyła się ilość statków, a od 1902 r. też parostatków zawijających do mariny, przybywających nie tylko z sąsiednich portów, lecz również z tak odległych miejsc, jak Indie czy wybrzeże wschodniej Afryki. Z miasta eksportowano perły, muszle i suszoną rybę, a importowano ryż, pieprz i zboże oraz drewno. Kolejni władcy kontynuowali tę politykę, układając się z Brytyjczykami, przez co zapewniali dalszy rozwój miasta. Ułatwienia wprowadzone przez szejka Maktoum bin Hasher przyciągnęły kupców z południowego wybrzeża Persji niezadowolonych z panującej tam wówczas sytuacji. Wielu z nich osiedliło się w Dubaju i tu przeniosło cały swój biznes, doświadczenie i umiejętności w prowadzeniu interesów. Kupcy z Indii oraz pośrednicy, którzy zajmowali się skupem pereł z całego rejonu zatoki Perskiej, również chętnie osiedlali się w Dubaju, gdzie port był strefą wolnego handlu, bez ceł importowych i eksportowych, a szejk dawał też bezpłatną ziemię pod działalność handlową oraz ochronę.
W 1908 r. w mieście funkcjonowało ok. 400 sklepików specjalizujących się w sprzedaży określonych artykułów. To początek formowania działających do dziś bazarów (souqs). Większość sklepików (ok. 350) znajdowała się na Deirze. Rozbudowane miasto po obu stronach zatoki zajmowało obszar ok. 3 km x 1 km, a strzegł go fort i wieże strażnicze, z których trzy zachowały się do dzisiaj. Są to wieże: Nahar, Shindagha i al Baraha. Małe łódki, tzw. abry przewoziły mieszkańców z jednego brzegu na drugi.
W 1912 r. szejk Dalmook wybudował i otworzył pierwszą szkołę zwaną Al Ahmadiya School. Była to szkoła dla chłopców. Zajęcia początkowo prowadzono na dwóch poziomach: podstawowym i zaawansowanym, ucząc języka arabskiego, religii islamu i matematyki. Szkoła była czynna aż do 1963 r. Naukę Koranu kontynuowano przy meczetach.
W 1930 r. pojawił się w Dubaju pierwszy samochód szejka Sa’ida Bin Maktum, a kilka lat później kilka taksówek.
W 1935 r. szejk Dubaju podpisał umowę z Brytyjczykami zezwalającą na poszukiwanie przez nich ropy na ich terytorium, a w 1937 r. jako pierwszy uwierzytelnił koncesję na wydobycie.
W 1943 r. otworzono pierwszą klinikę, choć pierwszy lekarz przyjmował już od 1939 r., a w 1946 r. rozpoczął działalność pierwszy bank.
Linie demarkacyjne oddzielające szejkanaty Dubaj i Abu Zabi stały się powodem antagonizmów. W 1945 r. spór pomiędzy szejkiem Szahbutem Bin Sultanem Al Nahajan z Abu Zabi a szejkiem Sa’idem Al Maktum z Dubaju dotyczący granicy dzielącej oba emiraty przerodził się w otwartą, trwającą 3 lata wojnę. W ten spór włączyli się Brytyjczycy i szejk Dubaju musiał opuścić zajęty teren. Na terytorium Omanu Traktatowego podobne spory terytorialne wybuchały wówczas dość często i w wielu miejscach.
Lata 50. przyniosły nowe zmiany. W 1958 r. władzę objął szejk Raszid Bin Sa’id Al Maktum, który z talentem biznesmena i z rozmachem unowocześniał Dubaj. Pogłębiono i uregulowano creek, czyli zatokę, umożliwiając korzystanie z portu statkom o dwa razy większej wyporności. Utworzono urząd miasta i powołano pierwsze departamenty, które zaproponowały pierwsze projekty przestrzennego rozwoju, oraz utworzono oddział policji.
W Dubaju mieściły się firmy dostarczające sprzęt dla przemysłu wydobywczego, obsługujące też szejkanat Abu Zabi, na czym dobrze zarabiały, ponieważ szejk Szahbut nie chciał takim firmom dawać zezwoleń na działalność na swoim terytorium. Benzyna potrzebna samochodom dostarczana była też do Dubaju z Iranu, a z portu rozwożono ją ciężarówkami po wszystkich szejkanatach Omanu Traktatowego.
W latach 60. nastąpił intensywny rozwój miasta. Można przypuszczać, że do wizji nowoczesnego miasta przyczyniła się wizyta szejka Sa’ida i jego syna szejka Mohammeda Bin Raszida Al Maktum w Nowym Jorku, w 1960 roku, kiedy to stali na szczycie Empire State, najwyższego ówcześnie budynku świata. Rozpoczęto prace nad budową portu Raszid, otwartego w 1972 r. W 1962 r. wybudowano most Maktum — pierwszy, jaki połączył oba brzegi zatoki. W 1966 r. odkryto złoża ropy naftowej i w 1969 r. rozpoczęto jej eksport. Kosmopolityczne miasto wykazywało tolerancję dla swoich mieszkańców. Szejk Raszid podarował działki społeczności rzymskokatolickiej i protestanckiej, na których w 1966 r. wybudowano kościoły. W 1968 r. przeprowadzono pierwszy spis ludności, który wykazał, że w Dubaju mieszkało wówczas 58 971 osób.
W 1968 r. Brytyjczycy ogłosili wycofanie się z tego regionu. Szejkowie Abu Zabi i Dubaju postanowili zakończyć dawne terytorialne spory między sobą i zjednoczyć oba emiraty. Rozpoczęto rozmowy o stworzeniu unii.
http://gulfnews.com/news/uae/government/how-new-york-s-skyscrapers-inspired-dubai-1.1708606
Historia po 1971 r.
W 1979 r. odbyła się uroczystość otwarcia Dubai Trade Center, najwyższego wówczas wieżowca w rejonie całej Zatoki Perskiej. Również w tym samym roku rozpoczął pracę port Jebel Ali — największa sztucznie wybudowana przystań na świecie i największy port na Bliskim Wschodzie. Liczba ludności Dubaju zwiększyła się ponad trzykrotnie i wynosiła 207 tys. Rok wcześniej ukazało się pierwsze wydanie Gulf News, codziennej gazety.
Lata 80. i 90. przyniosły dalszy rozwój miasta. Rozbudowano lotnisko, a w 1985 r. powstały linie lotnicze Emirates Airlines, obecnie jedne z najbardziej luksusowych na świecie. Powstały nowe tereny rekreacyjne i sportowe, przygotowano infrastrukturę do rozwoju turystyki, kontynuowano budowę dróg. Nieprzerwanie budowano nowe domy, wille i osiedla, aby zabezpieczyć mieszkania dla stale rosnącej liczby mieszkańców. Na początku lat 90. Dubaj liczył już 550 tys. mieszkańców. W 1990 r. zmarł szejk Raszid Bin Sa’id Al Maktoum, a władzę objął jego syn, szejk Maktum Bin Raszid Al Maktum, który podobnie jak jego ojciec, miał ambitne plany, by uczynić z Dubaju nowoczesne miasto. Po jego śmierci, od 2006 r. do dnia dzisiejszego władzę w swoich rękach ma trzeci z synów szejka Raszida, szejk Muhammad Bin Raszid Al Maktum, odznaczający się wybitnymi zdolnościami menadżerskimi. Jako jeden z najbogatszych ludzi na świecie dzieli się swoim majątkiem poprzez akcje charytatywne.
Miasto Dubaj — podział na dzielnice
Dubaj podzielony jest na dzielnice. Korzystając z metra lub Big Bus — autobusu turystycznego, przejedziemy przez wszystkie najpiękniejsze i najciekawsze z nich.
Bur Dubai
Najstarszą, pięknie odrestaurowaną część Dubaju, Al-Fahidi Historical Neighbourhood (http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Al-Fahidi-Historical-Neighbourhood.aspx), można zwiedzać, idąc wąskimi, krętymi uliczkami wśród arabskiej architektury z roślinnymi ornamentami zdobiącymi ściany, ażurowymi kratownicami, rzeźbionymi drewnianymi drzwiami, pootwieranymi na oścież zgodnie z nakazem arabskiej gościnności. Tu w XIX wieku zamieszkali Persowie uciekający przed podatkami i opłatami, jakie wprowadzili Belgowie na ich terenach, a nowe miejsce życia nazwali od perskiego rejonu Bastak Bastakiya (http://flashydubai.com/al-bastakiya-dubai-the-oldest-residential-area-in-dubai). Teraz w Bastakiya możemy wchodzić do galerii sztuki, pracowni artystów, kawiarni, hotelików. Wieże wiatrów wzniesione przez Persów stoją dostojnie, a każda jest inaczej wykończona i przyozdobiona. To one spełniały rolę obecnej klimatyzacji. Umieszczano je nad gościnną częścią domu, by mieć w czasie lata lepszą wentylację pomieszczenia. W jednym z budynków mieści się organizacja Sheikh Mohammed Centre For Cultural Understanding (http://www.cultures.ae/), która ma na celu ułatwienie wzajemnego poznania się ludzi z różnych kultur, a mieszkających razem w Dubaju, i głosi hasło „Otwarte drzwi, otwarte umysły”. Odbywa się tam SIKKA, cykliczny międzynarodowy festiwal sztuki. W obrębie Bastakiya znajdują się: Arabic Calligraphy Museum, Stamp Museum, Coins Museum.
Coins Museum otwarto w 2004 r. Zawiera monety należące do różnych epok historycznych. Muzeum jest wyposażone w specjalne gabloty i powiększające ekrany dla każdej monety, a jest ich 470 sztuk, jak również ekrany dotykowe z elektronicznymi informacjami zawierającymi szczegółowe informacje o nich.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Coin-Museum.aspx , http://login.dm.gov.ae/wps/portal/mycityinner?urile=wcm:path:/DMContentEnglish/Home/My+City/Heritage+Places+in+Dubai/Coins+Museum&mapping=mycityinner

Coffee Museum to miejsce opowiadające o tradycji częstowania kawą na Półwyspie Arabskim i historii kawy na świecie. Początkowo w muzeum zgromadzono mało artefaktów związanych z parzeniem kawy, ale po zamknięciu muzeum kawy w Hamburgu w Niemczech wykupiono liczne zbiory i przeniesiono je do Dubaju. W rezultacie, muzeum prezentuje wiele eksponatów europejskich, a stare reklamy kawy na ścianach są napisane w językach niemieckim i innych. W pokojach muzeum można zapoznać się z tradycją picia kawy różnych kultur, począwszy od Etiopii, uchodzącej za miejsce, gdzie rozpoczęto picie kawy, po emiracki styl jej parzenia. W pokoju literatury zebrano teksty związane z kawą powstałe w XVIII wieku po współczesność. Dostępna jest tam także encyklopedia z 1784 r. Johanna Friedricha von Pfeiffera, uważana za najstarszy drukowany tekst dotyczący kawy. W muzeum funkcjonuje też kawiarnia, gdzie barista przygotowuje różne odmiany kawy tradycyjnymi metodami.
http://www.coffeemuseum.ae/
Fort Al Fahidi otaczał sześćsetmetrowy mur na dwa i pół metra wysoki i na pół metra gruby, z którego wyrósł obecny Dubaj, z meczetem i domami mieszkalnymi. Powstał ok. 1787 r. jako siedziba monarchy i fort obrony. Później przekształcono go w arsenał dla artylerii i broni. Używano go również jako więzienie dla banitów. Został odnowiony w okresie panowania szejka Raszida Bin Sa’id Al Maktoum, a w 1971 r. stał się oficjalnym Dubai Museum, ukazującym wiedzę o bardzo starej jego historii, jak i najnowszej.
Zbudowany był z koralowca, skamieniałych muszli, gipsu i zaprawy, a konstrukcję dachu wykonano z pni palmowych wymienionych w późniejszych czasach na krokwie drzewa sandałowego. Tuż przy nim znajdowały się stajnie z 20 końmi.
Naprzeciwko Dubai Museum mieści się główny organ administracyjny rządu Dubaju, a także gabinet władcy zwany Diwan. Budynek ten został zbudowany w 1990 r. Przyciąga uwagę swoją konstrukcją wzorowaną na starym stylu, prostotą, bielą zewnętrznych ścian i czarnymi balustradami. Posiada też tradycyjne wieże wiatrowe.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Dubai-Museum-and-Al-Fahidi-Fort.aspx
Obok znajduje się Juma Grand Mosque — pochodzący z lat 90. ubiegłego wieku meczet, który jest rekonstrukcją Wielkiego Meczetu zbudowanego w 1900 r. z 54 kopułami. Jego minaret ma 70 m wysokości. Znajdowała się w nim szkoła koraniczna kuttab.
http://www.dubaiabudhabi.com/dubai-tourist-attractions/grand-mosque-dubai.html
Obok Juma Grand Mosque znajduje się hinduska świątynia Shri Nathje Jayate nazywana Kriszna. Indie historycznie miały ścisłe powiązania z obecnymi emiratami i szejk Muhammad Bin Raszid Al Maktum dał im bezpłatnie ziemię, by wybudowali swoje miejsce kultu. Otworzono ją w 2012 r.
http://dubaitravelator.com/temple-dubai-shiva-mandir-krishna-mandir/
Meena Bazar to rynek, gdzie można kupić pochodzącą bezpośrednio z Indii tradycyjną indyjską biżuterię i biżuterię ślubną, zegarki, indyjskie tkaniny, indyjskie meble, indyjskie przyprawy i wiele innych. Hinduska mniejszość jest największą w Dubaju i Indie zawsze odgrywały bardzo ważniejszą rolę w życiu gospodarczym Dubaju, dlatego Dubaj ma kilka obszarów, gdzie czujesz się jakbyś przebywał w Indiach.
http://gulfnews.com/news/uae/culture/bur-dubai-meena-bazaar-remains-a-good-deal-1.98350
http://www.dubaicity.com/meena-bazaar-shopping/
Philately House to miejsce ze stałymi wystawami znaczków i historią filatelistyki w ZEA. The Emirates Philatelic Association (EPA) została ustanowiona w dniu 24 czerwca 1996 r. i od tego czasu stowarzyszenie stara się propagować osiągnięcia filatelistyczne kraju.
http://www.epa.ae/
Textile Souq założony w połowie XIX wieku cieszy się dużą popularnością i oferuje materiały z całego świata. Jest jednym z najstarszych targów w Dubaju.
https://www.visitdubai.com/en/pois/the-textile-souk
Tuż przy rynku tekstylnym znajduje się dawna siedziba agenta brytyjskiej kompanii morskiej zwana Bait Al-Wakeel, wzniesiona w 1934 r., gdzie obecnie mieści się restauracja z zewnętrznym tarasem osadzonym na palach w dnie zatoki oraz Maritime Museum opowiadające lokalną historię rybacką.
http://www.dubaiasitusedtobe.com/pagesnew/BaitAlWakheel1984.shtm
Przystań Dubai Old Souk Abra Station pełna jest łodzi czekających na klientów chcących przedostać się na drugą stronę creeku.
http://www.dubai-online.com/transportation/deira-old-souk-abra-station/
Al Shindagha
W sąsiadującej dzielnicy z Bur Dubai od 1912 do 1958 r. mieszkał ówczesny władca Dubaju, szejk Sa’id Al Maktum. Jego niewielka rezydencja zbudowana w 1896 r. nazywa się Fort Al Shindagha.
Sheikh Saeed Al Maktum House to dom z 30 pokojami z kolekcją starych zdjęć, wśród których jedno jest szczególnie interesujące przedstawiające dziewczęta w ozdobnych sukniach i biżuterii podczas tawminah, ceremonii z okazji pomyślnej recytacji Koranu. Jest tam zbiór historycznych dokumentów urzędowych dotyczących emiratu Dubaj.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Sheikh-Saeed-Al-Maktoum-House.aspx
Camel Museum powstało w 1940 r.i wcześniej było nazywane „Camel-Riding House” lub „Beit Al Rekab”, jako jedna z pasji szejka Raszida Bin Sa’id Al Maktum. To miejsce składa się z jednej kondygnacji, z dużym wewnętrznym dziedzińcem i salami wykorzystywanymi na boksy i szkolenia wielbłądów.
Można uzyskać tam informacje związane z wielbłądami na Półwyspie Arabskim: o ich rasach, typach, cechach, anatomii, sposobach leczenia i opieki nad nimi oraz o ich mięsie, mleku, wełnie. Zapoznać się można również ze sportem, jakim są wyścigi wielbłądów i nagrodami dla zwycięzcy.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Camel-Museum.aspx
Horse Museum zostało zbudowane w 1940 r, jako jedna z pasji szejka Raszida Bin Sa’id Al Maktum. Składa się z jednej kondygnacji, z dużym wewnętrznym dziedzińcem z przyległymi boksami. Zawiera dokładne informacje na temat koni arabskich i gromadzi o nich literaturę arabską oraz w innych językach, jak i poezję opiewającą ich dumę, rycerskość i urodę. Jest też dział o hodowli i wyścigach.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Horse-Museum.aspx
W innym domu, zwanym House of Sheikh Joma’a Al Maktoum, zbudowanym w 1916 r. i należącym do szejka Jumy Bin Al Maktum, mieści się Traditional Architecture Museum prezentujące architekturę tradycyjną miasta z poszczególnymi etapami wykonania. Dom ma dwa piętra o łącznej powierzchni 1 073 m2. Na parterze znajduje się mdżlis dla mężczyzn, pięć głównych pomieszczeń oraz zakamarki na narzędzia, a pierwsze piętro składa się z trzech głównych pomieszczeń i sześciu zacienionych madżlis.
http://www.dubaicity.com/traditional-architecture-museum/
http://dubai360.com/#!s=1829-traditional-architecture-museum-dubai-traditional-architecture-2&l=ar
Obaid Bin Thani House to dom szejka Obaida Bin Thani oraz stała wystawa kaligrafii arabskiej, zatytułowana „Kaligrafia arabska w czasie”. Opowiada ona o historii arabskiej kaligrafii i fazach jej rozwoju w różnych częściach świata islamskiego.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Jumaa-and-Obaid-Bin-Thani-House.aspx
http://dubai360.com/#!s=1781-juma-and-obaid-bin-thani-house-upstairs-veranda&l=en

Heritage Village to miejsce opowiadające o dawnych zajęciach ludzi zamieszkujących te rejony, od wybrzeża poprzez pustynię i góry, a został zbudowany w 1997 r. Pokazuje typy budynków wykonanych z kamienia, liści palmowych, a także namioty. Prezentuje metody tradycyjnej medycyny oraz występy folklorystycznych zespołów lokalnego śpiewu i tańca, takich jak: Razfa, Ayyala, Harbeya i El-Dan, oraz tych, które przybyły do regionu poprzez stosunki handlowe z Afryką: Lewie, Andemi i Haban. Tańce te są wykonywane głównie w sezonie turystycznym między październikiem a marcem.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Heritage-Village.aspx
Diving Village to wioska założona w 1997 r. w celu pokazania życia i tradycyjnych zawodów związanych z morzem. Przedstawia historię budownictwa statków, rybołówstwa, nurkowania po perły i wyścigów morskich. Zgromadzono tam sieci rybackie i klatki — pułapki, modele niektórych rodzajów tradycyjnych łodzi wykorzystywanych do połowów, a od października do marca można oglądać na żywo pokazy rzemiosła związanego z przemysłem stoczniowym i rybołówstwem prowadzone przez wyspecjalizowanych rzemieślników, którzy odziedziczyli te zawody po swoich rodzicach i dziadkach.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Diving-Village.aspx
Saruq Al-Hadid Archaeology Museum, mieszczące się w zabytkowym budynku zbudowanym w 1928 r. jako własność szejka Maktum Bin Juma Al Maktum, opowiada historię jednego z najbardziej ekscytujących i tajemniczych zabytków archeologicznych sprzed 3 tys. lat odkrytych w emiracie Dubaj. Wystawy są przygotowane w najnowszej technologii interaktywnej.
http://www.dubaiculture.gov.ae/en/Live-Our-Heritage/Pages/Saruq-Al-Hadid-Archaeology-Museum.aspx
https://www.visitdubai.com/en/articles/saruq-al-hadid-museum

Crossroads of Civilizations Museum to prywatne muzeum otwarte w 2014 r. w domu szejka Hasher Al Maktum. Zawiera setki zabytkowych map, rękopisów, broni, ceramiki, monet i innych artefaktów z kultur i cywilizacji, które przeszły przez ten region. Najważniejsze z nich to 7 500-letnia waza z epoki sumeryjskiej, starogreckie srebrne monety i rzymskie naczynia szklane.
https://www.themuseum.ae/
Downtown
To dzielnica, gdzie prawie wszystko, co powstało, ma w swoim opisie przedrostek — naj-.
Tu znajduje się najwyższy budynek na świecie Burj Khalifa, który ma 828 m wysokości i 160 pięter, a taras widokowy usytuowany jest na 124. Na jego szczyt pompowane jest 10 tys. ton wody na godzinę i zużywane jest 945 tys. litrów wody na dzień. Zapotrzebowanie elektryczne jest równoważne 360 tys. stuwatowych żarówek włączonych jednocześnie. Do jego budowy wykorzystano beton o wadze, jaką ma 100 tys. słoni. Znajduje się tu Armani Hotel, biura korporacji i prywatne apartamenty Davida Beckhama, aktorki Shilpa Shetty.
Spektakularna sylwestrowa gala, która odbyła się u stóp Burj Khalifa, jest dziś jednym z najbardziej oczekiwanych wydarzeń.
http://burj-khalifa.readabout.org/historical-background-of-burj-khalifa/
Największa galeria handlowa Dubai Mall, z jednym z największych akwariów na świecie o rozmiarach zbiornika 51 m długości, 20 m szerokości i 11 m wysokości, znajduje się tuż przy Burj Khalifa. W Dubai Aquarium & Underwater Zoo można oglądać życie morskie w 48-metrowym tunelu, mając zapewniony 270-stopniowy widok znajdujący się 11 m pod powierzchnią zbiornika lub płynąc łodzią ze szklanym dnem. Jest też dostępna opcja kąpieli w klatce Snorkeling Experience, by z bliska zobaczyć rekiny i płaszczki.
https://thedubaimall.com/en/about-us/about-the-dubai-mall
Dubai Fountain zdolna do wyrzucania strumieni wody na wysokość 130 metrów, czyli do dachu 50-piętrowego budynku, czyni ją największą zautomatyzowaną fontanną na świecie. Składa się z wielu wysokociśnieniowych dysz wodnych umieszczonych w sztucznym zbiorniku wodnym. Światła świecące z fontanny są widoczne z wysokości 35 km.
https://thedubaimall.com/en/entertain-detail/the-dubai-fountain-1

Souk Al Bahar, po arabsku „rynek żeglarza”, znajduje się przy nowoczesnym centrum handlowym Dubai Mall, z którym łączy się mostkiem nad sztucznym kanałem. Souk Al-Bahar przenosi zwiedzającego do starego stylu arabskiego, gdzie korytarze są wyłożone naturalnymi kamieniami, a stonowane oświetlenie z wysokiego sklepienia ukazuje dekoracje w stylu arabeski. Jest tam ponad 100 pomieszczeń ze sklepami, restauracjami, kawiarniami i barami, w większości usytuowanych wzdłuż szerokiej promenady z widokiem na majestatyczne fontanny i najwyższy budynek świata, Burj Khalifa.
http://www.soukalbahar.ae/en/AboutUs/
Dubai Opera otwarta we wrześniu 2016 r. zbudowana została w kształcie łodzi według projektu Zaha Hadid, brytyjskiej architekt pochodzącej z Iraku. Stanowi arcydzieło współczesnego designu i stylowy hołd dla historii morskiej Dubaju. Konstrukcja ta daje wyjątkową zdolność do przekształcania się opery w salę teatralną, koncertową, bankietową, baletową, a także mogą odbywać się tam pokazy mody, występy rozrywkowe, konferencje, wystawy. Przestrzeń nadaje się do dużych produkcji operowych i musicalowych, gdyż panują tam nienaganne warunki akustyczne potrzebne dla doskonałej jakości dźwięku. Dubaj Opera oferuje 2 tys. miejsc dla widowni, jak i restauracje na dachu w scenerii podniebnego ogrodu z widokiem na fontanny i najwyższy budynek na świecie, Burj Khalifa.
http://www.dubaiopera.com/about-us/
Mohammed Bin Rashid Boulevard to tętniąca życiem arteria z kawiarniami i sklepami, gdzie odbywają się także kulturalne wydarzenia. „Together” to rzeźba stojąca na Mohammed Bin Rashid Boulevard, której autorem jest syryjski artysta Lutfi Romhein, a przedstawia znamienną parę kobiety i mężczyzny. Wykonana została z czarnego szwedzkiego granitu i białego włoskiego marmuru, stoi na cokole mającym cztery metry wysokości i symbolizuje więź między mężczyzną a kobietą.
https://www.google.ae/maps/place/Sheikh+Mohammed+bin+Rashid+Blvd+-+Dubai/@25.1932605,55.2773555,16z/data=!4m5!3m4!1s0x3e5f682a89b5f3a3:0x5c7d81aef3976acd!8m2!3d25.1928528!4d55.2789648
Downtown Slide to bezpłatna atrakcja, którą jest 19-metrowa rura zamontowana pod kątem 30 stopni, licząca siedem m wysokości w najwyższym punkcie. Została zaprojektowana z precyzyjną niemiecką inżynierią. Innowacyjna technologia zapewnia, że zjazd jest bezpieczny, a nawet w szczytowym okresie letnim, gdy temperatury osiągają powyżej 45 stopni, specjalna izolacja pozwala na zabawę w komfortowych warunkach. Wejście na nią mieści się w Burj Plaza.
https://www.emaar.com/en/what-we-do/communities/uae/downtown-dubai/downtown-slide.aspx
Emirates Hills
To dzielnica, która nawiązuje do Beverly Hills w USA i jest w dużej mierze domem dla społeczności emigrantów, ponieważ składa się z pierwszych własnościowych domów sprzedanych w mieście ludziom z subkontynentu indyjskiego, Iranu i Europy Zachodniej. Mieszkają tam bardzo bogaci ludzie, jak Mohammad Shaikh pochodzący z Indii, ale mający obywatelstwo z Bahrajnu nadane przez samego króla, będący zarządcą wszystkich hipermarketów Geant na Bliskim Wschodzie. Jego posiadłość zajmuje 2 800 m2 ziemi z białą rezydencją wartą 40 mln dirham. Budowla jest pochylona w stronę Mekki, najświętszego miasta islamu. Jego sąsiadami są dawni premierzy Pakistanu Nawaz Sharif i Benazir Bhutto i właściciele MBC i Habib Bank. Swój kompleks mają też aktorzy z Bollywood, Abhishek i Aishwarya Rai Bachchan, na który składa się 96 willi.
http://www.emirateshill.com/about-emirates-hills.html
Dubai Marina
To nowoczesna dzielnica ze sztucznymi kanałami, promenadą zwaną Marina Walk, portami dla jachtów i wieloma 400-metrowymi wieżowcami z apartamentami dla mieszkańców i hotelami. Ze względu na korzystne położenie, dzielnica ta jest bardzo popularna wśród biznesmenów pracujących w Dubai Media City i Dubai Internet City, siedzib głównych światowych korporacji i firm w Dubaju. Znajduje się tam wiele restauracji, kawiarni, klubów fitness, ośrodków SPA, butików i klubów nocnych. Do środków transportu należą tam tramwaj oraz taksówki wodne, oprócz samochodów, rowerów i metra.
https://www.dubai-marina.com/dubai-marina-walk/
Skydive Dubai to firma znana na całym świecie ze swojej niezwykłej innowacyjności i dążenia do doskonałości w sportach powietrznych. Posiada kilka rekordów Guinnessa i oferuje turystom wyjątkowe przeżycia w skokach ze spadochronem.
Jumeirah Lakes Towers
To dzielnica składająca się z 80 wież mających od 35 do 45 kondygnacji, wybudowanych wzdłuż krawędzi trzech sztucznych jezior: Lake Almas West, Lake Almas East, JLT Lake, o łącznej powierzchni 730 tys. m2. Mieszka tam ok. 60 tys. ludzi mających dostęp do sklepów, restauracji, szpitala, parku.
https://www.thenational.ae/arts-culture/neighbourhood-guide-jumeirah-lakes-towers-dubai-1.150169
Escape Quest Dubai to labirynt dla grup 2–5-osobowych, idealny dla dzieci i całych rodzin w ZEA. Obecnie to bardzo popularna zabawa na świecie.
http://www.escapequest.ae/#escape

Phobia Dubai to kolejne miejsce gry dla wszystkich, gdzie znajdują się pokoje ewakuacyjne, w których zamykany jest uczestnik, który, aby uciec z pokoju, musi wypełnić swoją misję.
https://phobia.ae/


c.d.n.

Zdjęcia

ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE / Emirat Dubaj / Dubaj / Dubai Mall

Dodane komentarze

brak komentarzy

Przydatne adresy

tytuł licznik ocena uwagi
How New York’s skyscrapers inspired Dubai 123 Jak Nowy York zainspirowal szejkow z Dubaju.

Strefa Globtrotera

Dział Artykuły

Dział Artykuły powstał w celu umożliwienia zarejestrowanym użytkownikom serwisu globtroter.pl publikowania swoich relacji z podróży i pomocy innym podróżnikom w planowaniu wyjazdów.

Uwaga:
za każde dodany artykuł otrzymujesz punkty - przeczytaj o tym.

Jak dodać artykuł?

  1. Zarejestruj się w naszym serwisie - TUTAJ
  2. Dodaj zdjęcia (10 punktów) - TUTAJ
  3. Dodaj artykuł (100 punktów) - TUTAJ
  4. Artykuły są moderowane przez administratora.

Inne Artykuły

X

Serwis Globtroter.pl zapisuje informacje w postaci ciasteczek (ang. cookies). Są one używane w celach reklamowych, statystycznych oraz funkcjonalnych - co pozwala dostosować serwis do potrzeb osób, które odwiedzają go wielokrotnie. Ciateczka mogą też stosować współpracujący z nami reklamodawcy. Czytaj więcej »

Akceptuję Politykę plików cookies

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2001 - 2021 Globtroter.pl