Artykuły i relacje z podróży Globtroterów

EMIRAT RA’S AL CHAJMA > ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE


mmaJola mmaJola Dodaj do: wykop.pl
relacje z podróży

Zdjęcie ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE / Emirat RA’S AL CHAJMA / RA’S AL CHAJMA / RA’S AL CHAJMAHistoria i wspolczesnosc emiratu RA’S AL CHAJMA.

Emirat Ra’s Al Chajma zajmuje obszar 1700 km2 i położony jest w północnej części ZEA. Ten obszar nazywany był kiedyś Julfar (Dżulfar). Jest czwartym pod względem wielkości emiratem w ZEA. Graniczy z Umm Al Kajwajn, Fudżajra i Szardżą, a także z Sułtanatem Omanu na południowym wschodzie. Dołączył do Zjednoczonych Emiratów Arabskich jako ostatni, w lutym 1972 r.
Nazwa emiratu dosłownie znaczy „szczyt namiotu” i związana jest z legendą o Królowej Sabie (Balqis). Legenda głosi, że na szczycie góry Shamal, znajdującej się na północ od miasta Ra’s Al Chajma, spała królowa Saba, i że są tam ruiny fortu nazwane Pałac Saby(Qasr al Zabba). Nie jest to prawdą, gdyż fort zbudowano ok. XIII wieku, a legendarna królowa żyła przed naszą erą.
Emiratem rządzi szejk Saud Bin Sakr Al Kasimi.
Ludność tego emiratu podzielona jest na trzy główne kategorie ze względu na miejsce zamieszkania: plemiona górskie, morskie i pustynne. Każda społeczność ma swoją szczególną gwarę, ale najtrudniejszy jest dialekt plemienia górskiego. Szacuje się, że 250 rodzin górskiego plemienia Shihuh, którego zagrody mieściły się kiedyś w skalistych górach Hadżar, obecnie mieszka w emiracie Ra’s Al Chajma oraz w innych emiratach, a także w Omanie. Większość z nich żyje w klimatyzowanych domach, ale nadal mają swoje kamienne domy, tarasowe pola, drzewa palm, stada kóz gdzieś wysoko w górach. Charakterystycznym narzędziem Shihuh jest mała siekiera o długiej rączce używana kiedyś jako laska, do odpędzania węży i skorpionów, jako narzędzie w kuchni i ogrodzie lub jako broń. Obecnie to narzędzie w rękach mężczyzn jest częścią ich formalnego stroju, po czym można ich właśnie rozpoznać. Mają oni stworzone własne drzewo genealogiczne, zaczynające się od Adama, a kończące na obecnych rodzinach.
Emirat ten ze względu na ukształtowanie terenu ma różne ekosystemy. Charakterystyczna roślinność górska rozwija się po opadach deszczu, a roślinność pustynna oraz roślinność zaadoptowana do słonej wody, czyli namorzynowa, występuje też w innych rejonach kraju.
Historia do 1972 roku

Przed islamizacją Omanu Traktatowego rejonem zwanym Julfar (Dżulfar) rządzili perscy władcy z plemienia Sasanidów, którzy w VII wieku po wojnach z cesarstwem rzymskim utracili swoje wpływy na tym terenie. Ludność Julfaru przez wieki zajmowała się handlem z Azją Wschodnią, poławianiem pereł, produkcją ceramiki i budową floty. W XV wieku tym rejonem zainteresowali się Portugalczycy i przejęli nad nim kontrolę, odsuwając od władzy ówczesnego szejka. W XVII wieku na te tereny weszli Brytyjczycy, walcząc z Portugalczykami o wpływy. W owym czasie lokalny ród Kasimów i jego poddani zajmowali się piractwem i dlatego wybrzeże to nazwano Wybrzeżem Pirackim. W 1826 r. posiadali oni 25 statków, a dwadzieścia lat później 50. Typowymi jednostkami pływającymi były baghlah z załogą od 20 do 80 ludzi, batil i baqarah z załogą od 10 do 20 oraz inne, jak sambuk, bum, shu’ai, huri i shasha. Na przełomie wieku XVIII i XIX przybyli na te tereny wahabici z rejonów obecnej Arabii Saudyjskiej, którzy reprezentowali konserwatywny odłam islamu. Ich zasady powodowały walki między nimi a muzułmanami odłamu sunnickiego i szyickiego. Òwczesnym obszarem Omanu Traktatowego zarządzali szejkowie plemienia Kasimów z Ra’s Al Chajma i Szardży oraz szejk z Abu Zabi, kontrolując północne ziemie Półwyspu Arabskiego oraz Zatokę Omańską. Zajmowali się głównie handlem morskim. W połowie XIX wieku zaczęli rywalizować z Brytyjczykami o szlaki handlowe, atakując ich jednostki pływające. Brytyjczycy, chcąc zakończyć te zaczepki, w 1819 r. zniszczyli port w Ra’s Al Chajma oraz wszystkie statki tam stojące, a było ich 300 o pojemności od 500 do 1 tys. ton. W walce brały też udział kobiety z tego rejonu, walcząc u boku swoich mężczyzn, broniąc Ra’s Al Chajma przeciwko inwazji wojsk brytyjskich od morza.
Najważniejszy szejk koalicji, Sultan Bin Sakr, któremu podlegali szejkowie z Adżmanu i Umm Al Kajwajnu, tracąc wpływy na szlakach handlowych, podpisał porozumienie pokojowe z Brytyjczykami. Brytyjczycy wymusili na nim, by taką umowę podpisali osobiście szejkowie z Adżmanu i Umm Al Kajwajnu, na co nie chciał się zgodzić. Jednak musiał w końcu zezwolić na to, co spowodowało, że Adżman i Umm Al Kajwajn uniezależniły się od Ra’s Al Chajmy.

Historia po 1972 roku

Emirat nie posiadał wystarczającej ilości ropy naftowej, by na jej bazie rozwinąć się gospodarczo, dlatego oparł swoją ekonomię na innych przedsięwzięciach przemysłowych i turystycznych.
Jest obecnie największym producentem cementu w ZEA. Posiada Gulf Pharmaceutical Industries LLC, znany pod nazwą „Julfar”, która jest największym producentem farmaceutycznym w MENA z trzynastoma oddziałami w kraju oraz w Etiopii, Bangladeszu i Arabii Saudyjskiej. Dystrybuuje swoje produkty do ponad 40 krajów na całym świecie. W emiracie Ra’s Al Chajma działa fabryka ceramiki notowana na giełdzie papierów wartościowych Abu Zabi. Jej wyroby porcelanowe są używane w najlepszych hotelach na świecie, w liniach lotniczych, statkach rejsowych.
Emirat Ra’s Al Chajma jest producentem wody mineralnej Masafi. Nazwa ta oznacza w języku arabskim „czystą wodę” i jest też nazwą miejscowości, gdzie znajduje się zakład produkcyjny. Woda deszczowa, której jest najwięcej w okresie od września do lutego, ścieka do naturalnych studni powstałych w szczelinach skalnych przez pół kilometra po skałach magmowych, utworzonych przez setki tysięcy lat wzbogacając się w minerały. Skały magmowe występujące w górach Hadżar występują jedynie jeszcze w Nowej Zelandii i też zawierają dużo magnezu. Nie jest to woda z podziemnych ujęć.
W pobliżu obszarów górskich istnieją źródła siarkowe. Ośrodek The Khatt Hot Springs Resort w miejscowości Khatt posiada baseny dla kobiet i mężczyzn, gdzie w ciągu sekundy wypływa 54 litry wody siarkowej o temperaturze 40 stopni z głębokości 28 metrów.

Wysoko w górach Ra’s Al Chajma można spotkać dzikie pszczoły. Okoliczna ludność z wioski Al Munai wie, jak pozyskać od nich miód, a wymaga to wspinaczki w trudnych warunkach. Do tego dochodzą wysokie temperatury latem, więc ten miód jest jeszcze bardziej cenny. Znajdują go na drzewach, w norach, w małych szczelinach między skałami i kamieniami, a nawet wewnątrz porzuconych samochodów. Często dzikie pszczoły budują ule wysoko nad ziemią i w gorących miesiącach umieszczają je tak, aby uniknąć promieni słonecznych. W chłodniejszych miesiącach, zimowych, gniazda budują w nasłonecznionych miejscach. Aby znaleźć miejsce gdzie znajduje się ul, trzeba przyglądać się skałom. Pszczoły zostawiają na nich znaki w postaci żółtych lub zielonych kropek nazywanych Al Neqt. Gdy tych kropek jest wiele (Al Riza), oznacza to, ze w ulu jest dużo miodu i trzeba wytrwale szukać w pobliżu. Lokalne pszczoły są małe, odporne na działanie wysokich temperatur, mają blade żółte i szare paski. W zależności od roślin nektar, aromat i kolor miodu ulegają zmianie. Miód z gór pochodzi z rzadkich pustynnych kwiatów i drzew, takich jak ghaf - nazwa arabska (Prosopis cineraria), sidr – nazwa arabska (Ziziphus spina-christi - Głożyna cierń Chrystusa) i samr - nazwa arabska (Acacia tortilis - akacja). Nie jest tak słodki jak miód z gór Europy, ale ma silny smak i robi się z czasem słodszy i ciemniejszy. Litr tego miodu kosztuje ok. 1 500 dirham. Podobno ludzie z tego obszaru, jedząc ten miód i daktyle, dożywali do 100 lat.
Miasto Ra’s Al Chajma
Miasto Ra’s Al Chajma jest stolicą emiratu. Kanał (creek) dzieli je na dwie części: zachodnią, zwaną starym miastem Ra’s Al Chajma i wschodnią, zwaną Muairid.
Jest to miasto rodzinne słynnego arabskiego nawigatora, Ahmad Ibn Majid, który został nazwany „The Lion of Seas” (Lew mórz).

National Museum mieści się w dawnym pałacu rodziny panującej, która mieszkała tam do 1964 r. Muzeum posiada zbiór tradycyjnej broni należący do rodziny panującej, a także zdjęcia ilustrujące najwcześniejszych osadników w okolicy. Ma zróżnicowaną kolekcję artefaktów historycznych, starożytnych ozdób, bezcennych rękopisów, z których wiele zostało podarowanych przez rodzinę panującą i mieszkańców emiratu.
http://www.rakheritage.rak.ae/en/pages/rakmuseum.aspx
Mohammed Bin Salem Mosque jest największym zachowanym tradycyjnym meczetem w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, a prace archeologiczne wykazały, że na miejscu obecnego stał już meczet w XVI wieku. Jeszcze do 1961 r. modlić się w nim mogli tylko mężczyźni, a kobiety wyłącznie w czasie Ramadanu.
http://www.rakheritage.rak.ae/en/Pages/Mohammad-Bin-Salem-Mosque.aspx
Bin Majid Muzeum. Można się tam wiele dowiedzieć o Bin Majid, słynnym nawigatorze, który urodził się w Ra’s Al Chajma i był integralną częścią historii morskiej regionu. Był on nawigatorem i kartografem, urodzonym w 1421 r. w Omanie. Wychował się w rodzinie znanej z żeglugi. W wieku 17 lat nawigował statki. Zasłynął na Zachodzie jako nawigator, który pomógł Vasco da Gama znaleźć drogę z Afryki do Indii, jednak główny badacz tego tematu, G.R. Tibbetts, kwestionuje to. Bin Majid był autorem prawie czterdziestu dzieł poezji i prozy oraz encyklopedii opisującej historię i podstawowe zasady nawigacji, żeglugę po loksodromie, różnice pomiędzy żeglugą przybrzeżną i na otwartym morzu, lokalizacje portów w Afryce Wschodniej i Indonezji, pozycje gwiazd, monsuny, tajfuny i inne sezonowe wiatry. Porusza też inne tematy dla profesjonalnych żeglarzy, które brał z własnego doświadczenia, jak i ojca. Dwa jego rękopisy znajdują się w Bibliotece Narodowej w Paryżu.
http://www.ras-al-khaimah.eu/sehenswuerdigkeiten/ahmed-bin-majid-museum.php
Hudaybah Tower była pierwotnie częścią fortu, którego budynki od dawna są zniszczone. Wieża Hudaybah składa się z głównej wieży i przylega do ściany wschodniej.
http://www.rakheritage.rak.ae/en/Pages/Hudaybah-Tower.aspx
Al Saqr Park to rodzinny park, miejsce do grillowania, spacerów, gier.
http://rakmunicipality.ae/en/index.php/photo/photodetails/52
Pearl Museum to miejsce, które opowiada o czasach, gdy połowy pereł i handel nimi były głównym zajęciem zarobkowym ludzi z tego obszaru. Oprócz sprzętu, jaki im był potrzebny, można obejrzeć też naturalne perły, a najcenniejsza nazywa się „Miracle of Arabia”.
http://rak-ibc.com/index.php/en/general-info/117-ras-al-khaimah-pearls-museum
Pearl Farm Ras Al Khaima — to hodowle sztucznych pereł, które rozwijają się dobrze, bo wody są bogate w składniki odżywcze potrzebne im do rozwoju. Osiągają większe rozmiary niż te hodowane w Japonii. Turyści mogą tam poznać tajniki hodowli i sami otwierać ostrygi w poszukiwaniu pereł.
https://www.thegazelle.org/issue/38/features/pearl-cultivation-rak

Church of St. Anthony of Padua to kościół, który może pomieścić 1 500 osób. Został otwarty w dniu 21 czerwca 2013 r.
https://stanthonyrak.org/
Inne miejsca i miejscowości w emiracie
Dhayah Fort to ostatnie miejsce, które przejęli Brytyjczycy, walcząc z plemieniem Al Kasimi w 1819 r. Fort zbudowany z błotnej cegły w XVI wieku jest obecnie ikoną Ra’s Al Chajma. Z niego roztacza się widok na lasy akacjowe, ogrody palmowe z 18 odmianami drzew, namorzyny i morze.
http://www.rakheritage.rak.ae/en/Pages/Dhayah-Fort.aspx
Al Jazeerah Al Hamra to stare nadmorskie miasto na południe od stolicy emiratu. Jest ono znane z opuszczonych domów, meczetu i innych zabudowań, które są według lokalnej ludności nawiedzone. Żyli tam głównie ludzie należący do rodzin z plemienia Al Zaab, które zostały przesiedlone do Abu Zabi po sporze z władcą Ra’s Al Chajmy w 1968 r.
Ludzie z plemienia Al Zaab bronili wybrzeża przed Portugalczykami, a później przed Brytyjczykami. Walczyli ramię w ramię z plemieniem Al Kasimi, które do dnia dzisiejszego rządzi Szardżą i Ra’s Al Chajmą. Al Zaab byli znani z mocnych ataków na brytyjskie statki, zwłaszcza w bitwach 1809 i 1819 roku, kiedy to Brytyjczycy zaatakowali wybrzeże Ra’s Al Chajmy, niszcząc dziesiątki statków i łodzi oraz paraliżując w ten sposób gospodarkę tego rejonu. W 1831 r. osadę odbudowano i na przełomie XX wieku mieszkało tam 500 rodzin. Mieszkańcy trudnili się poławianiem pereł i rolnictwem.
Architektura tego miejsca wykorzystywana jest przez reżyserów jako tło dla historii miłosnych, filmów hip-hopowych i przez dokumentalistów poszukujących istot nadprzyrodzonych, dżinów. W 2013 r. kręcono tam sceny do horroru pełnometrażowego „Djinn” w reżyserii Tobe Hoopera (Miasteczko Salem).
http://coolinterestingstuff.com/the-haunted-and-abandoned-town-of-al-jazirah-al-hamra


Digdagah to miejscowość znana z działalności rolniczej i hodowli drobiu. Znajduje się tam „The Arab Co. for Animal Production in Ras Al Khaimah”, firma produkująca wysokiej jakości świeże mleko, produkty mleczne oraz zieloną i suchą karmę dla zwierząt.
http://digdagadairy.com/en/index.php
Khatt znane jest z gorących źródeł siarkowych.
http://rak-ibc.com/index.php/en/general-info/115-the-famous-hot-springs-in-ras-al-khaimah
Masafi to miejscowość, przez którą biegnie granica z emiratem Fudżajra, ma zakłady produkujące wodę mineralną.
https://en.rasalkhaimah.ae/ras-al-khaimah/areas-of-interest/towns-and-villages
Al Marjan to zespół czterech sztucznych wysp: Breeze Island, Treasure Island View Island i Dream Island z pięknymi plażami. Oddalone są o 4 i pół kilometra od brzegu, a ich linia brzegowa wynosi 23 km. Znajdują się tam hotele i prywatne wille z plażami.
http://almarjanisland.com/four-islands-one-destination
Iceland Waterpark to park rozrywki dla rodzin, z basenami, zjeżdżalniami, wodospadami, a w scenerii zimowej ze sztucznymi pingwinami, bałwanami i soplami lodu. Dziennie może go odwiedzić 10 tys. osób.
https://www.icelandwaterpark.com/
Jebel Al Jais to najwyższy szczyt gór Hadżar w ZEA, wznosi się 1930 m n.p.m. Kręta droga prowadząca na ten szczyt oferuje piękne widoki oraz miejsca piknikowe. Po drodze przygotowano miejsca kempingowe dla tych, którzy chcą spędzić noc pod gwiazdami.
W grudniu 2017 roku została tam otwarta najdłuższa kolejka linowa na świecie. Mierzy ona 2,83 kilometra długości i jest na wysokości 1680 metrów nad poziomem morza.
https://www.thenational.ae/lifestyle/motoring/great-driving-roads-jebel-jais-mountain-road-ras-al-khaimah-1.122838
http://gulfnews.com/guides/travel/jebel-jais-in-ras-al-khaimah-to-have-world-s-longest-zip-line-1.2081896


Shimal to mała wioska znajdująca się na północ od miasta Ra’s Al Chajma, gdzie odkryto kilkaset preislamskich grobowców, z których najważniejszy to duży okrągły grób z okresu brązu, Umm al-Nar. W osadzie datowanej na lata 2000–1300 p.n.e. odkopano ceramikę, naczynia kamienne, broń wykonaną z brązu i miedzi oraz koraliki. Obszar ten jest jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
http://www.enhg.org/field/shimal/shimal.htm
Wadi Shah w północnej części Ra’s Al Chajma to miejsce z głębokimi kanionami, potężnymi głazami, imponującymi widokami, stromymi górskimi zboczami, skamieniałościami, różnorodną przyrodą, jeziorkami, starą wioską z kamiennymi domami i plantacją palmy daktylowej. Można tam odszukać petroglify — wyryte w skale prehistoryczne rysunki. Trasa zwana „schody do nieba” liczy 13 km, ale najlepiej mieć gotowe koordynaty, aby nie zabłądzić.
http://www.dubaihiking.org/day_hikes005.htm
Wadi Bih to miejsce dla miłośników obserwacji ptaków i poznawania awifauny regionu. Podpatrywać można 141 gatunków o poranku i zmierzchu dnia z miejsca zwanego „Colin's Farm”, gdzie leży jeziorko. Są też ptaki, które przylatują do wodopoju po zmroku, jak stepówka (sandgrouse).
http://www.uaebirding.com/sites/north/wadibih.html
Sheba's Palace to ruiny średniowiecznego pałacu.
https://dreaminginarabic.wordpress.com/2011/12/08/shebas-palace/
Al Falayah to niegdyś letnia rezydencja rodziny rządzącej Al Kasimi.
http://www.rakheritage.rak.ae/en/Pages/Falayah.aspx
Rezerwaty przyrody.
Wadi al Bih znany też jako Wielki Kanion, jest głębokim wąwozem o długości 1 km. Można uprawiać tam turystykę pieszą i kolarstwo górskie.
http://www.uaebirding.com/sites/north/wadibih.html
Wadi Ghalilah jest idealnym miejscem dla uprawiających wspinaczkę górską. Znajduje się dość blisko linii brzegowej w Ra’s Al Chajma. Ma wiele stromych skał i klify. „Schody do nieba” to nazwa jednej z bardziej niebezpiecznych tras, tylko dla doświadczonych wspinaczy.
http://www.redarmadapublishing.com/beyondrak.pdf



Warto zwiedzic ten emirat.

Zdjęcia

ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE / Emirat RA’S AL CHAJMA / RA’S AL CHAJMA / RA’S AL CHAJMA

Dodane komentarze

brak komentarzy

Przydatne adresy

Brak adresów do wyświetlenia.

Strefa Globtrotera

Dział Artykuły

Dział Artykuły powstał w celu umożliwienia zarejestrowanym użytkownikom serwisu globtroter.pl publikowania swoich relacji z podróży i pomocy innym podróżnikom w planowaniu wyjazdów.

Uwaga:
za każde dodany artykuł otrzymujesz punkty - przeczytaj o tym.

Jak dodać artykuł?

  1. Zarejestruj się w naszym serwisie - TUTAJ
  2. Dodaj zdjęcia (10 punktów) - TUTAJ
  3. Dodaj artykuł (100 punktów) - TUTAJ
  4. Artykuły są moderowane przez administratora.

Inne Artykuły

X

Serwis Globtroter.pl zapisuje informacje w postaci ciasteczek (ang. cookies). Są one używane w celach reklamowych, statystycznych oraz funkcjonalnych - co pozwala dostosować serwis do potrzeb osób, które odwiedzają go wielokrotnie. Ciateczka mogą też stosować współpracujący z nami reklamodawcy. Czytaj więcej »

Akceptuję Politykę plików cookies

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2001 - 2021 Globtroter.pl