Kierunek Pakistan 10 > CHINY

Generalnie zależało mi na jak najszybszym dostaniu się do Pakistanu -a potem niech się dzieje co chce .Codziennie więc latam na dworzec autobusowy z kartk± z napisem po Chińsku ,,Gilgit;;.Podchodzę do kasy pokazuję ,a pani która sprzedaje bilety mówi że nie .Tak min±ł jeden drugi trzeci dzień,zaczynałem się denerwować ,bo już wszystkie zabytki w okolicy zorałem ,jakie¶ groby itd ,ale przecież Kaszgar nie jest moim celem a Indie ..Więc za którym¶ razem wpadam na dworzec i pokazuję kartkę ,a ona wci±ż pokazuje że nie ,to w akcie desperacji wykrzykn±łem po polsku-kurwa ,czy kto¶ tu normalnie gada .A wtedy z tyłu,odzywa się blondynka i mówi spokojnie po polsku
owszem ja
.Szczeka mi opadła .Tu tysi±ce kilometrów od domu kto¶ się do mnie po polsku odzywa .Okazuje się ze to pani Kowalska z Poznania ,lekarz jedzie z Kirgistanu do Teheranu ,gdzie ma kolejna pracę ,bo pracuje w większej organizacji międzynarodowej i j± tak przerzucaj± z kata w k±t .Zna perfekt ujgurski i kilka innych miejscowych dialektów ,wiec potem jeszcze razem kręcili¶my się po mie¶cie zwłaszcza że razem mieszkali¶my w tym samym hoteliku w którym co rano spotykali¶my się w kolejce do hazla / kibla/ Mimo że hotel był piętrowy to były tylko dwie toalety i to w piwnicy .Nad wszystkim czuwała umundurowana Chinka kieruj±c ruchem jak na skrzyżowaniu .Wchodzę do ¶rodka a tam korytko na kilkana¶cie osób ,wszyscy gołe pupy wypinaj± ,smród aż łzy z oczu ciekn± .Co więcej ,, urobek ,,nie był natychmiast usuwany ,tylko czekał aż koryto napełniło się po brzegi .A wtedy dyżurna brała w±ż ci¶nieniowy i spłukiwała wszystko do otworu ,którym ta breja spływała do rynsztoku biegn±cego wzdłuż głównej ulicyMiasta