Czeska Szwajcaria cz.2 > CZECHY

Na drugi dzień pobytu w Czeskiej Szwajcarii zaplanowali¶my wycieczkę do Bramy Pravcickiej. Od skalnej bramy zamierzamy przej¶ć czerwonym szlakiem do letniska Mezni Louka. Z Mezni Louka do Hreńska można się już dostać na wiele sposobób: autobusem kursowym lub pieszo ponad 5 km, można zielonym szlakiem doj¶ć do kanionu Edmunda i wrócić łók±, (ale to już przerabiali¶my wczoraj) ewentualnie skorzystać z autobusu turystycznego kursuj±cego na trasie Bad Schandau – W±wóz Edmunda.

Rano po ¶niadaniu pakujemy plecaki i wyruszamy z hotelu. Jest pochmurno, ale nie pada. Żeby wej¶ć na szlak musimy przej¶ć półtora kilometra wzdłuż szosy w kierunku Mezni Louki. Można też dojechać autobusem, ale nie chce się nam szukać przystanku i czekać. Idziemy pod górę, mijaj±c po drodze żółte budynki wyznaczaj±ce ujęcia wód mineralnych. Potem skręcamy w prawo i wchodzimy na szlak biegn±cy w sosnowym lesie. Trasa biegnie łagodnymi zakosami w¶ród licznych skał. Mniej więcej po godzinie, od opuszczenia hotelu, docieramy do schroniska koło skalnego mostu.

Brama Pravcicka jest naturalym skalnym „oknem” o wysokosci 16 m i szeroko¶ci u podstawy 25 m. Powstała w wyniku trwaj±cego miliony lat niszczenia piaskowców i jest największym tego typu obiektem w Europie. Wej¶cie na teren bramy jest płatne. Po uiszczeniu opłaty możemy wej¶ć na teren rezerwatu. Pierwsze kroki kierujemy na schody wiod±ce na grzbiet dużej skały leż±cej po lewej stronie schroniska. Roztacza się z niej wspaniały widok zarówno na bramę z jednej strony jak i na skalne ostańce, mury i iglice z drugiej. Przechodzimy na drugi punkt widokowy, z którego podziwiamy panoramę ¦redniogórza Czeskiego. Następnie wracamy do schroniska i przechodzimy pod skaln± bramę. Ogl±dana z dołu robi duże wrażenie. Praktyczni Czesi umie¶cili w pobliżu bufet, gdzie można oczywi¶cie zamówić piwo i jakie¶ przek±ski. Obok bufetu zostały ustawione drewniane ławy. Zajmujemy miejsca, żeby odpocz±ć i zje¶ć kanapki. Wszędzie słychać język polski. Widać, że to długi weekend.

Po krótkim odpoczynku schodzimy na szlak i kontynuujemy wycieczkę. Trasa prowadzi lasem. Po drodze mijamy skały o różnorodnych kształtach. Miejscami s± to pojedyncze iglice czy ambony stoj±ce między drzewami gdzie indziej ¶ciany, wzdłuż których prowadzi nasz szlak. Trasa jest bardzo urozmaicona o niezbyt dużym stopniu trudno¶ci. Spotykamy polskie małżeństwo ze ¦l±ska, z którym kontynuujemy wędrówkę do Mezni Louka. Mniej więcej po półtora godzinie o¶i±gamy cel.

W Mezni Louka najpierw z naszymi nowymi znajomymi idziemy zielonym szlakiem w kierunku mostka na Kamenicy. Stamt±d, id±c w prawo można doj¶ć do przystani łódek pływaj±cych po W±wozie Edmunda, id±c w lewo do przystani łódek pływaj±cych po drugim z kanionów na Kamenicy, W±wozie Dzikim. Niestety w maju w±wóz jest zamknięty z powodu przedsezonowej konserwacji. Przy mostku znajduje się również końcowy przystanek autobusu turystycznego, którym mogliby¶my wrócić do Hreńska. Jednak po drodze zmieniamy zdanie, żegnamy naszych znajomych i wracamy do Mezni Louka.

Chwilę czekamy na przystanku, ale ani autobus turystyczny ani kursowy nie przyjeżdżaj± zgodnie z rozkładem. Decydujemy się zatem na powrót pieszo, licz±c na autostop. Mamy do pokonania 5,5 km wzdłuż szosy głównie w dół. Nie powinno nam to zaj±ć więcej niż godzinę. Po drodze Ania stara się zatrzymywać przejeżdżaj±ce samochody, ale bez powodzenia. Mija nas autobus turystyczny najpierw w kierunku Mezni Louka a po 20 minutach z powrotem. Po trzech kwadransach dochodzimy do punktu, z którego rano weszli¶my na czerwony szlak do Bramy Pravcickiej. I dopiero tutaj udaje się Ani zatrzymać auto. Do Hreńska zostało półtora kilometra, które przejeżdżamy skod± Fabia w towarzystwie starszego pana.

SpóĽniony obiad jemy na tarasie restauracji naszego hotelu. Wieczór spędzamy na spacerze brzegiem Łaby. Na jutro zaplanowali¶my trekking po Jatrichovskich Skałach – jednym z największych piaskowcowych miast skalnych w Czechach.