Marrakesz > MAROKO

Nie zd±żyli¶my jeszcze ochłon±ć po naszej wizycie w Essouirze, a już jechali¶my w stronę kolejnego punktu naszej wyprawy – jednego z największych miast Maroka – Marrakeszu.
Do Marrakeszu dotarli¶my wieczorem. To co zobaczyli¶my pocz±tkowo trochę nas przeraziło. Miasto było niew±tpliwie największym o¶rodkiem jaki dotychczas odwiedzili¶my w Maroku, a ruch uliczny mógł przyprawić o zawrót głowy. Zasady ruchu drogowego zdawały się tutaj nie istnieć, a chaosu jaki panuje na ulicach nie da się opisać. Jedziemy sobie trzypasmow± drog±, a po chwili orientujemy się, że obok nas jad± jeszcze 4 inne auta, 3 skutery i osioł ci±gn±cy wóz. Jazdę po Marrakeszu można bez w±tpienia zaliczyć do sportów ekstremalnych. Chc±c nie chc±c musieli¶my się wtopić w ten szalony sznur pojazdów, co niew±tpliwie można było uznać za wyczyn.
Znalezienie noclegu też nie należało do łatwych rzeczy. Po drodze mijali¶my tylko drogie, sieciowe hotele. Po ponad godzinnym kręceniu się po ulicach Marrakeszu udało się nam znaleĽć względnie odpowiedni dla nas nocleg. Był to i tak najdroższy hotel w jakim spali¶my podczas tego wyjazdu. Trochę żałowali¶my, że nie zarezerwowali¶my czego¶ dzień wcze¶niej przez Internet – co oszczędziłoby nam czas i być może trochę pieniędzy. Niew±tpliw± zalet± hotelu było to, że znajdował się w samym sercu miasta ok. 200metrów od Placu Dżamaa al-Fina i najpopularniejszego w Marrakeszu Meczetu Kutubijja.
Sam Marrakesz w przeciwieństwie do Essouairy niczym specjalnym nas nie zauroczył. Plac Dzamaa al- Fina, o którym tak dużo czytali¶my, trochę nas rozczarował. Nie było na nim nic takiego, co przyćmiłoby wcze¶niej widziane przez nas miejsca. Co prawda byli tutaj zaklinacze węży, gawędziarze oraz cała masa kramików z marokańskimi specjałami, ale widać było tutaj, że to wszystko nastawione było tylko na zdarcie z przyjeżdżaj±cych tutaj turystów jak największej ilo¶ci dirhamów.
Chc±c poprawić trochę raczej kiepskie wrażenie jakie zrobił na nas Marrakesz, wybrali¶my się na zwiedzanie bryczk± okolicy. Targowanie się z dorożkarzami trwało chyba dłużej niż sama przejażdzka, która pozwoliła nam zobaczyć Marrakesz z trochę innej perspektywy.
Podsumowuj±c, miasto Marrakesz, którego nazwa wzbudza bardzo często spore emocje u ludzi wybieraj±cych się do Maroka, nas nie tylko nie powaliło na kolana, ale nawet trochę rozczarowało. Okazało się wielk± północno-afrykańsk± metropoli± z nowoczesnymi sklepami i drogimi hotelami. Może to nasze odczucie, bo nie przepadamy za wielkomiejsk± atmosfer±. Zdecydowanie bardziej podobało nam się w spokojnej Essaouirze. Potwierdziło się też to, że chc±c poznać dany kraj, najlepiej udać się w miejsca, które nie s± opisane na pierwszych stronach przewodników, gdzie tury¶ci zagl±daj± rzadko. Wtedy można poczuć klimat i kulturę danego kraju. W Marrakeszu czuli¶my się, jakby każdy chciał zedrzeć z nas choć kilka dirhamów. Najlepszym przykładem był zakup ¶wieżego soku na Placu Dżamaa al-Fina. Cały rz±d sprzedawców przekrzykuje się jeden przez drugiego, że mamy kupić sok od niego a nie od kolegi ze stoiska obok. Nas takie sytuacje męcz±. W końcu zdecydowali¶my się na pierwszy kramik z sokami, gdzie Pan nie wydzierał się do nas, tylko sympatycznie zapraszał u¶miechem. Kiedy podeszli¶my do niego i złożyli¶my zamówienie na cztery szklanki soku, jego kolega z konkurencyjnego kramiku gło¶no nas zwymy¶lał, że nie wybrali¶my akurat jego.