Imiona własne Emiratek i Emiratczyków. > ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE

Jego imię jest ważne tak samo jak imię jego ojca, dziadka, rodu czy plemienia. Bez tych członów on jest nikim.
Emiratczyk lub Emiratka może podawać swoje nazwisko na pięć sposobów.

ISM to pierwszy, najprostszy, i zawiera imię osoby, np. Khaled, Fatma, Ali.

Kunya to człon występuj±cy po ISM lub może go zastępować, a odnosi się do imienia ojca: „Abu Ali” — ojciec Alego, „Umm Ali” — matka Alego.

Nasab to człon mówi±cy o spu¶ciĽnie osoby. Po niej można prze¶ledzić jej pochodzenie. Miało to szczególnie istotne znaczenie w dawnych czasach, gdy społeczno¶ć była plemienna, a nazwisko stanowiło formę identyfikacji i statusu społecznego. Używano do tego słowa bin, co znaczy syn. Bin Khaled oznacza syn Khaleda.

Laqab to stary sposób nazewnictwa osoby obecnie nie stosowany.

Nisba to sposób opisywania osoby jej zawodem, miejscem pochodzenia lub cechami rodzinnymi:
Abu Ali Mohammad Al Jamil Bin Nadal Bin Abdulaziz al-Filastini, czyli ojciec Alego Mohammmad, który jest piękny (Al Jamil), syn Nadala, który jest synem Abdulaziza z Palestyny.

Czytaj±c w gazetach, na wizytówkach i innych miejscach nazwiska i imiona Emiratczyków można się pogubić. Ale to nie jest tak bardzo skomplikowane. Pierwsze imię odnosi się do konkretnej osoby i zostało ono nadane jej przez rodziców. Dalej występuj± imiona męskie i przedstawiaj± imię ojca danej osoby, dziadka i pradziadka. Na końcu pojawia się nazwa plemienia, z którego dana osoba pochodzi, lub rodu, je¶li plemię ma linie boczne. Nazwy plemienne mogły brać nazwy od wybitnego przodka, który zajmował się czym¶ ważnym i był z tego znany.

Szejk, władca Dubaju, nazywa się Mohammed Bin Rashid Bin Saees Maktoum Al Maktoum, gdzie Mohammed (imię własne) Rashid (imię ojca) Saeed Maktoum (imię dziadka) Al Maktoum (nazwa rodu czy plemienia).

Nazwy plemienia czy rodu zawsze co¶ oznaczaj± i tak np.:
Al Maktoum — tajemniczy,
Al Attar — perfumy,
Al Bannah — budowniczy.

Nadaj±c dziecku imię, rodzice zastanawiaj± się, jak będzie ono brzmiało dzi¶ i jak w przyszło¶ci. Tu jest w zwyczaju według arabskiej tradycji mówić do mężczyzn, którzy maj± swoj± rodzinę i dzieci, „Abu…”, czyli ojciec takiego-a-takiego (Abu Mohammed, tak będ± mówić do Rashida). Natomiast do Mohammeda powiedz± „Bin Rashid”— syn Rashida.

Pierwszego lub trzeciego dnia po urodzeniu imię zazwyczaj wybiera ojciec, ponieważ to po nim nazywane będzie dziecko, np. syn Abdullaha — Bin Abdullah, córka Abdullaha — Bint Abdullah. Jednak matka też chce mieć wpływ na imię dziecka, więc najczę¶ciej podejmuj± tak± decyzję razem. Siódmego dnia od narodzin odbywa się aqeeqa, czyli uroczysty posiłek, i tahleeq (golenie głowy) oraz w tym czasie zmiękczony daktyl wciera się w dzi±sła noworodka, zgodnie z islamskim nauczaniem.
Na przyjęcie aqeeqa z okazji urodzin syna zabija się dwa zwierzęta, z okazji narodzin córki jedno, a tradycja tahleeq, czyli golenie główki dziecka, polega na tym, że po ogoleniu włosy s± ważone. Waga włosów jest przeliczana na ilo¶ć srebra, złota lub pieniędzy, które rodzina przekazuje ubogim.
Dziecko zawsze nosi nazwisko po ojcu i nigdy go nie zmienia. Kobieta po ¶lubie pozostaje przy swoim nazwisku. W sytuacji gdy dziecko rodzi się po ¶mierci ojca, to też będzie nosić jego nazwisko. Jedyny wyj±tek, gdy dziecko nosi nazwisko matki, to sytuacja, kiedy poczęte zostało na skutek cudzołóstwa lub gwałtu.

Według prawa islamskiego (szariatu) s± imiona dozwolone i zabronione.

Imiona zabronione

Imiona zabronione, czyli haram, to takie, które wskazuj± na poddaństwo lub oddawanie czci czemukolwiek/komukolwiek innemu poza Allahem. Takie imiona sprzeczne s± z naukami proroka, który polecił nadawać piękne imiona. Nie nadaje się też imion Allaha, które przysługuj± tylko Jemu, a jest ich 99.
Nie nadaje się imion (kuffar), które należ± wył±cznie do niewierz±cych lub maj± negatywny wydĽwięk. Należ± do nich: Harb — wojna, Sariq — złodziej, Zalim — złoczyńca, Himar — osioł, al-Kalb — pies, al-Qird — małpa itp.
Zabronione s± też imiona, które maj± dwuznaczne lub prowokacyjne znaczenie. Ważne to jest zwłaszcza w przypadku nadawania imion dziewczynkom.

Imiona dozwolone

Najlepsze imiona to takie, jakie zalecił prorok: „Najbardziej umiłowanymi imionami dla Allaha s± Abd-Allah i Abd Al-Rahman”. Imiona mile widziane to te, które wyrażaj± poddanie Allahowi: Abd Al-Aziz, Abd Al-Rahim, Abd Al-Malik, Abd Al-Ilah, Abd Al-Salam, itp;
Wielu rodziców nadaje imiona proroków i wielkich uczonych religijnych. Najczę¶ciej nadawanym jest imię proroka Muhammada lub Ahmad, które również należy do niego. Ibrahim (Abraham), Musa (Mojżesz), Iisa (Jezus) oraz Nuh (Noe) jest też często spotykane. Nadaj±c takie imiona, rodzice maj± nadzieję, że ich dziecko będzie też na¶ladować czyny swoich imienników. Najważniejsze, by imię miało dobre znaczenie, np. Bin Salam — „Syn pokoju”.
Dziewczynki dostaj± imiona ze szczególnym znaczeniem. Maryam oznacza kobietę czyst± i sprawiedliw±, Aysha — imię żony proroka, Fatima — córka proroka.