Misje jezuickie wokół Posadas, stan Misiones, Argentyna > ARGENTYNA

Drugie spotkanie z Argentyn±, w zasadzie kraj odwiedzam jak starego znajomego, choć tym razem nieco inne tereny. W marcu 2012 Buenos Aires i południe z naciskiem na Patagonię, tym razem korzystaj±c z pobytu na południu Brazylii, postanawiam również zwiedzić stan Misiones, w północno-zachodniej Argentynie.

Już na granicy delikatna konsternacja – pojawia się znany chociażby z Wenezueli, czarnorynkowy kurs peso. Cóż nieuniknione pokłosie socjalistycznych rz±dów Cristiny. O istnieniu czarnego rynku czytałem przed wyjazdem, ale nie przypuszczałem, że jest aż tak duża różnica, na granicy brazylijsko-argentyńskiej oferowali 6 peso za dolara, póĽniej okazuje się, że można uzyskać nawet 7 peso (w tej chwili okazuje się, że kurs już poszybował do 10,45 peso za dolara, przy oficjalnym kursie 5,22 – dane na koniec maja 2013). Czyli zawsze warto ¶ledzić aktualne notowania.

Mam wrażenie, że kraj znacznie się zmienił przez ten rok. Ludzie jakby bardzie przybici codzienno¶ci±, wszechobecne u¶miechy jakby nieco bledsze, ale może to tylko takie pierwsze wrażenie. Dojeżdżam do Posadas ( w zasadzie dworzec jest w Garupa, 9 km od centrum, więc dodatkowo wchodzi w grę jeszcze autobus miejski) wieczorem. Następny dzień przeznaczam na Paragwaj, a póĽne popołudnie na wynajem samochodu. Przy jednak mimo wszystko ograniczonym czasie to chyba najwygodniejszy sposób na zwiedzenie wszystkich misji w ci±gu jednego dnia.

Bez specjalnych komplikacji (tyle tylko ,że do¶ć drogo, no ale to taka specyfika wynajmowania samochodu w Argentynie) wynajmuję najtańsze autko w wypożyczalni i z samego rana ruszam w drogę. Zaczynam od położonej jakie¶ 120 km od Posadas misji Santa Maria Mayor. Pogoda niestety sprawia psikusa. Po wczorajszych upałach po stronie paragwajskiej i pięknym słoneczku następuje tropikalna ulewa. Pada od samego wyjazdu z Posadas. Dotychczasowe, wcze¶niejsze ulewy po stronie brazylijskiej zawierały pewne przeja¶nienia, modulowanie opadu, były nawet takie dni, że padało tylko w nocy. Tutaj jest kompletnie inaczej. Leje jak z cebra cały czas.

Je¶li liczyłem na to że deszcz ustanie po przejechaniu ponad 100 km, to się srodze zawiodłem. Po dojechaniu do Santa Maria, pada dokładnie tak samo jak przy wyjeĽdzie z Posadas. Parking przez misj± w Santa Maria jest pusty, co z uwagi na pogodę specjalnie nie dziwi, wychodzę w centrum obsługi turystycznej kupuję bilet zbiorczy (ważny na wszystkie 4 misje, koszt dla cudzoziemców 50 ARS), dostaję dodatkowo płaszcz od deszczu (super sprawa), niestety nie maj± kaloszy. Misję zwiedza się na piechotę (stan zachowania ¶redni, większo¶ć zabudowań pochłonęła dżungla, zachowała się jedna kaplica (z półotwartych drzwi można próbować robić zdjęcia), w miarę czytelny układ zabudowań. Pomaga wizyta we wcze¶niejszych misjach paragwajskich (znacznie lepiej zachowane).

Powrót z Santa Maria do drogi głównej również (oczywi¶cie!) w deszczu, kolejna misja – Santa Ana – pogoda taka sama. Zaczynam konstatować, że niestety taki deszcz może padać równie dobrze nie tylko w dniu dzisiejszym , ale i przez kilka następnych. Ano zobaczymy. Santa Ana położona jest nieco na uboczu, oczywi¶cie również w dżungli. Tutaj z kolei dostaję parasol. Misja stosunkowo nieĽle zachowana, teren jakby rozleglejszy, kolorytu dodaje stary cmentarz, mieszcz±cy się tuż obok bazyliki, niektóre grobowce, s±dz±c po datach, maja ponad 100 lat, inne nowsze, podczas padaj±cego deszczu miejsce wygl±da trochę upiornie.

Kolejna misja, położona 5 km od poprzedniej. Loreto, a w zasadzie Reducción de Nuestra Señora de Loreto jest najgorzej zachowan± z wszystkich czterech, wpisanych na listę UNESCO, teren do¶ć rozległy, ale pozostało raptem kilka murków, gdzieniegdzie kupy kamieni, w kilku miejscach pracuj± archeolodzy (oczywi¶cie pracuj± wtedy kiedy nie pada, aktualnie rozłożone s± tylko rusztowania).

Na koniec zostawiłem sobie prawdziw± perełkę – misję San Ignacio Mini. Pogoda oczywi¶cie bez zmian, tutaj również dostaję parasol, co pomaga połowicznie, wieje spory wiatr, a deszcz zacina. Sama misja pod względem zachowania przypomina paragwajskie Trinidad, jest również fajne muzeum (napisy po angielsku i hiszpańsku). Tutaj również pomimo deszczu pojawiaj± się inni tury¶ci, w sumie poza wodospadami Iguazu jest to główna atrakcja turystyczna stanu Misiones. Oczywi¶cie omijaj± mnie reprodukowane na widokówkach słynne widoki misji w promieniach zachodz±cego słońca, ale nawet w ulewnym deszczu misja robi wrażenie.