Artykuły i relacje z podróży Globtroterów
Studenckie Praktyki w Himalajach > NEPAL, INDIE
Studenckie Praktyki w Himalajach
relacje z podróży
Jak to jest chodzić do szkoły w cieniu o¶miotysięcznej Annapurny? Na razie tego nie wiem, ale mam nadzieję, że już wkrótce poznam odpowiedĽ na to pytanie. Opowiedz± mi o tym osobi¶cie uczniowie ze szkoły w Jharkot. Będ± mieli ku temu szereg okazji, ponieważ moim zadaniem w Nepalu będzie wła¶nie prowadzenie angielskich konwersacji. Jako student filologii angielskiej, przez okres czterech tygodni, odbywać tam będę praktyki zawodowe.
A jaki jest plan?
Samolotem do Nowego Delhi, potem słynn± już kolej± indyjsk± do Nepalu i jeszcze
autobusem do Pokhary, gdzie zatrzymam się na kilka zimowych tygodni. To wła¶nie
tutaj, podczas wolontariatu, spróbuję swoich sił jako nauczyciel angielskiego. Następnie
razem ze wszystkimi podopiecznymi oraz całym personelem ruszymy wio¶nie naprzeciw i
zawitamy w Himalaje. Po mroĽnej i wietrznej zimie, dzieciaki wróc± do swojej szkoły
w Jharkot, położonej ponad 3000 metrów n.p.m. (zim± szkoła przenoszona jest wła¶nie
do Pokhary), natomiast ja, po kilku dniach aklimatyzacji, ruszę dalej. Moim kolejnym
celem będzie najwyższa na ¶wiecie przełęcz dostępna na szlaku turystycznym - Thorung
La (5416m n.p.m.) Potem już tylko w dół i autostopem do Katmandu, sk±d samolotem
wrócę do domu. W trakcie trwania całej tej wyprawy, zamierzam również zrealizować krótkometrażowy film dokumentalny, który mam nadzieję, przybliżyłby nieco historię tych dzieci; pomógłby choć trochę w zebraniu funduszy tak bardzo potrzebnych do funkcjonowania tamtejszej placówki, oraz przede wszystkim zachęciłby innych do realizacji własnych projektów edukacyjno-zawodowych.
Co to za szkoła?
Szkoła w Jharkot to placówka, której istnienie umożliwia walkę z analfabetyzmem w¶ród mieszkańców górskiej prowincji Mustangu. W Himalajach trudno jest ”chodzić do szkoły”. Wioski oddalone s± tam od siebie o kilka godzin, a czasem nawet kilka dni marszu. Dzięki wsparciu finansowym zagranicznych fundacji i budowie między innymi skromnych dormitoriów, szkoła w Jharkot jest obecnie w stanie przyjmować uczniów z odległych i trudno dostępnych terenów. Warunki jednak w jakich przychodzi tym dzieciom zdobywać wiedzę, wci±ż pozostawiaj± wiele do życzenia. W tej chwili szkoła dysponuje jednym komputerem, mocno zniszczonym kolektorem słonecznym i jednym pięciuset litrowym zbiornikiem na wodę. Problemem jest także brak miejsca do nauki, zbyt małe i słabo wyposażone sypialnie uczniów, prowizoryczna łazienka. Dwa lata temu powstał projekt nowego budynku szkoły, który uwzględnia wszystkie te potrzeby. Bez zewnętrznego wsparcia nigdy jednak nie zostanie zrealizowany.
Zapraszam do ¶ledzenia przygotowań do wyprawy na moim blogu:
http://tripbezendu.wordpress.com
a wszystkich tych, którzy chcieliby dostać jak±¶ pami±tkę z Nepalu, lub po prostu pomóc w realizacji projektu zapraszam na:
http://polakpotrafi.pl/projekt/studenckie-praktyki-w-himalajach
Samolotem do Nowego Delhi, potem słynn± już kolej± indyjsk± do Nepalu i jeszcze
autobusem do Pokhary, gdzie zatrzymam się na kilka zimowych tygodni. To wła¶nie
tutaj, podczas wolontariatu, spróbuję swoich sił jako nauczyciel angielskiego. Następnie
razem ze wszystkimi podopiecznymi oraz całym personelem ruszymy wio¶nie naprzeciw i
zawitamy w Himalaje. Po mroĽnej i wietrznej zimie, dzieciaki wróc± do swojej szkoły
w Jharkot, położonej ponad 3000 metrów n.p.m. (zim± szkoła przenoszona jest wła¶nie
do Pokhary), natomiast ja, po kilku dniach aklimatyzacji, ruszę dalej. Moim kolejnym
celem będzie najwyższa na ¶wiecie przełęcz dostępna na szlaku turystycznym - Thorung
La (5416m n.p.m.) Potem już tylko w dół i autostopem do Katmandu, sk±d samolotem
wrócę do domu. W trakcie trwania całej tej wyprawy, zamierzam również zrealizować krótkometrażowy film dokumentalny, który mam nadzieję, przybliżyłby nieco historię tych dzieci; pomógłby choć trochę w zebraniu funduszy tak bardzo potrzebnych do funkcjonowania tamtejszej placówki, oraz przede wszystkim zachęciłby innych do realizacji własnych projektów edukacyjno-zawodowych.
Co to za szkoła?
Szkoła w Jharkot to placówka, której istnienie umożliwia walkę z analfabetyzmem w¶ród mieszkańców górskiej prowincji Mustangu. W Himalajach trudno jest ”chodzić do szkoły”. Wioski oddalone s± tam od siebie o kilka godzin, a czasem nawet kilka dni marszu. Dzięki wsparciu finansowym zagranicznych fundacji i budowie między innymi skromnych dormitoriów, szkoła w Jharkot jest obecnie w stanie przyjmować uczniów z odległych i trudno dostępnych terenów. Warunki jednak w jakich przychodzi tym dzieciom zdobywać wiedzę, wci±ż pozostawiaj± wiele do życzenia. W tej chwili szkoła dysponuje jednym komputerem, mocno zniszczonym kolektorem słonecznym i jednym pięciuset litrowym zbiornikiem na wodę. Problemem jest także brak miejsca do nauki, zbyt małe i słabo wyposażone sypialnie uczniów, prowizoryczna łazienka. Dwa lata temu powstał projekt nowego budynku szkoły, który uwzględnia wszystkie te potrzeby. Bez zewnętrznego wsparcia nigdy jednak nie zostanie zrealizowany.
Zapraszam do ¶ledzenia przygotowań do wyprawy na moim blogu:
http://tripbezendu.wordpress.com
a wszystkich tych, którzy chcieliby dostać jak±¶ pami±tkę z Nepalu, lub po prostu pomóc w realizacji projektu zapraszam na:
http://polakpotrafi.pl/projekt/studenckie-praktyki-w-himalajach
Proszę, wspomóżcie ten pomysł. Pomagaj±c mi, pomagasz też innym. Otwórzmy się razem na ¶wiat i uwierzmy, że można dokonać rzeczy z pozoru niemożliwych.
Zdjęcia
Dodane komentarze
brak komentarzy
Przydatne adresy
Brak adres w do wy wietlenia.
Inne materia y
Dział Artykuły
Dział Artykuły powstał w celu umożliwienia zarejestrowanym użytkownikom serwisu globtroter.pl publikowania swoich relacji z podróży i pomocy innym podróżnikom w planowaniu wyjazdów.
Uwaga:
za każde dodany artykuł otrzymujesz punkty - przeczytaj o tym.
